Imam Ibnu Majah : 3859

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرَّهُ شَيْءٌقَالَ وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفٌ مِنْ الْفَالِجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ إِلَيَّ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا قَدْ حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَيَّ قَدَرَهُ

[मुहम्मद बिन बशर] आमकां सांगलें [अबू दाऊद] आमकां [इब्न अबू अझ जिन्नाद] [ताच्या बापाय कडल्यान] [अबान बिन उस्माना कडल्यान] सांगलें ताणें सांगलें; हांवें आयकलें [उस्मान बिन अफ्फान] म्हणटा; हांवें आयकलें अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटालो: ‘दर राती सकाळीं आनी सांजवेळार वाचपी नोकर ना: बिस्मिल्लाहिल्लाधी ला यधुर्रू माअस्मीहि शै`उन फिल अल-र्दली वाला फिस समा` वहुवास समीउल ‘अलीम - अल्लाच्या नांवान, जाच्या नांवान धर्तरेचेर वा तातूंत कांयच ना सर्गाक हानी जावंक शकता आनी तो सर्व आयकपी, सर्वज्ञ-' तीन फावटीं ताका कांयच हानी जावची ना. अबू जिन्नादान म्हणलें; ‘मजगतीं, अब्बनाक पक्षाघाताचो रोग जाल्लो, जाल्यार ताचे कडेन पळोवपी मनीस आशिल्लो. अशें अब्बान ताका म्हणलें; ‘तुमी म्हजे कडेन कित्याक पळयतात?’ अशें म्हण्टात. हदीसाची गजाल म्हणल्यार हांवें तुमकां सांगिल्ली तशीच सांगल्या. पूण त्या वेळार -घडलें- हांवें तें वाचलें ना, जो मेरेन देवान म्हाका आपलें नशीब नशीबांत घालें ना'.