Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Muslim : 969

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَزْرَقِ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ لَهُ صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ يَعْنِي الْيَوْمَيْنِ فَلَمَّا زَالَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا أَنْ كَانَ الْيَوْمُ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَبْرَدَ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ بِهَا فَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا وَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَمَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَقْتُ صَلَاتِكُمْ بَيْنَ مَا رَأَيْتُمْ

Миңә [Зөһәйр бин Хәрб] менән [Ғөбәйҙулла бин Сәғит] икеһе лә [Әл-Әзрәктән] тип әйттеләр. [Зөһәйер] әйтте; беҙгә [Исхаҡ бин Йософ Әл Әзрәк] беҙгә [Суфьян]ға [Әлҡәмә бин Марцадтан] [Сөләймән бин Бурайданан] [атаһынан] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи үсәлләмдән һөйләгән, бер кеше унан намаҙ ваҡыттары тураһында һораған, шуға күрә ул: «Беҙҙең менән бергә был ике намаҙ уҡығыҙ», — тип яуап биргән. Ҡояш байығас, ул Билалға аҙан уҡырға ҡуша, унан һуң Билалға төшкө намаҙҙы уҡырға ҡуша, шунан һуң Билалға Әср намаҙы өсөн аҙан уҡырға ҡуша, йәғни ҡояш һаман да аҡ төҫтә ҡалҡҡанда, киләһе тапҡыр Билалға Мәғриб намаҙын уҡырға ҡуша, Билалға мәғриб намаҙын уҡырға ҡуша. иша намаҙын үтәргә, йәғни ҡыҙыл яҡтылыҡ юғалғас, киләһе тапҡыр Билалға иртәнге намаҙҙы -фажар-, йәғни таң атҡанда уҡырға ҡуша. Икенсе көндө, ул Билалға үҙенең төшкө намаҙын һауа торошо бер аҙ һыуыҡ булғансы тамамларға ҡушты, шуға күрә Билал да һауа торошо бер аҙ һыуыҡ булғансы тамамланы, шулай итеп, ул йыуаныс бирҙе, үҙенең төшкө намаҙын кисектереп, һауа торошо бер аҙ һыуыҡ булғансы, һәм ул төшкө намаҙҙы юғары уҡыны, ә ул һаман да ҡояшҡа ҡарағанда. мәғриб намаҙына тиклем ҡыҙыл нур юғала, һәм ул аҡшам намаҙын төндөң өстән бер өлөшө үткәс уҡый, ул һуңынан таң атҡанда таң намаҙын - таң - уҡый, шунан һорай: «Намаҙ ваҡыттары тураһында һораған кеше ҡайҙа?» ир кеше әйтте; «Мин, эй, Аллаһ илсеһе», — тине Ул: «Намаҙҙар ваҡытығыҙ үҙегеҙ күргән ваҡыттар араһында».