Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْوَحْيِ أَوْ غَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكِ مِنْهُنَّ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِي لَا تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُوَقَالَ عُبَيْدُ بْنُ حُنَيْنٍ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ فَقَالَ اعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا قَالَ إِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ إِلَيَّ بَصَرَهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبَسُّمَةً أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ

[Abu Yamanek] esan zigun [Syu'aibek] [Az Zuhri]-tik esan zigun; [Ubaidullah bin Abdullah bin Abu Tsaur-ek] [Abdullah bin Abbas]-engandik jakinarazi zidan radiallahu 'anhuma, esan zuen; Beti tematu izan naiz Umar bin Al Khaththabi galdetzen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteetako bi emakumeei buruz, eta Alahek biei esan zien: 'IN TATUUBAA ILALLAHI FAQAD SHAGHAT QULUUBUKUMAA'. Egun batean Hajj egin zuen arte, eta nik ere Hajj berarekin egin nuen. Bidean alde batera egin zuen bere beharrak asetzeko, eta gero ur poltsa batekin jarraitu nion. Gorotza egin zuen, eta itzuli zen eta ura bota nion eskuetan, eta gero abluzioa egin zuen. Orduan galdetu nuen: «Oi Amirul Mukminin, zeintzuk dira Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteen artean bi emakumeak, zeinei buruz Allah Ta'alak biei esan zien: 'IN TATUUBAA ILALLAHI FAQAD SHAGHAT QULUUBUKUMAA - Biok Ala-ren aurrean damutzen bazarete, orduan zuen bihotzak ontasuna onartzeko joera izango dute...'». [Umarrek] erantzun zuen: «Zer harridura zaude, Oi Ibn Abbas. Bi emakumeak Aisyah eta Hafshah dira». Orduan, Umarrek bere haditha zabalago kontatu zuen, esan zuen: «Iraganean, Bani Umayyah bin Zaid-eko Ansarreko bizilagun bat nuen, Manidah-ko biztanle pobreak zirenak. Txandaka joaten ginen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en batzarrera. Egun batean bertan nengoen eta bera beste batean. Bertan egongo banintz, egun horretan berak transmitituko nituzke errebelazioen edo beste zerbaiten moduan». Eta bere txanda iristen denean, gauza bera egiten du. Quraysh nazioa gara, eta gure posizioa beti emakumeen gainetik dago. Eta Ansar-ekin topo egin ondoren, emakumeek eragin handia zuten herria zela konturatu ginen. Beraz, gure emazteek Ansar emakumeen ohiturak eta moduak imitatu eta bereganatzen hasi ziren. Orduan, nire emaztea eztabaidatzera gonbidatu nuen, eta berak nire argudioa eztabaidatu zuen. Ukatu egin nion bere tratua, eta esan zidan: «Zergatik ez nauzu eztabaidatzera gonbidatzen? Alaren izenean, egia esan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteek eztabaidatzera gonbidatu zuten. Gaur gauean ere, horietako batek isilarazi egin zuen». Harrituta geratu nintzen horrekin ere. Esan nion: «Egia esan, galera bat izango da hori egiten duen edonorentzat». Horren ondoren, arropa gordetzera presaka joan nintzen eta gero Hafshah-ekin elkartu nintzen. Esan nion: «Hafshah, zuetako inork eragin al du sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta haserre egotea gaur arratsaldera arte?». Bai, erantzun zidan. Esan nuen: «Egia esan, galdu duzu. Uste duzu Ala haserretuko balitz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en haserreagatik, hilko zinatekeela? Ez egin eskaera askorik Profetari sallallaahu 'alaihi wasallam-i eta ez eztabaidatu berarekin ezertaz. Eta ez egin kasurik. Galde iezadazu zer nahi duzun. Ez sentitu jeloskor zure eztiarekin, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak gehiago maite zuena - Aisyah hau da -». Umarrek esan zuen: «Aurretik, elkarri hitz egin genion Ghassanek zaldizkoak prestatzen ari zela gurekin borrokatzeko. Bere txanda zen egunean, nire lagun Ansari batzarrean egon zen eta gero Isha otoitzaren ondoren itzuli zen nirekin biltzera. Oso ozen jo zuen nire atea eta esan zuen: «Ireki azkar!», beraz, berehala atera nintzen berarekin biltzera. Esan zuen: «Egia esan, gaur gauza handia gertatu da». Galdetu nion: «Zein gertaera izan da hori? Ghassan etorri al da?». Erantzun zuen: «Ez, hori baino handiagoa ere». Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bere emazteak dibortziatu zituen. [Ubaid bin Hunain]-ek esan zuen: Entzun zuen [Ibn Abbas]-ek, [Umar]-engandik, esan zuen; Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bere emazteak utzi zituen, beraz, esan nuen: 'Egia esan, Hafshah-ek dirua galdu du'. Hori gertatzea espero nuen. Berehala bildu nituen nire arropak, eta gero Fajr otoitza egin nuen Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Horren ondoren, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, bere edalekuan sartu zen eta isilik geratu zen han. Gero, Hafshah ikustera joan nintzen, eta negarrez ari zela ikusi nuen. Esan nion: 'Zerk eragin dizu negar? Ez al dizut hau gogorarazi? Profetak (Allahren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) dibortziatu zaitu?' Erantzun zidan: 'Ez dakit, edaleku batean ezkutatuta dago'. Beraz, berehala atera eta pulpitura joan nintzen. Jende batzuk zeuden inguruan, batzuk negarrez ere ari zirenak, beraz, denbora batez haiekin eseri nintzen, gero ezin nuen giroa gehiago jasan. Beraz, Profeta (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengana) egoten zen edateko lekura joan nintzen. Bere esklabo beltzari esan nion: "Eskatu baimena Umarrentzat". Beraz, esklaboa sartu eta Profetarekin hitz egin zuen (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengana), gero itzuli eta esan zuen: "Profetarekin hitz egin nuen (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengana) eta zu ere aipatu zaitut, baina isilik egon zen". Azkenean, itzuli eta berriro eseri nintzen pulpituaren inguruan zegoen jende taldearekin. Horren ondoren, ezin nuen gehiago itxaron, beraz, berriro esklaboarengana joan eta esan nion: "Eskatu baimena Umarrentzat". Sartu eta itzuli zen esanez: "Aipatu zaitut, baina isilik egon zen". Itzuli eta hainbat pertsonarekin eseri nintzen podiumean. Hala ere, ezin nuen gehiago itxaron eta esklaboarengana joan eta esan nion: "Eskatu hau Umarrentzat". Sartu eta itzuli zen esanez: «Egia esan, zure izena aipatu dut, baina isilik geratu zen». Beraz, alde egiteko buelta eman nuenean, bat-batean esklaboak deitu eta esan zidan: «Egia esan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak baimena eman dizu». Azkenean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta topatu nuen, hondarretan etzanda zegoena, koltxoirik gabeko esterilla batean. Hareak marka utzi zion gorputzaren alboan. Kokoz betetako larruzko kuxin bat zuen. Agurtu eta zutik nengoela esan nion: «Alaren Mezularia, dibortziatu al dituzu zure emazteak?». Beraz, begirada altxatu zidan eta erantzun zidan: «Ez». Beraz, «Allahu Akbar» esan nion. Zutik nengoela berriro esan nion: «Entzun dut, Alaren Mezularia, ikusi bazenuen. Quraysh nazioa gara, beti emakumeak kontrolatzen dituena. Hala ere, Medina bisitatu genuenean, emakumeek menderatutako herria zela konturatu ginen». Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak irribarre egin zuen. Orduan berriro esan nuen: «Alaren Mezularia, ikusi nahi banauzu. Hafshah ezagutu dut eta esan nion: «Ez sentitu inoiz jeloskor zure bizilaguna sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak -Aisyah esan nahi duena- gehiago maite badu». Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak berriro irribarre egin zuen. Beraz, une hartan, eseri eta begirada bere etxerantz altxatu nuen. Beraz, Ala izenean, ez nuen ezer ikusi bere etxean hiru larruazal beltzarana izan ezik. Esan nion: «Alaren Mezularia, otoitz egin Ala-ri zure ummah-agatik. Pertsiarrei eta erromatarrei askatasuna eman zaielako, eta mundua ere eman zaielako, Ala gurtzen ez duten arren». Azkenean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta lehen etzanda zegoen lekuan eseri zen. Orduan esan zuen: «Hau al da zure jarrera, Ibnul Khaththab? Izan ere, munduan bizkortzen den ontasuna duten pertsonak dira». Esan nion: «Eskatu barkamena niretzat». Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek bere emazteak utzi zituen gai horregatik. Hain zuzen ere, Hafshah-ek Aisyahi zabaldu zionean, hogeita bederatzi egunez izan zen. Garai hartan, esan zuen: "Ez naiz hilabetez ikusiko". Horrela, haiekin zuen haserrearen larritasunagatik, hain zuzen ere, Ala-k errieta egin zionean. Eta hogeita bederatzi egun igaro zirenean, Aisha-rekin topo egin zuen eta harengandik abiatu zen. Beraz, Aisyah-ek esan zion: "Alaren Mezularia, egia esan zin egin duzu ez gaituzula ikusiko hilabete oso batez. Bitartean, gaur zure hogeita bederatzigarren egunean sartu berri zara, nik zenbatu dudan bezala". Orduan esan zuen: "Egia esan, hilabete kopurua hogeita bederatzi egun da". Eta, hain zuzen ere, hilabete horretako egun kopurua hogeita bederatzi gau da. Aishak esan zuen: Orduan, Ala Ta'alak At Takhyir bertsoa errebelatu zuen -profetaren emazte izaten jarraitu ala ez aukeratzen duen bertsoa-. Nirekin hasi zen, bere emazteen artean lehen emakumearekin. Eta nahiago dut bera. Ondoren, bere emazte guztiei aukera eman zien, eta Aisyah-k esan bezala erantzun zuten.