Имам Ибн Мәжа : 3859

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرَّهُ شَيْءٌقَالَ وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفٌ مِنْ الْفَالِجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ إِلَيَّ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا قَدْ حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَيَّ قَدَرَهُ

Бізге [Мұхаммед бин Басиар] бізге [Әбу Дәуіт] бізге [Ибн Әбу Зиннад] [әкесінен] [Абан бин Усманнан] [ол былай деді:] Мен [Осман бин Аффанның] былай деп айтқанын естідім; Мен Расулуллаһтың [оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын] былай деп айтқанын естідім: «Әр түні таңертең және кешке оқитын құл жоқ; «Бисмилләһилләзи лә йәззурру мә'әсмиһи шә'а'ун фил әлрдли уәлә фис сәма' уаһуәс самии'ул 'алиим» (Жерде де, аспанда да жоқ нәрсе Оның атымен зиян шегеді, және Ол бәрін естуші, Аллаһ Тағала біледі)». Үш рет оқыса да, оған ештеңе зиян тигізбейді». Әбу Зиннад былай деді: «Сонымен қатар, Аббан сал болып қалды, ал оған бір адам қарап тұрды. Сонда Аббан оған: «Неге маған қарап тұрсың?» – деді. Мен хадисті саған айтқанымдай баяндадым. Дегенмен, мен оны сол кезде оқымадым, сондықтан Аллаһ мені тағдырына жазған.