Hadith Representative
Dua rakaat setelah dzuhur, dikerjakan setelah ashar
Imam Bukhari : 1157حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ كُرَيْبٍأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُلْ لَهَا إِنَّا أُخْبِرْنَا عَنْكِ أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ النَّاسَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ عَنْهَا فَقَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ لَكَ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ
Ни кажа [Јахја бин Сулејман], ми кажа [Ибну Вахб], ми кажа [Амру] од [Букаир] од [Кураиб] дека Ибн Абас и Ал Мисмар бин Махрама и Абдурахман бин Азхар радлиаллаху анхум, сите тројца го испратија -Кураиб- да се сретне со Аисија радлиаллаху анха велејќи: „Поздравете го од сите нас и прашајте го за двата рекати по намазот Аср и прашајте го дека добивме вест дека тој ја извршува оваа намаз иако ни стигна вест од Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем дека тој забранил да се прави тоа, дури и јас и Умар бин Ал Хатсаб еднаш удривме луѓе кои го правеа тоа.“ Кураиб рече: „Па ја сретнав Аисија, нека Аллах биде задоволен од неа, и ѝ ги кажав сите причини поради кои бев испратен.“ Па -Аисија радлиаллаху анха- одговори; „Само прашај ја [Ум Селема]“. Потоа се сретнав со оние што ме испратија и им ги пренесов зборовите „Аисија радијаллаху анха“. Потоа ми наредија да се сретнам со Ум Селема со истите наредби како кога ме испратија да се сретнам со Аисија радијаллаху анха. Па Ум Селема радијаллаху анха рече: „Слушнав дека Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, еднаш забранил да се прави тоа, но подоцна го видов како го прави тоа откако ја извршил молитвата Аср. После тоа ме сретна и во тоа време имаше неколку жени од племето Бени Харам од редовите на Ансарите. Па испратив една жена и ѝ реков: „Оди кај него - Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем - и кажи му дека Ум Селема прашала: О Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем, слушнав дека еднаш си забранил да се моли два рекати по Аср, но и те видов како го правиш тоа. Ако Тој сигнализира со раката, тогаш почекај“. Па, сахајата го направи тоа и се испостави дека гестикулира со раката. Значи, оваа сахаја чека од Него. Кога заврши, рече: „О бинт Абу Умаја, праша за двата рекати по Аср. Всушност, група луѓе од племето Абдул Каис дојдоа кај мене, што ме спречи да ги направам двата рекати по Зухр. Тоа е она што го направив - по Аср-“.