-

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ كُرَيْبٍأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُلْ لَهَا إِنَّا أُخْبِرْنَا عَنْكِ أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ النَّاسَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ عَنْهَا فَقَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ لَكَ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ

ਸਾਨੂੰ [ਯਾਹੀਆ ਬਿਨ ਸੁਲੇਮਾਨ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ [ਇਬਨੂ ਵਹਾਬ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ['ਅਮਰੂ] ਨੇ [ਬੁਕੈਰ] ਤੋਂ [ਕੁਰੈਬ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਬਨ 'ਅੱਬਾਸ ਅਤੇ ਅਲ ਮਿਸਮਾਰ ਬਿਨ ਮਖਰਾਮਾਹ ਅਤੇ 'ਅਬਦੁਰਰਹਿਮਾਨ ਬਿਨ ਅਜ਼ਹਰ ਰਦਲੀਆੱਲਾਹੂ' ਅਨਹੁਮ, ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ (ਕੁਰੈਬ) ਨੂੰ 'ਆਇਸਾਹ ਰਦਲੀਆੱਲਾਹੂ' ਅਨਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ; "ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਹੋ, ਅਤੇ 'ਅਸਤਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਰਕਾਤਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਤੋਂ ਖ਼ਬਰ ਆਈ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਅਤੇ 'ਉਮਰ ਬਿਨ ਅਲ ਖਤਸਬ' ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਇਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਰੈਬ ਨੇ ਕਿਹਾ; "ਤਾਂ ਮੈਂ 'ਆਇਸਾਹ' ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ।" ਤਾਂ (ਆਇਸਾਹ ਰਦੀਆਲਲਾਹੂ 'ਅਨਹਾ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; "ਬਸ [ਉਮ ਸਲਾਮਾਹ] ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ।" ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ 'ਆਇਸਾਹ ਰਦੀਆਲਲਾਹੂ 'ਅਨਹਾ' ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਮ ਸਲਾਮਾਹ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੁਕਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ 'ਆਇਸਾਹ ਰਦੀਆਲਲਾਹੂ 'ਅਨਹਾ' ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਤਾਂ ਉਮ ਸਲਾਮਾਹ ਰਦੀਆਲਲਾਹੂ 'ਅਨਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲ ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ।" ਤਾਂ ਸਹਾਏ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸਹਾਏ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਤਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਬਿੰਤ ਅਬੂ ਉਮਈਆ, ਤੂੰ ਅਸਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਰਕਾਤਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, 'ਅਬਦੁਲ ਕੈਸ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਜਿਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੁਹਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਰਕਾਤਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਮੈਂ (ਅਸਤਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਇਹੀ ਕੀਤਾ।"