Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Ahmad : 10746

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَمَّنْ لَقِيَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَسْنَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ دَخَلْنَا الْجَنَّةَ وَنَأْمُرُ بِهِ أَوْ نَدْعُو مَنْ وَرَاءَنَا فَقَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا فَهَذَا لَيْسَ مِنْ الْأَرْبَعِ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتَوْا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا مِنْ الْغَنَائِمِ الْخُمُسَ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالُوا وَمَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ جِذْعٌ يُنْقَرُ ثُمَّ يُلْقُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ الثَّمَرِ وَالْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ مِنْ ذَلِكَ فَجَعَلْتُ أُخَبِّئُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَمَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَشْرَبَ قَالَ فِي الْأَسْقِيَةِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا إِنَّ أَرْضَنَا أَرْضٌ كَثِيرَةُ الْجُرْذَانِ لَا تَبْقَى فِيهَا أَسْقِيَةُ الْأُدُمِ قَالَ وَإِنْ أَكَلَتْهُ الْجُرْذَانُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا وَقَالَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خُلَّتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғит] [Ибн Әбү Әруба] әйтте; рәсүл менән осрашҡан кешенән беҙгә [Ҡотада] һөйләне, һәм ул [Әбү Нәҙрҙе] [Әбү Сәғит] һүҙҙәрен телгә алды; Ғәбдел Ҡайис илсеһе Рәсүлуллаһҡа килгәс, улар әйткән; — Ысынлап та, беҙ ауылда, унда күп баҡсалар бар һәм беҙҙең ауыл менән һеҙҙең араһында Мудлар кафырҙар бар, беҙ һеҙҙең менән осраша алмайбыҙ, тик харам айҙарҙа ғына, шуға күрә беҙгә нимәлер бойороғоҙ, әгәр беҙ уны эшләһәк, беҙ ожмахҡа инә алабыҙ, йәки нимәлер бойороғоҙ, беҙ кешеләргә бойороҡ бирә алабыҙ һәм беҙҙең артта торғандарға өндәшә алабыҙ, — тине ул һеҙ һәм I the four the: әйберҙәр; Аллаһ Тәғәләгә ғибәҙәт ҡылығыҙ һәм Уға тиңдәш тотмағыҙ, был дүрт нәмәнең береһе түгел, намаҙҙы тотоғоҙ, Рамаҙлан айында зәкәт бирегеҙ, ураҙа тотоғоҙ, ғөнимә малының биштән бер өлөшөн бирегеҙ. Мин һеҙҙе дүрт нәмәнән тыям; әд Дуббаа, Накир, Хантам һәм Мөзәффәт, — тинеләр; — Нәҡир тураһында нимәләр беләһең? тип әйтте: «Һабаҡты уйып, һуңынан уға ваҡ финик, йәки емеш-еләк һәм һыу һалып, ҡайнағандан һыуынғансы эсәһегеҙ, берегеҙ абзыйының улын ҡылыс менән ҡырҡҡансы -үҙегеҙ ҙә һиҙмәйенсә-». Ә шул кешеләр араһында - дуҫтарҙа - был арҡала рәнйеш кисергән кеше бар ине, шуға күрә мин уны йәшерҙем, сөнки Аллаһ Рәсүленән оялдым. Улар: «Улай булғас, һин беҙгә нимә эсергә ҡушаһың?» тип яуап бирҙе; — Осонда ябылған эсәр һауыт -бәйләнгән-, — тинеләр; — Ысынлап та, беҙҙең ерҙә сысҡандар күп йәшәгән ер, һин ҡыҙған тире тапмаҫһың. — тине: — Сысҡандар ашаған булһа ла, — тип ике-өс тапҡыр ҡабатланы. Шунан һуң ул Асяж Ғәбдел Ҡайсҡа: «Ысынлап та, һиндә Аллаһы Тәғәләнең рәхмәте булған ике сифат бар; нәзәкәтле һәм сабыр'.