Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ

আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে; আমাক [খালাফ বিন খলিফা] [ইয়াজিদ বিন কাইছান]ৰ পৰা [আবু হাজিম]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; এদিন বা এদিন ৰাতি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’ল, হঠাতে তেওঁ আবু বকৰ আৰু উমৰক লগ পালে। তাৰ পাছত তেওঁ সুধিলে: ‘ৰাতিৰ এই সময়ত কিয় ঘৰৰ পৰা ওলাই আছা?’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি ভোকত আছো, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক'লে, 'আল্লাহৰ কচম যাৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, মইও ওলাই আহিলোঁ কাৰণ মইও আপোনাৰ দৰে ভোকত আছিলো।' আহক!' তেওঁলোকে তেওঁৰ পিছে পিছে আনছাৰৰ বন্ধু - আবু হাইছাম বিন আত টাইহান -ৰ ঘৰলৈ গ’ল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে তেওঁ ঘৰত নাছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁৰ পত্নীয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক অহা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'মাৰহাবন ৱা আহলান -আদৰণি-'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে সুধিলে: 'ফুলান - আবু হাইৎছাম - ক'ত?'' তেওঁৰ পত্নীয়ে উত্তৰ দিলে; 'তেওঁ আমাৰ বাবে মিঠা পানী আনি আছিল'। হঠাতে তাইৰ স্বামী আহি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু তেওঁৰ দুজন চাহাবাক দেখিলে, গতিকে তেওঁ ক’লে; 'ভগৱানক ধন্যবাদ, আজি মোতকৈ সুখী কোনো নাই, এজন সম্ভ্ৰান্ত অতিথিৰ আগমনৰ বাবে'। তাৰ পাছত খেজুৰৰ গোটবোৰ লৈ গ’ল, কিছুমান এতিয়াও সৰু আছিল, কিছুমান পকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কিছুমান সঁচাকৈয়ে পকিছিল। তেওঁ ক’লে; 'প্লিজ এইটো খাব'। আনহাতে সি কটাৰীখন লৈ গ’ল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনৰ গাখীৰ আছে তেওঁক বধ নকৰিবা’। গতিকে তেওঁ এটা ছাগলী বধ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁলোকে ছাগলীটো খালে, খেজুৰৰ গোট খালে আৰু পান কৰিলে। সকলোকে খোৱা-বোৱাত তৃপ্ত হোৱাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আবু বকৰ আৰু উমৰক ক’লে: ‘মোৰ আত্মা যাৰ হাতত আছে, আল্লাহৰ কচম, কিয়ামতৰ দিনা তোমালোকক সোধা হ’ব, তোমালোকে লাভ কৰা নীতমৰ বিষয়ে। আপুনি ভোকত থকাৰ বাবে ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় আৰু এই আশীৰ্বাদ লাভ কৰি ঘৰলৈ আহে'। মোক [ইছাক বিন মনছুৰ] কৈছে; আমাক [আবু হিছাম] অৰ্থাৎ আল মুগিৰা বিন চালামাহক জনাইছে; আমাক [‘আব্দুল ৱাহিদ বিন জিয়াদ] কৈছে; আমাক [য়াজিদ] কৈছে; আমাক [আবু হাজিম] ক’লে তেওঁ ক’লে; মই [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিলোঁ; যেতিয়া আবু বকৰ আৰু উমৰ বহি আছিল, তেতিয়া হঠাতে হজৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিল, তেওঁ সুধিলে: তোমালোক ইয়াত কিয় বহিছা? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'ঘৰৰ পৰা ওলোৱালৈকে আমাৰ ভোক আছিল'। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘আল্লাহৰ কচম, যাৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে,...’ তাৰ পিছত তেওঁ এটা হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে যিটো খলফা বিন খলিফাৰ হাদীছৰ সৈতে মিল আছে।