Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan Aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن

Mae wedi dweud wrthym [Yahya bin Bukair] Mae wedi dweud wrthym [Al Laits] gan [Yunus] gan [Ibn Shihab] dywedodd; Mae wedi fy hysbysu ['Urwah bin Az Zubair] a [Sa'id bin Al Musayyab] a ['Alqamah bin Waqqash] a ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] o stori ['Aisyah radliallahu 'anha] gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, pan oedd pobl a'i hathrobiodd yn lledaenu clecs amdani gyda phopeth a ddywedasant, eglurodd Allah eu bod wedi rhyddhau ei hun o'r cyhuddiadau hyn. Adroddodd grŵp o bobl straeon amdanaf mewn criwiau, derbyniodd rhai ohonynt stori'r digwyddiad gan eraill, fel bod y stori'n ymddangos yn gryf, nes i mi gofio geiriau pob un a ddywedasant wrthyf a chadarnhaodd rhai o'r straeon y lleill. O Urwah dywedodd wrthyf o Aisyah, dywedodd gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam; pan oedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa sallam eisiau teithio, tynnodd goelbren ymhlith ei wragedd. Pwy bynnag sy'n tynnu'r loteri, ef yw'r un sy'n mynd gyda'r Proffwyd sallallahu 'alaihi wa sallam'. Dywedodd Aisha; 'Yna tynnodd goelbren rhyngom mewn brwydr a daeth fy saethau allan mewn coelbren, felly es i gyda Negesydd Allah sallallahu 'alaihi wa sallam. Digwyddodd y digwyddiad hwn ar ôl datguddiad yr adnod am yr hijab. Yna cefais fy nghymryd yn fy ail. Yng nghanol y daith, es i lawr nes bod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) wedi gorffen rhyfel a dychwelodd i Medina. Un noson roeddwn i gyda grŵp o Fwslimiaid. Pan syrthiasant i gysgu, codais a cherddais nes i mi fod o'u blaenau. Ar ôl i mi orffen cyflawni fy musnes, dychwelais i ymuno â'r grŵp Mwslimaidd.' Pan deimlais fy mrest, daeth i’r amlwg bod fy mwclis, a ddaeth o Zhafar, Yemen, wedi torri. Felly es i’n ôl a chwilio am fy mwclis, ond fe wnaeth fy chwiliad fy oedi. Ac roedd y grŵp o bobl a oedd wedi dod â fy ngorchudd eisoes wedi gadael. Roedden nhw’n cerdded ag ef ar fy nghamel, yr oeddwn i’n arfer ei farchogaeth. Roedden nhw’n meddwl fy mod i eisoes y tu mewn iddo.’ Dywedodd Aisha: ‘Ar y pryd, roedd ei wragedd yn denau ac yn ysgafn, oherwydd nad oedden nhw byth yn bwyta cig. Ond dim ond bwyd ysgafn roedden nhw’n ei fwyta. Felly, doedd neb yn amau pwysau’r llen wrth iddyn nhw gerdded a’i chario. Ar ben hynny, roeddwn i’n dal yn fach ar y pryd. Yn olaf, fe gymerasant eu camelod a cherdded - gan barhau â’u taith -. Des i o hyd i fy mwclis pan oedd y fyddin wedi mynd heibio. Felly, pan ddes i at eu seddi, doedd neb yn galw arnyn nhw ac doedd neb yn ateb. Yna dychwelais i’m sedd lle’r oeddwn i wedi bod yn eistedd. Roeddwn i’n gobeithio y byddai rhywun o’r fyddin Fwslimaidd yn dod o hyd i mi ac yn dod yn ôl i’m codi. Pan eisteddais i lawr, teimlais yn gysglyd a syrthiais i gysgu. Yn y cyfamser, arhosodd Shafwan bin Mu'atthal Assulami a phobl Dzakwan y tu ôl i'r milwyr - gan wirio a oedd unrhyw un ar ôl -. Cerddasant yn gynnar yn y nos ac yn y bore cyrhaeddon nhw fy sedd. Gwelodd Shafwan bin Al Mu'atthal Assulami rywun oedd yn dal i gysgu, felly daeth ataf ac fe'm hadnabu pan welodd fi. Oherwydd, roedd wedi fy ngweld cyn i mi orfod gwisgo'r hijab. Ar unwaith deffrais a chlywais ef yn gorffwys ja' - gan ddweud, inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un- pan adnabu fi. Ar unwaith gorchuddiais fy wyneb â'm hijab. Wrth Allah, ni ddywedodd air ac ni chlywais un gair ac eithrio ei istirja'. Yn olaf gostyngodd ei gamel a dringais arno. Yna aeth ac arwain y camel - yr oeddwn yn ei farchogaeth - nes i ni ddal i fyny â'r milwyr Mwslimaidd ar ôl iddynt orffwys ar draeth Azhzhariah. Gwae'r rhai sydd wedi rhagfarnu fy materion. Bryd hynny, y person oedd fwyaf y tu ôl i'r clecs oedd Abdullah ibn Ubay ibn Salul. Yn olaf, cyrhaeddais Medina. Ar ôl i ni gyrraedd, cefais fy sâl yn sydyn am bron i fis, tra bod pobl yn parhau i drafod cyhuddiadau a gyfeiriwyd ataf, er nad oeddwn hyd yn oed yn teimlo'r ychydig bach o euogrwydd. Felly daeth yn amheus o fy salwch. Nid oeddwn bellach yn teimlo tynerwch y Proffwyd Muhammad (heddwch a bendithion Allah arno) yr oeddwn wedi'i weld ganddo o'r blaen. Pan oeddwn yn sâl, daeth y Proffwyd Muhammad (heddwch a bendithion Allah arno) i mewn a'm cyfarch, gan ofyn, "Sut wyt ti?" Roedd fel pe bai'n amau fy hun, tra nad oeddwn yn teimlo fy mod wedi gwneud unrhyw beth o'i le. Ar ôl i mi deimlo fy mod yn dechrau gwella, es allan gydag Umm Mistah i le preifat i leddfu fy hun. Ni fyddem byth yn mynd allan ac eithrio yn y nos tan iddi nosi. Adeiladwyd y lle preifat ger ein tai. Roedd ein materion fel materion ein rhagflaenwyr Arabaidd; roeddem yn arfer cael lle preifat i leddfu ein hunain gartref. Yna dychwelais i ac Umm Mistah - mae hi'n ferch i Abi Ruhmi bin Al Muthallib bin Abdi Manaf a'i mam yn ferch i Shakhri bin Amir, modryb Abu Bakr fel Shidiq a'i mab yw Mistah bin Utsabah bin Abbad bin Al Muthallib - i'm tŷ ar ôl i'n busnes orffen. Bryd hynny, llithrodd Umm Mistah am iddi gamu ar ei lliain neu gael ei dal ynddo. Bryd hynny dywedodd: 'Gwae Mistah!' Gofynnais iddi: 'Mor ddrwg yw'r hyn rydych chi wedi'i ddweud, rydych chi wedi beirniadu dyn sydd wedi cymryd rhan ym mrwydr Badr.' Dywedodd: 'Ie, wnest ti ddim clywed yr hyn a ddywedodd e? ' Dywedais innau: 'Beth a ddywedodd e?' Yna hysbysodd fi gyda geiriau'r rhai a'm cyhuddwyd. Bryd hynny euthum yn sâl a phan ddychwelais i'm tŷ, cyfarfu Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam â mi a'm cyfarch. Yna dywedodd: 'Sut wyt ti?' Dywedais: 'A wnewch chi ganiatáu i mi fynd at fy rhieni?' meddai; 'Ar y pryd roeddwn i eisiau cadarnhau'r newyddion gan y ddau ohonyn nhw. Yn olaf, fe ganiataodd Negesydd Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam i mi hefyd. Yna es at fy rhieni, gofynnais i'm mam: 'O fy mam, beth mae pobl yn siarad amdano? ' atebodd: 'O fy mab, bydded