Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Nasa'i : 5550

أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ عَمٍّ لَهَا يُقَالُ لَهُ أَنَسٌ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍأَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ مَا آتَاكُمْ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا }قُلْتُ بَلَى قَالَ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ{ وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمْ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ }قُلْتُ بَلَى قَالَ فَإِنِّي أَشْهَدُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ وَالدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ

Беҙгә [Сүәйеткә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Ғабдулла] [Сөләймән Әт Таймиҙан] [Әсмә бинт Йәзидтән] [Әнәс] тип аталған абзыйының улынан һөйләне, ул әйтте; [Ибн Ғәббәс] әйтте: «Аллаһ әйтмәнеме: «-Рәсүл һеҙгә нимә бирһә, уны ҡабул итегеҙ». Ә ул һиңә нимә тыя, шунан ҡалдыр..- '? -Ҡс. Әл Хасыр: 7-, Мин яуап бирҙем, 'Шулай'. Ибн Ғәббәс тағы ла әйтте: «Аллаһ әйтмәнеме: «-Ә иманлы ирҙәргә лә, иман килтермәгәндәргә лә - шулай уҡ иманлы ҡатындарға ла ярамай, әгәр Аллаһ һәм Уның рәсүле фарман сығарһа, улар өсөн - икенсе - үҙ эштәренә бәйле һайлау мөмкинлеге булыр..-? -Ҡс. Әл Хасыр: 36-, Мин яуап бирҙем, 'Был дөрөҫ'. Ибн Ғаббас шунан һуң: «Ысынлап та, мин шаһитлыҡ итәм: Аллаһ пәйғәмбәребеҙ Ән Накирҙы, Әл Мөкәйәрҙе, Әд Дубаны һәм Әл Хәнтәмде тыйҙы», — тигән.