Setiap yang memabukkan adalah khamr, dan setiap khamr adalah haram

Imam Tirmidzi : 1784

حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ دُرُسْتَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ مُسْكِرٍ خَمْرٌ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَمَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا فَمَاتَ وَهُوَ يُدْمِنُهَا لَمْ يَشْرَبْهَا فِي الْآخِرَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعُبَادَةَ وَأَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَاهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ مَوْقُوفًا فَلَمْ يَرْفَعْهُ

Беҙгә [Әбү Зәкәриә Яхъя бин Дуурста Әл-Бәшәригә] һөйләне, беҙгә [Хәммәд бин Зәид] [Әйүп]-тән [Нафиғтан] [Ибн Ғүмәрҙән] һөйләне, ул әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Һәр иҫерткес нәмә — хәмр, һәм һәр иҫерткес нәмә — харам». Кем дә кем хәмр эсеп, һуңынан хәммәргә әүәҫ булып үлһә, теге донъяла уны эсмәйәсәк». Мәғәнәле хәҙис шулай уҡ Әбү Һүрәйрә, Әбү Сәғит, Абдуллаһ бин Әмр, Ибнү Аббас, Үбәдә һәм Әбү Мәлик Әл Асыйариҙан да риүәйәт ителгән. Әбү Иса әйтте; Ибн Ғүмәрҙең хәҙистәре хәсән сахих. Һәм уны шулай уҡ Ибн Ғүмәрҙән, пәйғәмбәребеҙҙән, саллаллаһу ғәләйһи үсәлләмдән, бер нисә нафиғ риүәйәт иткән. Һәм уны Мәлик бин Әнәс Нәфиғтән, Ибн Ғүмәрҙән Мәүҡүфтә һөйләгән, һәм ул уны аңламаған.