Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 85

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى قَالُوا إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَلَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نُخْبِرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَتُعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ رُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ قَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوهُ مَنْ وَرَاءَكُمْ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Бәшәр] әйтте, һөйләне [Ғүндәр] әйтте, беҙгә [Сөйбә] [Әбү Джәмрә] тураһында һөйләне, мин ҡасандыр [Ибн Ғәббәс] менән халыҡ араһында тәржемәсе булдым, тине; Ғәбдел Ҡайстан килгән бер төркөм илселәрҙең пәйғәмбәребеҙҙе ҡаршы алырға килгәнен һәм пәйғәмбәребеҙ: «Был кемдең илсеһе йәки был ниндәй халыҡ?» Рәсүл: «Рәбиғәт», — тип яуап бирә. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Халыҡты йәки рәсүлдәрҙе үҙ теләгең менән һәм үкенмәйенсә ҡаршы ал», — тигән. Рәсүлдәр: «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙ алыҫ юлдан килдек, шул уҡ ваҡытта беҙҙең ауыл менән һинең ауыл араһында Мудлор кафырҙарының ауылы бар, һәм беҙ һиңә изге айҙан башҡа килә алмайбыҙ», — тинеләр. Беҙҙе бер асыҡ бойороҡ менән өйрәтегеҙ, беҙ уны ғәмәлдә ҡуллана алабыҙ һәм ауылыбыҙҙағы кешеләргә өйрәтә алабыҙ һәм шул рәүешле беҙ ожмахҡа инә алабыҙ». Шунан пәйғәмбәребеҙҙән эсемлектәр тураһында һораштылар. Шулай итеп, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларға дүрт нәмәне бойорҙо һәм дүрт нәмәне тыйҙы, берҙән-бер Аллаһҡа иман килтерергә бойорҙо, ул: «Берҙән-бер Аллаһҡа ышаныу нимә икәнен беләһегеҙме?» Улар: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирҙеләр. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм аңлатҡан: «Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡлығына һәм Мөхәммәттең Аллаһ илсеһе булыуына шаһитлыҡ итегеҙ, намаҙҙар уҡығыҙ, зәҡәт түләгеҙ, Рамаҙан айында ураҙа тотоғоҙ һәм һуғыш ғәнимәтенең биштән бер өлөшөн таратығыҙ». Ә Пәйғәмбәребеҙ уларҙы дүрт нәмәнән тыйҙы, йәғни әл-хантам, әд-Дүббә һәм әл-Мөзәффәттән эсеүҙән. Сыуба аңлатты; ҡайһы саҡта наҡир, ҡайһы саҡта муҡоййыр -наҡир түгел- тип телгә ала. Шунан пәйғәмбәребеҙ: “Барыһын да күҙәтеп, ауылығыҙҙағы кешеләргә әйтегеҙ”, – тигән.