Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ

გვითხრა [აბუ ბაქრ ბინ აბუ სიაიბამ]; გვითხრა [ხალაფ ბინ ხალიფამ] [იეზიდ ბინ კაისანიდან] [აბუ ჰაზიმ] [აბუ ჰურაირადან] მან თქვა; ერთ დღეს თუ ერთ ღამეს რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ სახლიდან გავიდა, უცებ შეხვდა აბუ ბაქრს და უმარს. შემდეგ მან ჰკითხა: "რატომ გადიხართ სახლიდან ამ ღამით?" მათ უპასუხეს; ჩვენ მშივრები ვართ, ალლაჰის შუამავალო! თქვა რასულულა შალალაჰაჰა ვასალლამმა: "ალაჰს, რომლის ხელშია ჩემი სული, მეც გამოვედი, რადგან შენსავით მშიერი ვიყავი. მოდი!" ისინი წავიდნენ მის გასაყოლებლად ანსარის მეგობრის (აბუ ჰაიტსამ ბინ ატ ტაიჰანის) სახლში. მაგრამ სამწუხაროდ სახლში არ იყო. მაგრამ როცა მისმა ცოლმა დაინახა, რომ მომავალი წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალლაჰი ვასალამი თქვა; "მარჰაბან ვა აჰლან (მოგესალმებით)." ასე რომ, რასულულა შალალაჰაჰა ალაიჰი ვასალლამ ჰკითხა: "სად არის ფულანი (აბუ ჰაიცამი)?" მისმა ცოლმა უპასუხა; "ის ჩვენთვის სუფთა წყალს მოაქვს." მოულოდნელად მისი ქმარი მოვიდა და დაინახა ალლაჰის მოციქული სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამი და მისი ორი თანამგზავრი, ასე რომ, მან თქვა; „მადლობა ღმერთს, დღეს ჩემზე ბედნიერი არავინაა, კეთილშობილი სტუმრის მოსვლის გამო“. შემდეგ მან აიღო ფინიკის მტევნები, რომელთაგან ზოგი ჯერ კიდევ ახალგაზრდა იყო, ზოგი იწყებდა მომწიფებას და ზოგიც მართლაც მომწიფებული. მან თქვა; 'გთხოვ ჭამე ეს.' სანამ მან დანა აიღო. წინასწარმეტყველმა სალალაჰუმ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "ნუ დაკლავთ მას, ვისაც რძე აქვს". ამიტომ დაკლა თხა, მერე თხა შეჭამეს, ფინიკის მტევნები შეჭამეს და დალიეს. მას შემდეგ, რაც ყველა სავსე იყო და დაკმაყოფილდა ჭამით და სასმელით, რასულულა შალალაჰაჰალაჰ ვასალლამ უთხრა აბუ ბაქრს და უმარს: „ალლაჰს, ვის ხელშია ჩემი სული, აღდგომის დღეს მოგეკითხებათ თქვენი მოპოვებული კურთხევის შესახებ. შენ ტოვებ სახლს, რადგან მშიერი ხარ და ამ კურთხევის მიღების შემდეგ სახლში ბრუნდები“. მითხრა [ისჰაკ ბინ მანსურმა]; გვამცნო [აბუ ჰიშამი] კერძოდ ალ მუგირაჰ ბინ სალამა; გვითხრა ['აბდულ ვაჰიდ ბინ ზიადმა]; გვითხრა [იეზიდმა]; გვითხრა [აბუ ჰაზიმ] მან თქვა; გავიგე [აბუ ჰურაირას] ნათქვამი; როდესაც აბუ ბაქრი და უმარი ისხდნენ, უეცრად მათთან მივიდა წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი და ჰკითხა: "რატომ ზიხარ აქ?" მათ უპასუხეს; "სახლიდან გამოსვლამდე მშივრები ვიყავით." რასულლაჰ შალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: „ალაჰს, ვის ხელშია ჩემი სული,...“ შემდეგ მან ახსენა ჰადისი, რომელიც ჰადისი ხალფა ბინ ხალიფას ჰადისი იყო.