Imam Ibnu Majah : 3859
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرَّهُ شَيْءٌقَالَ وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفٌ مِنْ الْفَالِجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ إِلَيَّ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا قَدْ حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَيَّ قَدَرَهُ
A erenikem [Muhammad bin Basyar] a erenikem [Abu Daud] a erenikem [Ibnu Abu Az Zinnad] seni [seman we] seni [Aban Bin Uthman] a apasa; Ua rongorong [‘Uthman bin ‘Affan] a apasa; Ua rongorong ewe Soufos a apasa: ‘Ese wor emon chon angang mi anneani non ewe pwinin me nesosor iteiten pwin; -Ren an aramas apasa iten Allah, esap wor och mettoch won fonufan me lang epwe feiengau ren itan we, me I mi rongorong meinisin, mi sinei meinisin-'. Pwal ülüngät fän ülüngät, kosap fokkun feiengaü ren och mettoch.’ Apu Sinat a apasa; ‘Lon ena atun, Abban a paras, atun emön mwän a nennengeni. Iei mine Appan a üreni; ‘Pwata ka nennengeniei?’ a apasa. Ren ei hadith, ua fen aporausa usun chok ua aporausa ngeni kemi. Nge non ena fansoun - ena mettoch a fis - use anneani, ina minne Allah a akkomw finata ngeniei ren An kokkot’.