Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Muslim : 24

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбә] һәм [Мөхәммәт бин әл-Мөсәннә] һәм [Мөхәммәт бин Басысйәр] һәм уларҙы лафаж бер-береһенә яҡын тип әйтте, [Әбү Бәкр] әйтте, беҙгә [Ғүндәрҙе] [Шөғбәхтән] һөйләне, ә ҡалған ике кеше, беҙгә [Мөхәммәттән] [Мөхәммәттән] һөйләне. [Әбү Йәмрә] ул әйтте: «Мин [Ибнү Ғәббәс] һәм халыҡ араһында тәржемәсе булдым, шунан бер ҡатын килеп, балсыҡ һауытта һаҡланған Нәбиҙ һуты – шараптың бер төрө тураһында һораны, шуға күрә ул яуап бирҙе: «Ысынлап та, Ғабд әл-Ҡайстың рәсүле Аллаһы Тәғәләнең рәсүлегә килде. Аллаһ Тәғәлә әйтте: «Кем ул рәсүл - йәки кем ул халыҡ? - тип яуап бирҙеләр: «Рәбиғәт». Ул: «Халыҡты йәки илсене ҡаршы алығыҙ, икеләнергә лә, үкенергә лә кәрәкмәй», — тигән. Риүәйәтсе: «Улар: «Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, беҙ һиңә алыҫ ерҙән килдек», — тинеләр. Беҙҙең менән һеҙҙең арала мудлар кафырҙар бар, шуға күрә беҙ һеҙгә харам айҙарҙан башҡа килә алмайбыҙ, шуға күрә беҙгә үҙебеҙ етәкселек иткән кешеләргә ожмахҡа инә алырлыҡ нәмәне хәл итергә ҡушығыҙ». Рауисы: «Шулай итеп, Аллаһ Рәсүле уларға дүрт нәмәне бойорҙо һәм дүрт нәмәне тыйҙы», — тигән. Риүәйәтсе тағы: «Аллаһ Рәсүле уларға Аллаһҡа ғына иман килтерергә бойорҙо: «Һеҙ Аллаһҡа имандың нимә икәнен беләһегеҙме?» — Улар: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирҙеләр. Ул: «Аллаһтан башҡа илаһ юҡлығына, Мөхәммәттең Аллаһ илсеһе булыуына шаһитлыҡ итегеҙ, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Рамаҙлан ураҙаһын тотығыҙ, ғәнимәнең биштән бер өлөшөн түләгеҙ, һеҙҙе әд-Дуба, әл-Хантам һәм әл-Музаффаттан тыйығыҙ», — тине. Сөғбә: «Бәлки, ул «ән-Нәҡир» тигәндер, бәлки, «әл-Мөҡәййәр»ҙер, «Уны күҙәтеп тор һәм халҡыңа хәбәр ит», — тигән. Әбү Бәкер үҙенең риүәйәтендә «Әл-Мөҡәйәр»ҙе телгә алмайынса, «Һин үҙеңдең арттан етәкләгән кешене» тип әйткән. Һәм миңә [Өбәйҙуллаһ бин Мөғәҙ] беҙгә [атайыма] әйтте. -икенсе риүәйәттә әйтелгән- Һәм ул беҙгә [Нәшр бин Ғәли әл-Джахдләми] һөйләне, ул әйтте, миңә [атайым] улар икеһе лә әйтте, беҙгә [Ҡөрьән бин Халид] [Әбү Джәмрә] [Ибн Ғәббәс] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу менән был ғәләйһиһиәлдән һөйләне. тип: «Мин һеҙҙе әд-Дүбә, ән-Нәҡир, әл-Хантам һәм әл-Мөзәффәттә әйтелгән һәр нәмәнән тыям», — тип әйтте. Һәм [Ибн Мөғәҙ] үҙенең хәҙисендә [атаһынан] өҫтәне: «Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әл-Асийәж Асядж Әбдел-Ҡаисҡа әйтте: «Ысынлап та, һиндә Аллаһ тарафынан рәхмәтле ике сифат бар: сабырлыҡ һәм һаҡлыҡ».