i'ch materion gael eu gwneud yn hawdd, gan Allah, nid oes unrhyw fenyw sydd yn amlwg gyda dyn sy'n ei charu tra bod gan y dyn wragedd eraill, ac eithrio y byddant yn amlhau cyhuddiadau yn ei herbyn.' meddai: 'Gogoniant i Allah, ai dyma beth mae pobl yn siarad amdano? ' meddai; 'Y noson honno fe wylais, nes yn y bore na allai fy nagrau lifo mwyach oherwydd eu bod wedi blino'n lân ac ni chefais gysgu wrth gysgu. Pan ddaeth y bore, parhaais i wylo. Ac, ar y pryd hwnnw galwodd Negesydd Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam ar Ali bin Abi Talib ac Usamah bin Zaid i'w gwahodd i ymgynghori er mwyn gwahanu eu gwragedd nes i'r datguddiad ddod i lawr.' Dywedodd Aisha; 'O ran Usamah bin Zaid, rhoddodd gyngor i Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam gyda'r hyn a wyddai, sef pa mor bell oedd ei wraig o'r weithred hon a'r hyn a wyddai am natur ei chariad tuag ato. Dywedodd Usamah; 'O Negesydd Allah! Eich gwragedd chi ydyn nhw, nid ydym yn gwybod dim byd ond daioni'. O ran Ali bin Abi Talib, dywedodd; 'Ni fydd Allah Azzawajalla yn rhoi caledi i chi ac mae llawer o fenywod eraill heblaw ef.' "Ac yn wir, os gofynnwch i'ch caethwas, bydd yn sicr o fod yn onest." Dywedodd Aisha; 'Yna galwodd y Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam ar Barirah, a gofynnodd: 'O Barirah! Ydych chi'n gweld unrhyw beth sy'n eich amau am Aisha?' Atebodd Barirah; 'Wrth yr Un a'ch anfonodd gyda'r gwir, os gwelais unrhyw beth o'i le ag ef, nid oedd dim mwy na phan oedd yn blentyn, iddo syrthio i gysgu wrth aros am y blawd yn ei deulu, yna daeth anifail dof a'i fwyta'. Yna cododd y Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam a gofyn am ddadl gan ddyn o'r enw Abdullah bin Ubai bin Salul. Pan oedd y Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam ar y pulpud, dywedodd y Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam: 'O holl Fwslimiaid, pwy sydd eisiau rhoi dadl i mi gan ddyn sydd wedi brifo fy nheulu. Yn wir, wrth Allah, nid wyf yn gwybod dim gan fy nheulu heblaw daioni yn unig. Roeddent wedi dweud wrthyf am ddyn nad oeddwn yn gwybod dim amdano.' ond daioni. Ac nid oes neb yn cwrdd â'm gwraig oni bai ei bod hi gyda mi'. Dywedodd Sa'ad bin Mu'adz Al Ansari; 'O Negesydd Allah! Byddaf yn eich helpu. "Iawn, os yw'r person sy'n lledaenu'r si o'r Bani Aus, byddaf yn torri ei wddf i ffwrdd. "Ar y llaw arall, os daw gan ein brodyr o'r Banu Khazraj, gorchmynnwch i ni fel ein bod yn cyflawni eich gorchmynion." Ar unwaith, Sa'ad bin Ubadah - ef oedd arweinydd y Bani Khazraj, roedd yn ddyn cyfiawn. Fodd bynnag, roedd ganddo agwedd ffanatig o hyd - dywedodd wrth Sa'ad bin Mu'ad; 'Gan Allah, ni fyddwch yn gallu ei ladd ac ni fyddwch yn gallu ei ladd'. Felly safodd Usaid bin Hudlair i fyny ac roedd yn nai i Sa'ad bin Mu'adz, dywedodd wrth Sa'ad bin Ubadah; 'Rydych chi'n dweud celwydd, mewn gwirionedd byddwn ni'n ei ladd oherwydd eich bod chi'n rhagrithiwr sy'n dadlau â rhagrithwyr'. Daeth