Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 3248

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُقَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا مِنْ هَذَا الْحَيِّ مِنْ رَبِيعَةَ قَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَسْنَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي كُلِّ شَهْرٍ حَرَامٍ فَلَوْ أَمَرْتَنَا بِأَمْرٍ نَأْخُذُهُ عَنْكَ وَنُبَلِّغُهُ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا إِلَى اللَّهِ خُمْسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ

Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] беҙгә [Хәммәд] [Әбү Йәмрә] һөйләне, тип әйтте, Мин ишеттем [Ибн Ғәббәс рәдлиаллаһу әнһүмә] әйткән; — Ғәбдел Ҡайс ырыуынан бер илсе Рәсүлуллаһҡа килеп: «Эй, Рәсүлуллаһ, беҙ рәбиғә ырыуынан, беҙҙең йәшәү урыны менән һинең ғали йәнәптәреңдең йәшәгән урыны араһында кафыр Мудлор ырыуы араһында айырымлыҡ бар һәм беҙ һинең ғали йәнәптәреңә хәрәм айҙарынан башҡа килә алмайбыҙ. Эй, беҙ һинән алған бер бойороҡ менән беҙгә бойороҡ биреп, беҙ уны арттағы башҡа кешеләргә еткерә алһаҡ ине. Шуға күрә ул: «Мин һеҙгә дүрт нәмә менән бойорам һәм дүрт нәмәнән тыям», — тигән. -Атап әйткәндә- Аллаһҡа иман һәм шаһитлыҡ -шәһәҙәт- Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ, намаҙ уҡығыҙ, зәҡәт түләгеҙ һәм һуғыш ғәнимәтенең биштән бер өлөшөн сығарығыҙ'. Ә мин һеҙгә -киптерелгән ҡабаҡтан, йәшел банкаларҙан, финик пальмаларынан -уйылған- һәм тар менән һыланған керамикаларҙан -бер нәмә лә эсергә тыям'.