Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Ahmad : 217حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } حَتَّى حَجَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ عَنْهُ قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي قَالَ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ مِنْكِ يُرِيدُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمًا ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ وَمَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ الرَّسُولُ نِسَاءَهُ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ هَذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ فَأَتَيْتُ غُلَامًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ الْغُلَامُ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَخَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ ح و حَدَّثَنَاه يَعْقُوبُ فِي حَدِيثِ صَالِحٍ قَالَ رُمَالِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرُّكِ إِنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلَّا أَهَبَةً ثَلَاثَةً فَقُلْتُ ادْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وُسِّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digu [Abdurrazzaq] [Ma'mar] [Az Zuhri] ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin Abu Tsaur] ['Ubaidillah Bin Abdullah Bin Abu Tsaur] [Ibn Abbas]-etik [Ibn Abbas] esan digu; [Umar Bin Al Khaththab] sallallahu 'alaihi wasallam Allah Ta'alaren hitzetan aipatzen diren profetaren bi emazteari buruz galdetzen jarraitu nion: "Biak Ala damutzen bazarete, benetan zuen bihotzak biak izango dira joera -onartzera onartzera-", -QS Tahrim-en 4. bertsoa-, Haj Haj-ekin ere egin nuen bitartean Bidaiaren erdian, Umarrek ontzi batekin atera zuen eta ni ere lagundu nion, gero hekarazi egin zuen eta horren ostean etorri zitzaidan eta bi eskuetan bota nion gero abluzioa egin zuen, galdetu nion; 'O Amirul Mukminin, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam aipatzen dituen bi emazteak dira Alairen hitzetan: 'Biak Ala damutzen bazarete, orduan, benetan, zure bihotzak biak izango dira joera -onartzera-' -QS Tahrim 4. bertsoan-?' Beraz, Umarrek erantzun zuen: «Zer harrigarria zaren, Ibn Abbas», esan zuen Az Zuhrik; Ala esanez, Umari ez zitzaion gustatu Ibn Abbasek eskatutakoa eta ez zuen sekreturik egin- erantzun zuen Umarrek; 'Hafshah eta Aisyah da'. Ibn Abbasek esan zuen; «Orduan Umar hasi zen hadith-a aipatzen, esan zuen; «Gu, Quraysh herria, bere emaztearen gaineko boterea zuen herria ginen, gero Medinara iritsi ginenean, bere emazteak senarraren gaineko boterea zuen herri bat aurkitu genuen, eta gure emazteak ia emazteak imitatzen zituzten», esan zuen Umarrek; 'Garai hartan nire etxea Bani Umaiyah Bin Zaid herriko Awali eremuan zegoen, egun batean nire emaztearekin haserre nengoen, baina nirekin borrokan ari zela ikusi zen, beraz, bere erresistentzia ukatu nuen eta galdetu zidan; 'Zergatik ukatzen diozu nire erresistentzia, Allahren mesedetan sallallaahu Profetaren emazteak 'alaihi wasallam ere aurre egin zion, egun batean haietako bat beragandik urrun egon zen arratsaldera arte'. Umarrek esan zuen; orduan joan nintzen eta Hafsara etorri nintzen eta galdetu nuen; 'Alaren mezulariaren aurka borrokatu al zara sallallaahu 'alaihi wasallam?' Erantzun zuen; «Bai» galdetu nion berriro; «Eta zuetako bat hortik kanpo geratzen da egunetik gauera arte?». Erantzun zuen; «Bai» esan nion; «Zure artean galera eta galera bat da hau egiten duen edonorentzat, zuetako bat Alaren haserretik seguru sentituko al da bere Mezularia zurekin haserre zegoelako, orduan hil egin baita, ez borrokatu Alaren mezulariaren aurka eta ez egin hari inolako eskakizunik, eta eskatu iezadazu behar duzuna. sallallaahu 'alaihi wasallam'. Esan nahi zuena Aisyah zela esan zuen Umarrek; «Ansar-eko bizilagun bat nuen eta txandaka joaten ginen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bisitatzera, egun batean bera egon zen eta egun batean ni bertan nengoen, orduan etorri zitzaidan errebelazioen eta beste arazo batzuen berri emanez, eta ni ere horrela joan nintzen harengana'. Umarrek esan zuen; «Eta Ghassani buruz hitz egin genuen zaldizkoak prestatu zituztela gure aurka egiteko. Egun