Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Ahmad : 18931

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنِي أَبُو الْمِنْهَالِ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي حَدِّثْنَا كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ وَهِيَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَيُصَلِّي الْعَصْرَ وَيَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ بِالْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғиткә] әйтте; беҙгә ['Әүф] әйткән; миңә [Әбүл Минхалға] һөйләгән; тип әйтте; Мин атайым менән [Әбү Бәрзә Әл Әсләмигә] барҙым, атайым уға Әбү Бәрзә тине; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм фарыз намаҙҙарҙы нисек уҡығанын һөйләгеҙ әле! Ул -Әбү Бәрзә- Саид; Ҡояш көнбайышҡа күскәндә тәүге намаҙ тип атайһығыҙ, ә «Әср намаҙына килгәндә, беҙҙең беребеҙ Мәҙинәләге өйөнә ҡайтҡанда, ҡояш һаман да бер киҫәктә ши» тип атайһығыҙ. Ул дауам итте; — Ә мин уның — Аллаһ Рәсүленең — Мәғриб ваҡытында нимә әйткәнен оноттом һәм ул Ғәйшә намаҙын тамамларға яратты һәм -Ғишә- алдынан йоҡлауҙы һәм унан һуң һөйләшеүҙе -һөйләшеүҙе, һөйләшеүҙе нәфрәт итте. Ул - Рәсүлуллаһ - беҙҙең беребеҙ алтмыштан йөҙгә тиклем аят уҡығанын асыҡлағас, иртәнге намаҙҙы уҡып бөттө'.