Nabi menunjukkan tempat-tempat terbunuhnya para tokoh Quraisy sebelum Perang Badar, dan mereka terbunuh tepat di tempat yang beliau tunjukkan

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ حِينَ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ لَفَعَلْنَا قَالَ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَزَلُوا بَدْرًا وَوَرَدَتْ عَلَيْهِمْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذُوهُ فَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُونَهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَيَقُولُ مَا لِي عِلْمٌ بِأَبِي سُفْيَانَ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ ضَرَبُوهُ فَقَالَ نَعَمْ أَنَا أُخْبِرُكُمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ فَقَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فِي النَّاسِ فَإِذَا قَالَ هَذَا أَيْضًا ضَرَبُوهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ انْصَرَفَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَضْرِبُوهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَتْرُكُوهُ إِذَا كَذَبَكُمْ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ قَالَ وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ هَاهُنَا هَاهُنَا قَالَ فَمَا مَاطَ أَحَدُهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Mae wedi dweud wrthym [Abu Bakr bin Abu Syaibah] fod ['Affan] wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah] gan [Thabit] gan [Anas], fod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) wedi cynnal ymgynghoriad pan gyrhaeddodd y newyddion am ddyfodiad carafán Abu Sufyan. Dywedodd Anas, 'Yna siaradodd Abu Bakr, ond ni thalodd sylw iddo, yna siaradodd Umar, ac ni thalodd sylw iddo, yna cododd Sa'd bin Ubadah a dweud, 'Ni yw'r rhai rydych chi eu heisiau, O Negesydd Allah, wrth Allah yr hwn y mae fy enaid yn ei law, os gorchmynnwch i ni groesi'r môr, byddwn yn sicr o'i hwylio, ac os gorchmynnwch i ni fynd i ben draw'r ddaear, byddwn yn sicr o fynd'. Parhaodd Anas, 'Yna gwahoddodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam y bobl i ymgynnull, ac ar ôl hynny fe adawsant nes iddynt gyrraedd Badr. Yno fe gyfarfuont â cheiswyr dŵr ar gyfer pobl Quraish. Yn eu plith roedd caethwas du yn perthyn i Bani Hajjaj, a chafodd ei gipio ganddynt. Yna gofynnodd cymdeithion y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam iddo am Abu Sufyan a'i filwyr. Atebodd, 'Dydw i ddim yn gwybod am Abu Sufyan, ond yr hyn rwy'n ei wybod yw Abu Jahal, 'Utbah, Syaibah ac Umayyah bin Khalaf ynghyd â grŵp o bobl -milwyr-'. Bob tro y dywedodd rywbeth tebyg, byddent yn ei guro, nes iddo ddweud, 'Ie, dywedais wrthych chi, mae Abu Sufyan yno hefyd'. Yna fe wnaethant adael i'r caethwas fynd, yn fuan wedi hynny fe ofynnon nhw eto am Abu Sufyan, yna atebodd, 'Dydw i ddim yn gwybod ble mae Abu Sufyan, mae Abu Jahal, 'Utbah, Syaibah ac Umayyah bin Khalaf ynghyd â grŵp o bobl -milwyr-'. Bob tro y byddai'n ateb fel 'na, byddent yn curo'r caethwas'. Ar y pryd roedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yn sefyll yn gweddïo, a phan orffennodd gweddïo a gweld y digwyddiad, dywedodd: 'Wrth fy enaid sydd yn Ei ddwylo, pam yr ydych chi'n ei daro os yw'n dweud y gwir, ac yn ei adael ar ei ben ei hun os yw'n dweud celwydd?' Ar ben hynny, dywedodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Dyna'r lle lle lladdwyd rhywun - tra'n pwyntio at y llawr - yma, ac yma'. Dywedodd Anas, 'Ac nid oedd yr un o'r lleoedd a nododd ymhell o'r lleoedd lle bu farw'r bobl a nodwyd gan ddwylo'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'.