Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Bukhari : 4020

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا قُرَّةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاإِنَّ لِي جَرَّةً يُنْتَبَذُ لِي نَبِيذٌ فَأَشْرَبُهُ حُلْوًا فِي جَرٍّ إِنْ أَكْثَرْتُ مِنْهُ فَجَالَسْتُ الْقَوْمَ فَأَطَلْتُ الْجُلُوسَ خَشِيتُ أَنْ أَفْتَضِحَ فَقَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ حَدِّثْنَا بِجُمَلٍ مِنْ الْأَمْرِ إِنْ عَمِلْنَا بِهِ دَخَلْنَا الْجَنَّةَ وَنَدْعُو بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا مِنْ الْمَغَانِمِ الْخُمُسَ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ مَا انْتُبِذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ

Миңә [Исхаҡҡа] әйтелде [Әбү Әмир Әл-Аҡадиға] Беҙгә [Әбү Йәмрәнән] әйтелде [Ҡөрьән], бер ваҡыт мин Ибн Ғәббәскә әйттем: «Ысынлап та, минең бер һауытым бар, уны Нәбиҙ һуты эшләү өсөн ҡулланалар, шунан һуң мин уны татлы итеп эсәм. Күп эсһәм, тимәк, иҫерек булып күренмәҫ өсөн кешеләр менән йөрөп - ултырып - йөрөйөм. [Ибнү Ғәббәс] шунан һуң: «Әбү Ҡайстан Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләмгә бер илсе килде, һуңынан уларҙы сәләмләне: «Рәхим итегеҙ илселәргә, улар ерәнес һәм үкенгән халыҡтарҙан түгел», — тип сәләм бирҙе. Улар: «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙҙең менән һинең арала мөдләр ырыуынан мөшриктәр бар, беҙ һинең менән харам айҙарҙа ғына осраша алмайбыҙ», — тинеләр. Шулай итеп, беҙгә әмер бир, әгәр беҙ уны ғәмәлгә ашырһаҡ, тимәк, беҙ ожмахҡа инә алабыҙ, һәм беҙ уны беҙҙән һуңғы кешеләргә еткерә алабыҙ’. Ул: «Мин һеҙгә дүрт нәмәне бойорам һәм дүрт нәмәне тыям», — тине. Мин һеҙгә Аллаһҡа иман килтерергә бойорам. Аллаһҡа ышаныу нимә икәнен беләһеңме?» Атап әйткәндә: «Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡлығына шаһитлыҡ итегеҙ, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Рамаҙлан айында ураҙа тотоғоҙ һәм ғәнимәнән килгән аҡсаның биштән бер өлөшөн сарыф итегеҙ». Мин һеҙҙе дүрт нәмәнән тыям; пәйғәмбәребеҙҙең хис-тойғоларын «Әд Дуба», «Ән Накир», «Әл-Хантам» һәм «Әл-Мөзәффәт» әҫәрҙәрендә яһаған.