Nabi tidak tahu apa yang terjadi dengan Aisyah pada peristiwa fitnah bohong, sampai turun ayat membelanya

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا وَإِنْ كَانَ بَعْضُهُمْ أَوْعَى لَهُ مِنْ بَعْضٍ الَّذِي حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ أَقْرَعَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَتِهِ تِلْكَ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَافِلِينَ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى رَحْلِي فَإِذَا عِقْدٌ لِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي وَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَاحْتَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ رَكِبْتُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ وَكَانَ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُثْقِلْهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا تَأْكُلُ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ خِفَّةَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَأَمَمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ بِهِ وَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَكَانَ رَآنِي قَبْلَ الْحِجَابِ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدَيْهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى الْإِفْكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْتُ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَصْحَابِ الْإِفْكِ لَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّطَفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَذَاكَ الَّذِي يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقَهْتُ فَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَكُنَّا لَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّبَرُّزِ قِبَلَ الْغَائِطِ فَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ ابْنَةُ أَبِي رُهْمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ بَيْتِي وَقَدْ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قَالَتْ قُلْتُ وَمَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا عَلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْنِي سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ فَقُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَسْتَيْقِنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا قَالَتْ فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَلَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ حَتَّى أَصْبَحْتُ أَبْكِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ لَهُمْ فِي نَفْسِهِ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلَكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ قَالَتْ بَرِيرَةُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ يَوْمَئِذٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْتُ عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ قَبْلَ ذَلِكَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ احْتَمَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَتَثَاوَرَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ فَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ قَالَتْ فَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي وَقَدْ بَكَيْتُ لَيْلَتَيْنِ وَيَوْمًا لَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَلَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ مَا قِيلَ قَبْلَهَا وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبِهِ ثُمَّ تَابَ إِلَى اللَّهِ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَصَ دَمْعِي حَتَّى مَا أُحِسُّ مِن