y sefyllfa'n gynyddol gynhes rhwng plant Aus a Khazraj, i'r pwynt eu bod nhw eisiau lladd ei gilydd tra bod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn dal i sefyll ar y pulpud. Yna tawelodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) nhw nes iddyn nhw ddod yn dawel, a daeth yntau hefyd yn dawel. Hynny dydd, criais nes i fy nagrau redeg allan ac ni wisgais unrhyw kohl pan oeddwn yn cysgu. Y noson ganlynol, parhaais i grio nes i fy nagrau redeg allan ac ni wisgais unrhyw kohl pan oeddwn yn cysgu. Roedd fy rhieni'n meddwl y byddai fy nghrio yn niweidio fy nghalon. Dywedodd Aisha, 'Yna eisteddasant ill dau wrth fy ymyl tra parhaais i grio. Ar y pryd, gofynnodd menyw o'r Ansar am fy nghaniatâd i gwrdd â mi, a chaniataais iddi. Eisteddodd i lawr a chrio gyda mi. Tra roeddem yn y cyflwr hwnnw, daeth Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) atom, cyfarchodd ni, ac yna eisteddodd i lawr.' Dywedodd, 'Nid yw wedi eistedd wrth fy ymyl ers mis ers na ddatguddiwyd iddo ynghylch fy materion.' Dywedodd, ‘Tystiodd Negesydd Allah (boed heddwch a bendithion Allah arno), gan ddweud cyfarchion wrth eistedd i lawr. Dywedodd: ‘Amma ba’d, O Aisyah, yn wir mae’r newyddion hwn a’r cyfryw wedi cyrraedd fi, yn wir, os byddwch chi’n dianc rhagddo oherwydd nad ydych chi’n ei wneud, bydded i Allah Azzawajalla eich cadw draw. Fodd bynnag, os byddwch chi’n cyflawni’r pechod hwn, gofynnwch i Allah am faddeuant ac edifarhewch ato. Oherwydd bydd gwas sy’n cyfaddef ei bechodau ac yna’n edifarhau, Allah yn derbyn ei edifeirwch’. Dywedodd Aisha; ‘Pan orffennodd Rasulullah sallaallahu ‘alaihi wa sallam siarad, llifodd fy nagrau’n gyflymach ac yn gyflymach nes na allwn deimlo’r dagrau mwyach’. Dywedais wrth fy nhad; ‘Ateba beth ddywedodd Negesydd Allah (boed heddwch a bendithion Allah arno) amdanaf i. Dywedodd fy nhad; ‘Dydw i ddim yn gwybod, wrth Allah, ni fyddaf yn siarad â Rasulullah sallaallahu ‘alaihi wa sallam’. Yna dywedais wrth fy mam; ‘Ateba beth ddywedodd Negesydd Dywedodd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) amdanaf i! ' meddai fy mam; Wrth Allah, wn i ddim beth i'w ddweud wrth Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno). Dywedodd Aisha, dywedais i, "Rwy'n ferch ifanc, dydw i ddim wedi darllen llawer o'r Qur'an. Wrth Allah, gwn eich bod chi wedi clywed hyn nes i chi deimlo'n hyderus ac yn credu ynddo. Os dywedaf wrthych chi fy mod i ymhell o'r weithred honno, ac mae Allah Hollalluog yn gwybod fy mod i ymhell o'r weithred honno, ni fyddwch chi'n fy nghredu. Os cyffesaf i chi am rywbeth, ac mae Allah Hollalluog yn gwybod fy mod i ymhell o'r weithred honno, byddwch chi'n sicr o'm credu. Wrth Allah, nid oes gair rhyngof fi a thi ac eithrio fel y dywedodd Abu Yusuf: Mae amynedd yn dda ac Allah yw'r Un sy'n ceisio cymorth yn erbyn yr hyn rydych chi'n ei gyhuddo." Dywedodd Aisha, "Yna newidiais fy safle, gorweddais ar fy ngwely." Dywedodd, 'Trwy Allah, ar y pryd