Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam melarang ad dubbaa`, al hantam, al muzaffaat dan an naqir

Imam Ahmad : 917

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ سُمَيْعٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا عِنْدَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَجَاءَ صَعْصَعَةُ بْنُ صُوحَانَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ انْهَنَا عَمَّا نَهَاكَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَهَانَا عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ وَنَهَانَا عَنْ الْقَسِّيِّ وَالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ وَعَنْ الْحَرِيرِ وَالْحِلَقِ الذَّهَبِ ثُمَّ قَالَ كَسَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُلَّةً مِنْ حَرِيرٍ فَخَرَجْتُ فِيهَا لِيَرَ النَّاسُ عَلَيَّ كِسْوَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَنِي بِنَزْعِهِمَا فَأَرْسَلَ بِإِحْدَاهُمَا إِلَى فَاطِمَةَ وَشَقَّ الْأُخْرَى بَيْنَ نِسَائِهِ

Һөйләне беҙгә [Ғәли бин Әшим] беҙгә [Исмәғил бин Сумай] [Мәлик бин Ғүмәйер]ҙән әйтте; Мин [Әли] Рәҙиаллаһ әнһү янында ултыра инем, шунан Шәшәһ бин Шухан килеп, сәләм бирҙе, шунан тороп әйтте; — Эй, Әмирул Мөъминин! Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) һеҙгә тыйған нәмәләрҙе беҙгә тыйығыҙ. Али Рәҙиаллаһ ғәнһү яуап бирҙе; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм тыйылған әд Дубба, Әл Хәнтәм, Әл Музаффат һәм Накир. Ул шулай уҡ әл-ҡаси, ебәктән эшләнгән ҡыҙыл эйәрҙәрҙе, ебәк алтын муйынсаҡтарҙы тыйҙы». Шунан һуң ул; «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм миңә ебәктән эшләнгән биҙәүестәр бүләк итте, һуңынан кейгән биҙәүестәремде кешеләр күрһен өсөн өйҙән сығып кейҙем. Мине күргәс, сисергә ҡушты ла, береһен Фатимаға ебәрҙе, ҡалғандарын ҡатындарына бүлде.