Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ

Har fortalt os [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; Har fortalt os [Khalaf bin Khalifah] fra [Yazid bin Kaisan] fra [Abu Hazim] fra [Abu Hurairah] sagde han: En dag eller en nat gik Profeten sallallaahu 'alaihi wasallam ud af huset, og pludselig mødte han Abu Bakr og 'Umar. Så spurgte han: "Hvorfor forlader I huset på dette tidspunkt af natten?" De svarede: "Vi er sultne, O Allahs Sendebud!" Profeten sallallahu 'alaihi wasallam sagde: "Ved Allah, i hvis hænder min sjæl er, jeg gik også ud, fordi jeg var sulten ligesom jer. Kom!" De gik for at følge ham til Ansars vens (Abu Haitsam bin At Taihan) hus. Men desværre var han ikke hjemme. Men da hans kone så Profeten sallallaahu 'alaihi wasallam komme, sagde hun: "Marhaban wa Ahlan (velkommen)" Så spurgte Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Hvor er Fulan (Abu Haitsam)?"' Hans kone svarede; 'Han henter frisk vand til os.' Pludselig kom hendes mand og så Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam og hans to ledsagere, så han sagde: 'Gudskelov, ingen er lykkeligere end mig i dag på grund af ankomsten af en ædel gæst.' Så tog han bundter af dadler, hvoraf nogle stadig var unge, nogle som var begyndt at modnes, og nogle som var virkelig modne. Han sagde: 'Spis venligst dette.' Mens han tog kniven, sagde Profeten sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Slagt ikke nogen, der har mælk.' Så slagtede han en ged, derefter spiste de geden, spiste bundter af dadler og drak. Efter at alle var mætte og tilfredse med at spise og drikke, sagde Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam til Abu Bakr og 'Umar: 'Ved Allah, i hvis hånd min sjæl er, I vil blive spurgt på opstandelsens dag om de velsignelser, I har modtaget. I forlader huset, fordi I er sultne, og kommer hjem efter at have modtaget denne velsignelse.' Har fortalt mig [Ishaq bin Mansur]; Har informeret os [Abu Hisham] om Al Mughirah bin Salamah; Har fortalt os ['Abdul Wahid bin Ziyad]; Har fortalt os [Yazid]; Efter at have fortalt os [Abu Hazim] sagde han: Jeg hørte [Abu Hurairah] sige: Da Abu Bakr og Umar sad, kom profeten sallallahu 'alaihi wasallam pludselig til dem og spurgte: "Hvorfor sidder I her?" De svarede: 'Vi var sultne, indtil vi forlod huset.' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sagde: 'Ved Allah, i hvis hænder min sjæl er, ...' så nævnte han en hadith, der lignede Khalfa bin Khalifahs hadith.