roeddwn i'n gwybod fy mod i ymhell o'r weithred honno, a bydd Allah Azzawajalla yn fy nghadw i ffwrdd oherwydd fy mod i ymhell o'r weithred honno. Fodd bynnag, wrth Allah, doeddwn i ddim yn disgwyl y byddai'r datguddiad hwnnw'n dod i lawr yn fy achos i. Ac mewn gwirionedd, rwy'n teimlo bod fy mater yn teimlo'n fwy dibwys na Allah Azza wa jalla yn dweud wrthyf gyda datguddiad a ddarllenwyd. Fodd bynnag, rwy'n gobeithio yn unig y dangosir ym mreuddwyd y Proffwyd sallaallahu 'alaihi wa sallam fod Allah Azzawajalla wedi fy pellhau o'r weithred hon'. Dywedodd Aisha; 'Trwy Allah, ni adawodd Negesydd Allah shallaallahu 'alaihi wa sallam ei gynulliad, ac ni adawodd neb y tŷ nes i Allah Azzawajalla anfon datguddiad i lawr at Ei Broffwyd. Felly, newidiodd ei gyflwr fel y mae newidiadau fel arfer yn digwydd pan ddaw datguddiad, parhaodd ei chwys i dywallt er ei bod hi'n aeaf. Roedd hyn oherwydd bod pwysau'r gair a oedd wedi'i ddatgelu iddo mor drwm'. Dywedodd Aisha; 'Pan dderbyniodd Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam y newyddion da, chwarddodd a'r frawddeg gyntaf a ddywedodd bryd hynny oedd: 'Newyddion da, O Aisyah! Mae Allah Azza wa jalla wedi eich cadw draw o'r weithred hon'. Yna dywedodd fy mam wrthyf; 'Safwch yn ei erbyn'. Dywedais i; 'Wrth Allah, ni safaf yn ei erbyn ac ni fyddaf yn canmol ac eithrio Allah Azza wa jalla, Ef yw'r un sydd wedi anfon datguddiadau i lawr sy'n egluro pa mor bell ydw i. Mae Allah Azzawajalla wedi datgelu adnod sy'n golygu: Yn wir, mae'r rhai sy'n cario newyddion ffug o'ch grŵp, hyd at ddeg adnod. Mae Allah Azzawajalla wedi anfon sawl adnod i lawr sy'n egluro pa mor bell ydw i o'r weithred hon.' Dywedodd Aisha; 'Yn y gorffennol, arferai Abu Bakr roi elusen - rhoi taliadau - i Misthah, oherwydd ei fod yn berthynas iddo ac yn ddyn tlawd. Dywedodd; 'Wrth Allah, ni fyddaf byth yn ei helpu am byth ar ôl iddo gyhuddo Aisyah.' Yna anfonodd Allah Azzawajalla ddatguddiad i lawr, sy'n golygu; A pheidiwch â'r rhai sydd - hyd at Ei air - dymuno i Allah eich maddau chi' Dywedodd Abu Bakr; 'Wrth Allah, byddwn yn hapusach pe bai Allah yn fy maddau'. Yna dychwelodd i gynorthwyo Misthah fel yr oedd fel arfer yn ei gynorthwyo. Dywedodd Abu Bakr; "Wir, ni fyddaf yn rhoi'r gorau i'w gynorthwyo am byth." Dywedodd Aisha; Gofynnodd Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam i Zainab bint Jahsy, gwraig y Proffwyd sallaallahu 'alaihi wa sallam, am yr hyn a ddigwyddodd i mi: 'Beth wyt ti'n ei wybod, beth wyt ti wedi'i weld, neu pa newyddion sydd wedi cyrraedd atat ti? ' atebodd; 'O Negesydd Allah! Rwyf bob amser yn gwarchod fy nghlyw a'm golwg, ac nid wyf yn gwybod dim ond daioni yn unig'. Dywedodd Aisyah; 'Er ei bod hi ymhlith gwragedd y Proffwyd sallaallahu 'alaihi wa sallam a oedd yn teimlo'n well na mi, dim ond Allah a ofalodd amdani ag agwedd dda, er bod ei chwaer, Hamnah bint Jahsyin, yn ei chasáu felly roedd hi ymhlith y rhai a ledaenodd newyddion ffug truenus'.