Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Ahmad : 18959

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ قَالَ قَالَ لِي أَبِي انْطَلِقْ إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَيْهِ فِي دَارِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ فِي ظِلِّ عُلْوٍ مِنْ قَصَبٍ فَجَلَسْنَا إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَسَأَلَهُ أَبِي حَدِّثْنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ قَالَ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا قَالَ وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәргә] әйтте; Ул беҙгә [Әүф] [Әбү Әл Минхал] әйтеменән бәйле булған; атайым миңә әйтте; «[Әбү Бәрзә Әл Әсләмигә] бар!». Шулай итеп, мин атайым менән уны ҡаршы алырға барҙым, өйөнә килеп еткәнсе, ул үҙенең өйөнөң бағанаһының береһенә таянып ултыра ине, ул бамбуктан эшләнгән. Беҙ уның алдында ултырҙыҡ, бик эҫе көн ине, атайым шунан һораны; — Әйтегеҙ әле, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм фарыз намаҙҙарҙы нисек уҡыған! Ул әйтте; Тап ул Аллаһ Рәсүле булған, ҡасан ул көндөң эҫеһендә намаҙ уҡыған - Жуһур намаҙы - һеҙ телгә алған тәүҙә ҡояш көнбайышҡа күскәндә, ә 'Әср намаҙына килгәндә, был беҙҙең беребеҙ Мәҙинәләге өйөнә ҡайтҡанда, ә ҡояш һаман да бер киҫәк яҡты балҡый'. Ул -Әбү Бәрзә- дауам итте; 'Ә мин уның -Рәсүлуллаһ- мәғриб ваҡытында нимә тигәнен оноттом һәм ул -Рәсүлуллаһ- ғәйшә намаҙын тамамларға ярата һәм ул ғәйшә алдынан йоҡлауҙы һәм унан һуң -һөйләшеүҙе нәфрәт итте. Иртәнге намаҙын уҡып бөткәс, беребеҙ алтмыштан йөҙгә тиклем аят уҡығанына иғтибар итте».