Imam Tirmidzi : 654
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ أَوْ شَرِبَ نَاسِيًا فَلَا يُفْطِرْ فَإِنَّمَا هُوَ رِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عَوْفٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ وَخَلَّاسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ أَوْ نَحْوَهُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأُمِّ إِسْحَقَ الْغَنَوِيَّةِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ إِذَا أَكَلَ فِي رَمَضَانَ نَاسِيًا فَعَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَالْقَوْلُ الْأَوَّلُ أَصَحُّ
Na ka treguar [Ebu Said Al Asyajj], na ka treguar [Ebu Khalid Al Ahmar] nga [Haxhxhaj bin Arthah] nga [Katadeh] nga [Ibn Sirini] nga [Ebu Hurejra], ai ka thënë; Pejgamberi (salallahu alejhi ue selem) ka thënë: 'Kushdo që harron, pastaj ha ose pi gjatë agjërimit, mos e prish agjërimin, sepse kjo është rizki që Allahu ia ka dhënë atij'. Na ka treguar [Ebu Said Al Asyajj], na ka treguar [Ebu Usameh] nga ['Auf] nga [Ibn Sirini] dhe [Khallas] nga [Ebu Hurejra] nga Pejgamberi (salallahu alejhi ue selem) si hadithi i mësipërm. -tregimtari- ka thënë; në këtë kapitull - ka edhe një histori të mbyllur nga Ebu Said dhe Ummu Ishak Al Ghanawiyah. Ebu Isa ka thënë; Hadithi i Ebu Hurejrës është një hadith autentik hasen dhe praktikohet nga shumica e dijetarëve si Sufjan Ats Tsauri, Syafi'i, Ahmed dhe Is'hak. Ndërkohë, Imam Malik bin Enes tha: Nëse dikush harron, pastaj ha dhe pi gjatë muajit të Ramazanit, atëherë ai është i detyruar ta kompensojë agjërimin e tij. Megjithatë, mendimi i parë është më i vlefshëm.