Isinalaysay sa amin [Yahya bin Bukair] Isinalaysay sa amin [Al Laits] mula kay [Yunus] mula kay [Ibn Shihab] sinabi niya; Ipinaalam niya sa akin ['Urwah bin Az Zubair] at [Sa'id bin Al Musayyab] at ['Alqamah bin Waqqash] at ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] mula sa kwento ni ['Aisyah radliallahu 'anha] ang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, nang ang mga taong nanira sa kanya ay nagkalat ng tsismis tungkol sa kanya sa lahat ng kanilang sinabi, ipinaliwanag ni Allah na pinawalang-sala Niya ang Kanyang sarili sa mga paratang na ito. Isang grupo ng mga tao ang nagkuwento tungkol sa akin nang paunti-unti, ang ilan sa kanila ay nakatanggap ng kwento ng pangyayari mula sa iba, kaya tila naging matatag ang kwento, hanggang sa maisaulo ko ang mga salita ng bawat isa na kanilang isinalaysay sa akin at ang ilan sa mga kwento ay nagpatunay sa iba. Mula kay Urwah ay isinalaysay niya sa akin mula kay Aisyah, ang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi; na nang naisin ng Propeta sallaallahu 'alaihi wa sallam na maglakbay, nagpalabunutan siya sa kanyang mga asawa. Sinuman ang nagpalabunutan, siya ang sumama sa Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam." Sabi ni Aisha; "Pagkatapos ay nagpalabunutan siya sa pagitan namin sa isang labanan at ang aking mga palaso ay lumabas para magpalabunutan, kaya sumama ako sa Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam. Ang pangyayaring ito ay naganap pagkatapos ng paghahayag ng talata tungkol sa hijab. Pagkatapos ay dinala ako sa aking pangalawang paglalakbay. Sa kalagitnaan ng paglalakbay, bumaba ako hanggang sa matapos ng Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) ang isang digmaan at bumalik siya sa Medina. Isang gabi, kasama ko ang isang grupo ng mga Muslim. Nang sila ay makatulog, bumangon ako at naglakad hanggang sa mauna ako sa kanila. Pagkatapos kong matapos ang aking mga gawain, bumalik ako upang sumama sa grupo ng mga Muslim. Nang hawakan ko ang aking dibdib, lumabas na ang aking kuwintas, na nagmula sa Zhafar, Yemen, ay sira na. Kaya bumalik ako at hinanap ang aking kuwintas, ngunit naantala ako ng paghahanap. At ang grupo ng mga taong nagdala ng aking belo ay nakaalis na, at sila ay naglalakad kasama ito sa aking kamelyo na aking sinasakyan. Akala nila ay nakasuot na ako nito." Sabi ni Aisha; "Noong panahong iyon, ang kanyang mga asawa ay payat at magaan, dahil hindi sila kumakain ng karne. Ngunit magaan lamang ang kanilang kinakain. Kaya, walang sinuman ang naghinala sa bigat ng belo, nang sila ay maglakad at buhatin ito. Bukod dito, ako ay maliit pa noong panahong iyon. Sa wakas, kinuha nila ang kanilang mga kamelyo at naglakad (nagpatuloy sa kanilang paglalakbay). Natagpuan ko ang aking kuwintas nang dumaan ang hukbo. Kaya, nang makarating ako sa kanilang mga upuan, walang tumawag sa kanila at walang sumagot. Pagkatapos ay bumalik ako sa aking upuan kung saan ako nakaupo. Umasa ako na may makakahanap sa akin (mula sa hukbong Muslim) at babalik upang sunduin ako. Nang umupo ako, nakaramdam ako ng antok at nakatulog. Samantala, si Shafwan bin Mu'atthal Assulami at ang mga tao ni Dzakwan ay nanatili sa likuran ng mga tropa (sinusuri kung may naiwan). Naglakad sila nang maaga sa gabi at kinaumagahan ay nakarating sila sa aking upuan. May nakita si Shafwan bin Al Mu'atthal Assulami na natutulog pa, kaya lumapit siya sa akin at nakilala niya ako nang makita niya ako. Dahil, nakita na niya ako bago pa ako kinakailangang magsuot ng hijab. Agad akong nagising at narinig ko siyang nag-istirja' (na nagsasabing, inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un) nang makilala niya ako. Agad kong tinakpan ang aking mukha ng aking hijab. Sumpa man sa Allah, hindi siya nagsalita at wala akong narinig na kahit isang salita maliban sa kanyang istirja'. Sa wakas ay ibinaba niya ang kanyang kamelyo at sumakay ako rito. Pagkatapos ay umalis siya at pinangunahan ang kamelyo (na aking sinasakyan) hanggang sa maabutan namin ang mga tropang Muslim pagkatapos nilang magpahinga sa dalampasigan ng Azhzhariah. Kawawa ang mga taong may kinikilingan sa aking mga gawain. Noong panahong iyon, ang taong nasa likod ng tsismis ay si Abdullah ibn Ubay ibn Salul. Sa wakas, nakarating ako sa Medina. Pagkarating namin, bigla akong nagkasakit nang halos isang buwan, habang ang mga tao ay patuloy na nag-uusap tungkol sa