Dua rakaat setelah dzuhur, dikerjakan setelah ashar

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ كُرَيْبٍأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُلْ لَهَا إِنَّا أُخْبِرْنَا عَنْكِ أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ النَّاسَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ عَنْهَا فَقَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ لَكَ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ

اسان کي [يحييٰ بن سليمان] ٻڌايو آهي؛ مون کي [ابن وهب] ٻڌايو آهي؛ مون کي [عمرو] [بُڪِير] کان [ڪُريب] تائين ٻڌايو آهي ته ابن عباس ۽ المِسمَر بن مخرمہ ۽ عبدالرحمان بن ازهر رضي الله عنهم، انهن ٽنهي کيس - ڪُريب- کي عائشه رضي الله عنها سان ملڻ لاءِ موڪليو ته: اسان سڀني طرفان کيس سلام چئو، ۽ عصر جي نماز کان پوءِ ٻن رڪعتن بابت پڇو ۽ ان کان پڇو ته اسان کي خبر ملي آهي ته هو هي نماز پڙهي رهيو آهي جيتوڻيڪ اسان کي رسول الله ﷺ کان خبر ملي هئي ته هن ان کي ڪرڻ کان منع ڪيو آهي، ۽ مون ۽ عمر بن الخطاب ماڻهن کي به ماريو جيڪي اهو ڪري رهيا هئا. ڪرب چيو: 'پوءِ مان عائشه رضي الله عنها سان مليس ۽ پوءِ مون ان کي سڀ سبب ٻڌايا ته مون کي ڇو موڪليو ويو آهي. تنهن ڪري عائشه رضي الله عنها جواب ڏنو؛ 'بس [ام سلمه] کان پڇو'. پوءِ مان انهن سان مليس جن مون کي موڪليو ۽ مون عائشه رضي الله عنها جا لفظ ٻڌايا. پوءِ انهن مون کي ام سلمه رضي الله عنها سان انهن ئي حڪمن سان ملڻ جو حڪم ڏنو جيئن انهن مون کي عائشه رضي الله عنها سان ملڻ لاءِ موڪليو هو. پوءِ ام سلمه رضي الله عنها چيو: 'مون ٻڌو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو ان کان منع ڪئي هئي، پر بعد ۾ مون ان کي عصر جي نماز کان پوءِ اهو ڪندي ڏٺو. ان کان پوءِ هو مون سان مليو ۽ ان وقت انصار مان بني حرام قبيلي جون ڪيتريون ئي عورتون هيون. تنهن ڪري مون هڪ عورت کي موڪليو ۽ مون ان کي چيو: 'انهن وٽ وڃو - رسول الله صلي الله عليه وسلم - ۽ ان کي ٻڌايو ته ام سلمه رضي الله عنها پڇيو؛ يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مون ٻڌو آهي ته توهان هڪ ڀيرو عصر کان پوءِ ٻه رڪعتون پڙهڻ کان منع ڪئي هئي، پر مون توهان کي به اهو ڪندي ڏٺو. جيڪڏهن هو هٿ سان اشارو ڪري ته پوءِ انتظار ڪريو'. پوءِ صحاح ائين ڪيو ۽ اهو ظاهر ٿيو ته هو پنهنجي هٿ سان اشارو ڪري رهيو هو. تنهنڪري هي صحاح سندس انتظار ڪري رهيو آهي. ختم ڪرڻ کان پوءِ هن چيو؛ 'اي بنت ابو اميه، توهان عصر کان پوءِ ٻن رڪعتن بابت پڇيو. حقيقت ۾، عبدالقيس قبيلي جي ماڻهن جو هڪ گروهه مون وٽ آيو جنهن مون کي ظهر کان پوءِ ٻه رڪعتون پڙهڻ کان روڪيو. اهو ئي مون ڪيو - عصر کان پوءِ.'