Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Abu Dawud : 334

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا بَدْرُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَىأَنَّ سَائِلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا حَتَّى أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ انْشَقَّ الْفَجْرُ فَصَلَّى حِينَ كَانَ الرَّجُلُ لَا يَعْرِفُ وَجْهَ صَاحِبِهِ أَوْ أَنَّ الرَّجُلَ لَا يَعْرِفُ مَنْ إِلَى جَنْبِهِ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الظُّهْرَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ حَتَّى قَالَ الْقَائِلُ انْتَصَفَ النَّهَارُ وَهُوَ أَعْلَمُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ صَلَّى الْفَجْرَ وَانْصَرَفَ فَقُلْنَا أَطَلَعَتْ الشَّمْسُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ فِي وَقْتِ الْعَصْرِ الَّذِي كَانَ قَبْلَهُ وَصَلَّى الْعَصْرَ وَقَدْ اصْفَرَّتْ الشَّمْسُ أَوْ قَالَ أَمْسَى وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ الْوَقْتُ فِيمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَغْرِبِ بِنَحْوِ هَذَا قَالَ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ قَالَ بَعْضُهُمْ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِلَى شَطْرِهِ وَكَذَلِكَ رَوَى ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Һөйләне беҙгә [Мусаддад] беҙгә әйтте [Ғабдулла бин Дауыт] беҙгә әйтте [Бәдр бин Усман] беҙгә һөйләне [Әбү Бәкер бин Әбү Муса] [Әбү Муса], тип һораусы пәйғәмбәребеҙҙән һораны саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһис-сәләм -тураһында намаҙ ваҡытында яуап бирергә түгел, ә уға бойороҡ түгел, тип әйтергә Таң атҡанда фәжр намаҙы. Кемдер белмәгән - күргән - ҡустыһының йөҙөн, йәки кемдер эргәһендә кем икәнен белмәгән саҡта намаҙ уҡыған. Шунан Билалға ҡояш байығанда Жуһур намаҙының иҡаматын уҡырға ҡуша, кешеләр әйткәнсе; төшкө аш уртаһы булһа, ул яҡшыраҡ белә ине. Шунан Билалға аҡ ҡояш сыҡҡан арала Әср намаҙының иҡаматын уҡырға ҡуша. Шунан Билалға ҡояш байығас, Мәғриб намаҙының иҡаматын уҡырға ҡуша. Һәм Билалға ҡояштың ҡыҙыл нуры юғалғас, Ишәй намаҙының иҡәмәтен уҡырға ҡушты. Икенсе көндө, ул Фәжр намаҙын уҡыны ла, уҡып бөткәс, сығып китте, шунан беҙ; Ҡояш сыҡтымы? Шунан алдағы көндө Әср ваҡытында Зөһр намаҙын уҡыны, ҡояш һарғайғанда йәки төштән һуң тип әйткәндә Әср намаҙын уҡыны. Һәм ҡыҙыл еп нуры батыр алдынан мәғриб намаҙы, ғәйшә намаҙы төндөң өстән бер өлөшөнә тиклем. Шунан: «Намаҙ ваҡыты тураһында һораған кеше ҡайҙа? Ваҡыт был ике ваҡыт араһында'. Әбү Дауыт әйтте; [Сөләймән бин Муса] өҫтә әйтелгәнсә Мәғриб намаҙында [Әсә`]-нән [Жәбир] пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт итте, ул әйтте; унан һуң Иша намаҙы, уларҙың ҡайһы берҙәре төндөң өсөнсөһөнә тиклем әйтһә, икенселәре төн уртаһына тиклем әйтә. Шулай уҡ [Ибн Бурайда] [атаһынан] Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи үсалләмдән риүәйәт иткән.