mga paratang (na nakadirekta sa akin), kahit na wala akong naramdaman kahit katiting na bahagi nito. Kaya't naghinala siya sa aking karamdaman. Hindi ko na naramdaman ang kahinahunan ni Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan) na nakita ko mula sa kanya noon. Noong ako ay may sakit, pumasok si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan) at binati ako at nagtanong, "Kumusta ka?" Para bang pinagdududahan niya ako, samantalang ako ay hindi nakakaramdam na may nagawa akong masama. Matapos kong maramdaman na nagsisimula na akong gumaling, lumabas ako kasama si Umm Mistah sa isang pribadong lugar para mag-ihi. Hindi kami lumalabas maliban sa gabi hanggang sa paglubog ng araw. Ang pribadong lugar ay itinayo malapit sa aming mga bahay. Ang aming mga gawain ay katulad ng sa aming mga naunang Arabo: dati kaming may pribadong lugar para mag-ihi sa bahay. Pagkatapos, ako at si Umm Mistah - siya ay anak ni Abi Ruhmi bin Al Muthallib bin Abdi Manaf at ang kanyang ina ay anak ni Shakhri bin Amir, ang tiyahin ni Abu Bakr as Shidiq at ang kanyang anak na lalaki ay si Mistah bin Utsabah bin Abbad bin Al Muthallib - ay bumalik sa aking bahay pagkatapos ng aming gawain. Nang panahong iyon, nadulas si Umm Mistah dahil natapakan niya o nasabit sa kanyang damit. Nang panahong iyon ay sinabi niya; "Kawawa si Mistah." Tinanong ko siya: "Napakasama ng iyong sinabi, binatikos mo ang isang lalaking lumahok sa labanan ng Badr." Sabi niya: "Oo, hindi mo ba narinig ang sinabi niya?" Sabi ko: "Ano ang sinabi niya?" Pagkatapos ay ipinaalam niya sa akin ang mga salita ng mga nag-akusa sa akin. Nang panahong iyon ay lalong nagkasakit ako at nang makabalik ako sa aking bahay, sinalubong ako ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam at binati ako. Pagkatapos ay sinabi niya: "Kumusta ka?" Sabi ko; "Papayagan mo ba akong pumunta sa aking mga magulang?" sabi niya; "Nang panahong iyon, nais kong kumpirmahin ang balita mula sa kanilang dalawa. Sa wakas, pinayagan din ako ng Sugo ng Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam. Pagkatapos ay pumunta ako sa aking mga magulang, tinanong ko ang aking ina: "O aking ina, ano ang pinag-uusapan ng mga tao?" sagot niya; "O aking anak, nawa'y maging madali ang iyong mga gawain, sa pamamagitan ng Allah, walang babaeng malinaw na may kasamang lalaking nagmamahal sa kanya habang ang lalaki ay may ibang asawa, maliban na lang na dadagdagan pa nila ang mga paratang laban sa kanya." aniya; "Luwalhati kay Allah, ito ba ang pinag-uusapan ng mga tao?" aniya; "Nang gabing iyon ay umiyak ako, hanggang sa umaga ay hindi na tumulo ang aking mga luha dahil sa pagod na pagod at hindi ako gumagalaw kapag natutulog ako. Nang umaga, patuloy akong umiyak." At, nang panahong iyon, ipinatawag ng Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam sina Ali bin Abi Talib at Usamah bin Zaid upang anyayahan silang magsanggunian upang paghiwalayin ang kanilang mga asawa habang hindi pa bumababa ang rebelasyon." Sabi ni Aisyah; "Tungkol naman kay Usamah bin Zaid, nagbigay siya ng payo kay Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam gamit ang kanyang nalalaman, lalo na kung gaano kalayo ang kanyang asawa sa gawaing ito at kung ano ang nalalaman niya tungkol sa katangian ng pagmamahal nito sa kanya. Sabi ni Usamah; 'O Sugo ng Allah! Sila ang iyong mga asawa, wala kaming alam kundi kabutihan.' Tungkol naman kay Ali bin Abi Talib, sinabi niya; "Hindi ka bibigyan ng kahirapan ng Allah Azzawajalla at marami pa ring mga babae bukod sa kanya. At katotohanan, kung tatanungin mo ang iyong alipin, tiyak na magiging tapat siya." Sabi ni Aisha; "Pagkatapos ay tinawag ng Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam si Barirah, at tinanong niya: "O Barirah! May nakikita ka bang anumang bagay na nagdududa sa iyo tungkol kay Aisha?" " Sumagot si Barirah; "Sumpa man sa Nagsugo sa iyo na