batean bisitan ari zen nire laguna - sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta - Isha garaian etorri zitzaidan eta atea jo zuen, orduan deitu zidan eta harekin batera atera nintzen, orduan esan zuen; 'Oso ekitaldi handi bat gertatu da'. galdetu nion; «Zer ekartzen duzu, Ghassanen albisteez?». Erantzun zuen; 'Ez, albistea are handiagoa eta luzeagoa da, alegia, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam bere emazteari iruzur egin ziola'ren albistea. Hala esan nuen; «Alferrik izan da eta galera izan da Hafshahrentzat eta aurretik hau gertatuko zela susmatzen nuen», goizeko otoitza amaitu ondoren arropak lotu eta gero nigana joan nintzen. Hafshah ezagutu nuen eta negarrez zegoenez, galdetu nion; 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam mentalki baztertu zaitu?' Erantzun zuen; 'Ez dakit, orain bakarrik dago edateko tokian'. Beraz, Ala-ren Mezulariaren zerbitzari beltza ezagutu nuen eta esan nuen; «Eskatu baimena Umarrentzat», orduan zerbitzaria sartu zen eta berriro atera zen eta esan zuen; 'Nik salatu dizut baina isilik geratu da'. Gero pulpitura joan nintzen eta konturatu zen jende asko eserita zegoela eta haietako batzuk negarrez zeudela, beraz, pixka bat eseri nintzen, baina bizitzen ari nintzenak garaitu egin ninduen Allahren Mezularen zerbitzariarekin topo egin nuen eta esan nuen; «Eskatu baimena Umarrentzat», orduan sartu zen eta niregana itzuli zen eta esan zuen; 'Nik salatu dizut, baina isilik dago'. Orduan atera eta pulpituan eseri nintzen baina bizitakoak gainditu egin ninduen, berriro zerbitzariarengana joan nintzen eta esan nion; 'Umarri baimena eskatu'. Orduan sartu zen eta itzuli zen niregana eta esan zuen; 'Nik salatu dizut, baina isilik geratu zen'. Azkenean alde egin nuen, baina bat-batean zerbitzariak deitu eta esan zidan; 'Sartu, baimena eman dizu'. Beraz, sartu eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam kaixo esan nion, brodatutako esterilla batean makurtuta zegoenean. Eta gurekin [Ya'qub] hadithetik [Salih] esan zuen; «Profeta ehundutako mat baten gainean makurtu zela bere gorputzaren alboan inpresioa utzi zuen», galdetu nuen orduan nik - Umarrek; 'O Allahren mezularia, dibortziatu al zara zure emaztea?' Burua altxatu zidan eta esan zuen; 'Ez,' orduan esan nion takbir 'Allahu Akbar - Allah handia da -, zuk, o Allahren Mezularia, ikusi gintuzten, eta gu Quraysh-ek beren emaztearen gaineko boterea geneukan herria bagenuen, baina Medinara iritsi eta gero, emazteak senarren gaineko boterea zuten herri bat aurkitu genuen, eta ia gure emazteak haien emazteak imitatzen zituzten, orduan, egun batean, nire emaztearen aurka geratu nintzen. ukatu zidan bere erresistentzia, beraz, galdetu zuen; 'Zergatik ukatzen duzu nire erresistentzia, Allahren mesedetan sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta emazteak ere aurre egin zion, egun batean horietako bat beragandik urrun egon zen arratsaldera arte. Hala esan nuen; «Benetan, galera eta galera bat da hau egiten duen edonorentzat, haietako bat Ala-ren haserretik seguru sentituko litzateke bere Mezulariaren haserreagatik, orduan hilko litzateke», esan nuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek irribarre egin zuen; 'O Allahren mezularia Hafshah ezagutu dut eta esan nuen; «Ez izan jeloskor zure bizilaguna zu baino politagoa bada eta Allah-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-ak maiteago badu», irribarre egin zuen berriro, eta esan nion; «Utzidazu, o Allahren mezularia». Profetak erantzun zion: «Bai». Orduan eseri eta burua etxearen gainetik altxatu nuen, orduan Allahren arabera, ez nuen ezer ikusi nire begiak desbideratzeko hiru azal ezik, esan nuen; «Otoitz ezazu, o Allahren mezularia, zure ummah-aren zabaltasunagatik, persiarrak eta erromatarrak zabalak izan direlako, Ala gurtzen ez duten arren». Eserlekua zuzendu eta esan zuen: "Zalantzarik ba al dago zuregan, o Ibnul Khaththab, munduko bizitzan atseginak azkartzen dituen herria da". esan nuen; «Eskatu barkamena, o Allahren mezularia», eta hilabete batez bere emazteengana ez etorriko zin egin zuen, haiekin hain haserre zegoelako Allahk errieta egin zion».