Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 4021

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُقَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَسْنَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَشْيَاءَ نَأْخُذُ بِهَا وَنَدْعُو إِلَيْهَا مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا لِلَّهِ خُمْسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ

Һөйләне беҙгә [Сөләймән бин Хәрб] Беҙгә [Хәммәд бин Зәид] [Әбү Джәмрә]нән һөйләне, ул әйтте; Мин [Ибн Ғәббәстең] әйткәнен ишеттем; Ғәбдел Ҡайстан бер нисә илсе Пәйғәмбәребеҙгә саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килә. Улар әйтте; Йә, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, беҙ Рәбиғә ауылынанбыҙ. Ләкин мудлар кафырҙар беҙгә лә, һеҙгә лә ҡамасауланы, шуға күрә харам айҙарҙан башҡа һеҙҙең менән осраша алманыҡ. Шулай итеп, беҙгә заказ бирегеҙ, беҙ эшләй алабыҙ һәм беҙҙең арттағы кешеләргә еткерә алабыҙ». Ул: «Мин һеҙгә дүрт нәмәне бойорам һәм дүрт нәмәне тыям», — тине. Мин һеҙгә Аллаһҡа иман килтерергә бойорам, йәғни: «Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡлығына шаһитлыҡ итегеҙ, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, ғәнимәнән алынған табыштың биштән бер өлөшөн бүлеп бирегеҙ». Мин һеҙҙе дүрт нәмәнән тыям; пәйғәмбәребеҙҙең хис-тойғоларын «Әд Дуба», «Ән Накир», «Әл-Хантам» һәм «Әл-Мөзәффәт» әҫәрҙәрендә яһаған.