may katotohanan, kung may nakita akong mali sa kanya, ito ay wala nang iba pa, noong siya ay bata pa, nakatulog siya habang naghihintay ng timpla ng harina sa kanyang pamilya, pagkatapos ay dumating ang isang maamong hayop at kinain siya." Nang siya ay nasa pulpito na, sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam: "O lahat ng mga Muslim, sino ang gustong magbigay sa akin ng argumento mula sa isang lalaking nanakit sa aking pamilya. Katotohanan, sumpa man sa Allah, wala akong alam mula sa aking pamilya maliban sa kabutihan lamang. Sinabi nila sa akin ang tungkol sa isang lalaking wala akong alam kundi kabutihan. At walang sinuman ang makakakilala sa aking asawa maliban kung siya ay kasama ko." Sinabi ni Sa'ad bin Mu'adz Al Ansari; "O Sugo ng Allah! Tutulungan kita. "Sige, kung ang nagkakalat ng tsismis na ito ay mula sa Bani Aus, puputulin ko ang kanyang leeg, kung hindi, kung ito ay manggagaling sa aming mga kapatid mula sa Bani Khazraj, pakiutos sa amin upang maisagawa namin ang iyong mga utos." Agad na sinabi ni Sa'ad bin Ubadah - siya ang pinuno ng Banu Khazraj, isa siyang relihiyosong lalaki. Gayunpaman, mayroon pa rin siyang panatikong saloobin - kay Sa'ad bin Mu'ad; "Sumpa man sa Allah, hindi mo siya mapapatay at hindi mo siya mapapatay." Kaya tumayo siya. Si Usaid bin Hudlair at siya ay pamangkin ni Sa'ad bin Mu'adz, ay nagsabi kay Sa'ad bin Ubadah; "Nagsisinungaling ka, tunay ngang papatayin namin siya dahil isa kang mapagkunwari na nakikipagtalo sa mga mapagkunwari." Pinakalma sila ni wa sallam, hanggang sa tumahimik sila at tumahimik din siya. Nang araw na iyon, umiyak ako hanggang sa maubos ang aking mga luha at hindi ako nagsuot ng kohl kapag natutulog ako. Kinabukasan, umiyak ako hanggang sa maubos ang aking mga luha at hindi ako nagsuot ng kohl kapag natutulog ako. Akala ng aking mga magulang ay makakasama sa aking puso ang aking pag-iyak. Sinabi ni Aisha: "Pagkatapos ay umupo silang dalawa sa tabi ko habang ako ay patuloy na umiiyak. Nang panahong iyon, may isang babae mula sa Ansar na humingi ng pahintulot sa akin na makipagkita sa akin, kaya pinayagan ko siya. Naupo siya at umiyak kasama ko. Habang nasa ganoong kalagayan kami, ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay lumapit sa amin, bumati at pagkatapos ay umupo." Sinabi niya: "Hindi siya umupo sa tabi ko sa loob ng isang buwan, simula nang hindi ipinahayag sa kanya ang rebelasyon tungkol sa aking mga gawain." Sinabi niya: "Ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nagpatotoo, na bumati habang nakaupo. Sinabi niya: "Amma ba'd, O Aisyah, tunay na nakarating sa akin ang ganitong balita. Katotohanan, kung makakalusot ka dahil hindi mo ito ginawa, nawa'y ilayo ka ng Allah Azzawajalla. Kung sakaling makagawa ka ng kasalanang ito, humingi ka ng tawad sa Allah at magsisi sa Kanya. Dahil ang isang lingkod na umamin sa kanyang kasalanan at pagkatapos ay nagsisisi, tatanggapin ng Allah ang kanyang pagsisisi." Sabi ni Aisha; "Nang matapos magsalita ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam, lalong lumakas ang agos ng aking mga luha hanggang sa hindi ko na maramdaman ang mga patak ng luha." Sabi ko sa aking ama; "Sagutin mo ang sinabi ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) tungkol sa akin." Sabi ng aking ama; "Hindi ko alam, sumpa man sa Allah, hindi ko kakausapin ang Sugo ng Allah sallallahu 'alaihi wa sallam." Pagkatapos ay sinabi ko sa aking ina; "Sagutin mo ang sinabi ng Sugo ng Allah sallallahu 'alaihi wa sallam tungkol sa akin!" sabi ng aking ina; "Sumpa man sa Allah, hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa Sugo ng Allah (sumpa man sa Allah)." Sabi ni Aisha; Sabi ko; "Ako ay isang batang babae, hindi ko pa gaanong nababasa ang Qur'an. Sumpa man sa Allah, alam kong narinig mo na ito hanggang sa makaramdam ka ng kumpiyansa at maniwala ka rito. Kung sasabihin ko sa iyo na