Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Muslim : 971

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا بَدْرُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَاهُ سَائِلٌ يَسْأَلُهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ انْشَقَّ الْفَجْرُ وَالنَّاسُ لَا يَكَادُ يَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ انْتَصَفَ النَّهَارُ وَهُوَ كَانَ أَعْلَمَ مِنْهُمْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَخَّرَ الْفَجْرَ مِنْ الْغَدِ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ طَلَعَتْ الشَّمْسُ أَوْ كَادَتْ ثُمَّ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى كَانَ قَرِيبًا مِنْ وَقْتِ الْعَصْرِ بِالْأَمْسِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعَصْرَ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ قَدْ احْمَرَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى كَانَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعِشَاءَ حَتَّى كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلِ ثُمَّ أَصْبَحَ فَدَعَا السَّائِلَ فَقَالَ الْوَقْتُ بَيْنَ هَذَيْنِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ بَدْرِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى سَمِعَهُ مِنْهُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ سَائِلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي

[Мөхәммәт бин Абдуллаһ бин Нумайр] беҙгә әйтте [Минең атайым] һөйләне беҙгә [Бәҙәр бин Әбү Муса] [Әбү Бәкер бин Әбү Муса] [атаһы] Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсалламдан, тип, кемдер уны күрергә килде һәм һораны, уны бөтә намаҙ ваҡытында яуап бирмәне, әммә ул. Әбү Мусаның атаһы әйтте; — Шунан һуң, таң ғына атҡанда, дуҫтар әле бер-береһен таный алмағанда, таң намаҙын уҡыны, шунан -иртәнге намаҙҙы уҡырға- ҡушты, шунан һуң ҡояш эйелгәндә төшкө намаҙҙы уҡыны, шунан һораусы әйтте; — Төштөң яртыһы үтте! улар араһында иң аҡыллы кеше кеүек, шунан һуң уға икенде намаҙын ҡояш әле юғары булғанда уҡырға ҡуша, һуңынан ҡояш байығанда аҡшам намаҙын уҡырға ҡуша, шунан һуң аҡшам намаҙын уҡырға ҡуша, йәғни ҡыҙыл нур юғалғас, икенсе көндө ул намаҙҙы тамамлай - таң- намаҙҙы тамамлай; — Ҡояш ҡалҡты йәки сыға яҙҙы.! Шунан һуң кисәге кеүек ғәср ваҡытына яҡынлашҡансы төшкө намаҙын тамамланы, шунан ғәср намаҙын тамамланы, намаҙҙы тамамлағандан һуң һораусыһы әйтте; — Ҡояш ҡыҙарып китте.! һуңынан сиафаҡ -мега ҡыҙыл- юҡҡа сыҡҡансы мәғриб намаҙын тамамлай, шунан һуң төндөң тәүге өстән бер өлөшө үткәнсе аҡшам намаҙын тамамлай, иртәнсәк һораусыны саҡыра, һуңынан: «Намаҙ ваҡыттары ошо ике ваҡыт араһында», — ти. Беҙгә әйтелгән [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбә] беҙгә [Вәки] [Бәҙәр бин Усмандан] [Әбү Бәкер бин Әбү Муса] был хәҙисте унан [атаһынан] ишеткән, тип, бер һораусы пәйғәмбәргә килде һәм тик хәҙис тураһында һораны, тип әйтте, тип, ғәләйһис-сәләм. — Ҡыҙыл мега юғалыр алдынан икенсе көндө мәғриб намаҙын уҡыны.