Penjelasan waktu-waktu shalat: zhuhur, ashar, maghrib, isya, dan subuh

Imam Ibnu Majah : 659

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ الْيَوْمَيْنِ فَلَمَّا زَالَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْيَوْمِ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَذَّنَ الظُّهْرَ فَأَبْرَدَ بِهَا وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَ مَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَقْتُ صَلَاتِكُمْ بَيْنَ مَا رَأَيْتُمْ

Беҙгә әйтелгәнсә, [Мөхәммәт бин Аш Шабба] һәм [Әхмәт бин Синан] икеһе лә; беҙгә [Исхаҡ бин Йософ Әл-Әзрәк] әйтте, беҙгә [Суфьян] һөйләне. Һәм икенсе юл буйынса; Беҙгә [Әли бин Мәймүн Әр Раҡҡи] әйтте, беҙгә [Мәхләд бин Йәзид] [Суфьяндан] [Әлҡәмә бин Марцадтан] [Сөләймән бин Бурайҙа] [атаһынан] әйтте; Бер кеше пәйғәмбәребеҙгә килеп, намаҙ ваҡыттары тураһында һорай, шуға күрә ул: «Был ике көндө беҙҙең менән бергә намаҙ уҡығыҙ», — ти. Шулай итеп, ҡояш эйелгәндә Билалға бойорҙо, шунан Билал намаҙға саҡыра, шунан Билалға бойорҙо, шунан Билал иҡәмә ҡылды, шунан һуң төшкө намаҙҙы уҡыны. Шунан һуң уға тағы бойорҙо, шуға Билал иҡәмәт ҡылды, шунан ҡояш бейектә, яҡты балҡып торғанда Әср намаҙын уҡыны. Шунан тағы бойорҙо, шунан ҡояш байығас мәғриб намаҙын уҡыны. Шунан тағы бойорҙо, шунан күктәге ҡыҙыл төҫ юғалғас, аҡшам намаҙын уҡыны. Шунан уға тағы бойорҙо, шунан таң атҡас, иртәнге намаҙын уҡыны. Икенсе көндө уға Билалға тиклем төшкө аҙанды эшләргә ҡуша, унан күләгә төшкәнсе көтә, шунан ҡояш бейек булғанда Әср намаҙын уҡый, ә кисәге ваҡыттан бер аҙ ғына тамамлай. Шунан күктәге ҡыҙыл төҫ юғалыр алдынан Мәғриб намаҙын уҡый. Ә төндөң өстән бер өлөшө үткәс, Ишәй намаҙы уҡыла. Һәм күк йөҙө яҡты булғанда иртәнге намаҙ. Бынан һуң ул: «Намаҙ ваҡыты тураһында һорашҡан кешеләр ҡайҙа?» Шул саҡ бер кеше әйтте; «Мин, эй, Аллаһ илсеһе, — тине ул: «Һеҙҙең намаҙ ваҡытығыҙ һеҙ шаһит булған ваҡыттар араһында».