malayo ako sa gawaing iyon at alam ng Allah na Makapangyarihan sa lahat na malayo ako sa gawaing iyon, hindi mo ako paniniwalaan. Kung aamin ako sa iyo tungkol sa isang bagay at alam ng Allah na Makapangyarihan na malayo ako sa gawaing iyon, tiyak na maniniwala ka sa akin. Sumpa man kay Allah, walang salita sa pagitan ko at mo maliban sa sinabi ni Abu Yusuf: 'Ang pagtitiis ay mabuti at si Allah ang Siyang hihingi ng tulong laban sa iyong mga paratang'." Sabi ni Aisha; "Pagkatapos ay binago ko ang aking posisyon, humiga ako sa aking kama." Sabi niya; "Sumpa man kay Allah, noong panahong iyon ay alam kong malayo ako sa gawaing iyon, at ilalayo ako ni Allah Azzawajalla dahil malayo ako sa gawaing iyon. Gayunpaman, sumpa man kay Allah, hindi ko inaasahan na may darating na rebelasyon sa aking kaso. At sa katunayan, naramdaman kong mas maliit ang pakiramdam ng aking kaso kaysa sa sinabi sa akin ni Allah Azzawajalla na may binigkas na rebelasyon. Gayunpaman, umaasa lamang ako na sa panaginip ng Sugo ng Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam ay maipapakita na inilayo ako ni Allah Azzawajalla sa gawaing iyon." Sabi ni Aisha; "Sumpa man sa Allah, hindi umalis ang Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam sa kanyang pagtitipon, at walang sinuman ang umalis sa bahay hanggang sa magpadala si Allah Azzawajalla ng isang rebelasyon sa Kanyang Propeta. Kaya, nagbago ang kanyang kalagayan dahil karaniwang nangyayari ang mga pagbabago kapag may bumababang rebelasyon, patuloy na bumubuhos ang kanyang pawis kahit na taglamig. Ito ay dahil napakabigat ng salitang ipinahayag sa kanya." Sabi ni Aisha; "Nang matanggap ng Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam ang magandang balita, tumawa siya at ang unang pangungusap na sinabi niya noong panahong iyon ay: "Mabuting balita, O Aisyah! Inilayo ka ni Allah Azza wa jalla sa gawaing iyon." Pagkatapos ay sinabi sa akin ng aking ina; "Tumayo ka sa kanya." Sabi ko; "Sumpa man kay Allah, hindi ako tatayo laban sa kanya at hindi ako pupuri maliban kay Allah Azza wa jalla, Siya ang nagpadala ng mga kapahayagan na nagpapaliwanag kung gaano ako kalayo. Si Allah Azzawajalla ay nagpahayag ng isang talata na nangangahulugang: Katotohanan, ang mga nagdadala ng maling balita ay mula sa inyong grupo, hanggang sampung talata. Si Allah Azzawajalla ay nagpadala ng ilang talata na nagpapaliwanag kung gaano ako kalayo sa gawaing ito." Sabi ni Aisyah; "Noong nakaraan, si Abu Bakr ay nagbibigay ng limos (pagbibigay ng bayad) kay Misthah, dahil siya ay kanyang kamag-anak at siya ay isang mahirap na tao. Sinabi niya; 'Sumpa man kay Allah, hindi ko siya tutulungan magpakailanman pagkatapos niyang akusahan si Aisyah.' Pagkatapos ay nagpadala si Allah Azzawajalla ng isang kapahayagan, na nangangahulugang; At hindi ba't ang mga - hanggang sa Kanyang salita - ay hindi ninyo nais na patawarin kayo ni Allah?" Sabi ni Abu Bakr; 'Sumpa man kay Allah, mas matutuwa ako kung patatawarin ako ni Allah'. Pagkatapos ay bumalik siya sa pagtulong kay Misthah gaya ng lagi niyang pagtulong dito. Sabi ni Abu Bakr; "Tunay nga, hindi ako titigil sa pagtulong sa kanya magpakailanman." Sabi ni Aisha; Tinanong ng Propeta sallaallahu 'alaihi wa sallam si Zainab bint Jahsy, ang asawa ng Propeta sallaallahu 'alaihi wa sallam, tungkol sa nangyari sa akin: "Ano ang alam mo, ano ang nakita mo, o anong balita ang nakarating sa iyo? " sagot niya; "O Sugo ng Allah! Lagi kong inaalagaan ang aking pandinig at paningin, at wala akong alam kundi kabutihan." Sabi ni Aisyah; "Kahit na kabilang siya sa mga asawa ng Propeta sallaallahu 'alaihi wa sallam na nakadarama ng higit na nakahihigit sa akin, tanging si Allah lamang ang nag-alaga sa kanya nang may mabuting asal, kahit na kinasusuklaman siya ng kanyang kapatid na si Hamnah bint Jahsyin kaya kabilang siya sa mga nagkakalat ng kasuklam-suklam na maling balita."