Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Tirmidzi : 140

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَالْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِمْ مَعَنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ مِنْ الْغَدِ فَنَوَّرَ بِالْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ فَأَقَامَ وَالشَّمْسُ آخِرَ وَقْتِهَا فَوْقَ مَا كَانَتْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ إِلَى قُبَيْلِ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ مَوَاقِيتُ الصَّلَاةِ كَمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ أَيْضًا

беҙгә [Әхмәт бин Мәниғ] һәм [Әл Хәсән бин Аш Шабба Әл Баззар] һәм [Әхмәт бин Мөхәммәт бин Муса] бер мәғәнә менән һөйләгән. Улар әйтте; «Беҙгә [Исхаҡ бин Йософ Әл Әзрәк] [Суфьян Ац Цауриҙан] [Әлҡама бин Марцадтан] [Сөләймән бин Бурайҙа] [атаһынан] һөйләне, ул әйтте; «Бер кеше пәйғәмбәребеҙгә килеп, намаҙ ваҡыттары тураһында һораған, шуға күрә ул: «Килегеҙ, беҙҙең менән бергә намаҙ уҡығыҙ -Аллаһ бирһә-», — тигән. Шунан Билалға иҡәмәт алырға ҡушты. Шулай итеп, таң атҡанда иҡәмәт ҡылды. Шунан иҡәмәткә бойорҙо, Билал да ҡояш эйелгән саҡта иҡәмәткә ҡушты, шуға күрә төшкө намаҙҙы уҡыны. Шунан иҡәмәткә бойорҙо, Билал иҡәмәтте эшләне һәм ул ҡояш аҡ, һаман юғары булғанда икенде намаҙын уҡыны. Шунан ҡояш нурҙары байығас, Мәғриб намаҙын уҡырға бойорҙо. Шунан күктәге ҡыҙыл төҫ юғалғас, аҡшам намаҙын иҡәмәткә бойорҙо. Һәм икенсе көндө, ҡояш яҡты булғанда, иртәнге намаҙҙы иҡәмәт уҡырға бойорҙо. Шунан төшкө намаҙҙы уҡырға бойорҙо, һауа һалҡын һәм рәхәт тойолғансы көтөүен дауам итте. Шунан икенде намаҙын уҡырға бойорҙо, әҙ генә ваҡыт ҡалғанда намаҙҙы уҡыны. Шунан һуң тағы ла иҡәмәткә бойорҙо, әммә күктәге ҡыҙыл төҫ юғалып бөткәнсе мәғрибте тамамланы. Шунан һуң ул Ишәй намаҙын уҡырға бойорҙо, төндөң өстән бер өлөшө үткәс, уны уҡыны. Шунан һуң: «Намаҙ ваҡыты тураһында һораған кеше ҡайҙа?» ир: «Мин», — тип яуап бирҙе. Шунан: «Намаҙ ваҡыттары ошо ике ваҡыт араһында», — тине. Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән ғәриб дөрөҫ. Ул әйтте; «[Сөйбә] лә уны [Әлҡәмә бин Марцадтан] риүәйәт иткән».