Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Muslim : 3694

و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ كِلَاهُمَا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قُلْتُ لِلْأَسْوَدِ هَلْ سَأَلْتَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَمَّا يُكْرَهُ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَخْبِرِينِي عَمَّا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ قَالَتْ نَهَانَا أَهْلَ الْبَيْتِ أَنْ نَنْتَبِذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَمَا ذَكَرَتْ الْحَنْتَمَ وَالْجَرَّ قَالَ إِنَّمَا أُحَدِّثُكَ بِمَا سَمِعْتُ أَؤُحَدِّثُكَ مَا لَمْ أَسْمَعْ

Беҙгә [Зөһәйер бин Хәрбкә] һәм [Исхаҡ бин Ибраһимға] икеһенә лә [Джарирҙан] әйтелде, [Зөхәйер] әйтте; беҙгә [Джарир] [Мансурҙан] [Ибраһимдан] һөйләне, ул әйтте; Мин [Әл Әсүәдтән]: «Һеҙ [Өммөкминдән] Нәбиҙ һуты эшләү өсөн ниндәй һауыттар тыйылғанын һорағанығыҙ бармы?» Әл Әсүәд: «Эйе», — тип яуап бирә. Мин бер ваҡыт: «Эй, Өммөл Мөкминин, әйт әле, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ниндәй һауыттарҙан Нәбиҙ һуты эшләүҙе тыйған?» Ул яуап бирҙе: «Ул беҙгә – әһүл бәйеткә – Әд Дубба һәм Әл-Мөзәффәттә тойғолар ​​тыуҙырыуҙан тыйҙы». Ибраһим: «Мин Әл-Әсүәдтән: «Өммө Сәләмә бер ҡасан да Әл-Хәнтәм һәм әл-Джәрр -керамика һауыттары- тураһында әйткәнме?» тип яуап бирҙе: «Мин һиңә үҙем ишеткән нәмәләрҙе генә һөйләйем, бер ҡасан да ишетмәгән нәмәләрҙе һөйләргәме!»