Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ

Isinalaysay sa amin ni [Zuhair bin Harb] [Ya'qub bin Ibrahim] mula kay [Ibn Shihab] mula kay [Ata' bin Yazid al-Laytsi] na iniulat sa kanya ni [Abu Hurairah] na may mga taong nagsabi, "O Sugo ng Allah! Makikita ba namin ang aming Panginoon sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli?" Pagkatapos ay nagtanong siya: "Masasaktan ka ba sa pagtingin sa buwan sa isang buong gabi na walang ulap?" Sinabi nila, "Hindi, O Sugo ng Allah." Nagtanong siyang muli: "Masasaktan ka ba sa pagtingin sa araw sa maghapon na malinaw na walang ulap sa ilalim nito?" Sinabi nila, "Hindi, O Sugo ng Allah." Pagkatapos ay sinabi niya: "Katotohanan, makikita mo rin Siya na ganoon din. Ang Allah ay magtitipon ng mga tao sa Araw ng Muling Pagkabuhay, na nagsasabi: 'Sinuman ang sumamba sa isang bagay, hayaang sundin niya ang bagay na iyon, sinuman ang sumamba sa araw, hayaan siyang sumunod sa araw, sinuman ang sumamba sa buwan, hayaan siyang sumunod sa buwan at sinumang sumamba sa taghut, hayaan siyang sumunod sa taghut, na kung saan ay nananatili pa rin ang Allah na ito, at nananatili pa rin ang mga watawat na ito. Ta'ala met them with forms that they did not they knowi, then Dia berfirman; "Aku adalah Rabb kalian." Namun sila ay sumagot; matibay; "Aku adalah Rabb kalian." Mereka menjawab; "Ya benar, Kamu adalah Rabb kami." Maka ayon sa kanila. Ang shirath (jembatan) ay lumawak sa dalawang gilid ng Jahannam, habang ako at ang aking ummah ang unang tumawid dito, walang sinuman ang nagsalita nang hiwalay maliban sa mga apostol, samantalang ang panalangin ng mga apostol noong panahong iyon ay "O Allah, iligtas, iligtas." At sa impyerno ay may mga kawit na bakal na parang mga tinik ng puno ng Sa'dan. Alam mo ba ang puno ng Sa'dan? Sumagot ang mga kaibigan; "Opo, O Sugo ng Allah." Sinabi niya: "Katotohanang ang mga kawit na ito ay parang puno ng Sa'dan, ngunit walang nakakaalam ng laki nito maliban kay Allah. Sasaluhin nito ang sinuman ayon sa kanilang mga gawa, sa kanila ay may mga naniniwala at naligtas dahil sa kanilang mga gawa, at sa kanila ay may mga lumalampas sa hangganan hanggang sa ang kanilang mga gawa ay makapagliligtas sa kanilang mga sarili, kaya kapag natapos na ni Allah ang pagpapasya sa kapalaran ng Kanyang mga lingkod at nais niyang alisin ang mga naninirahan sa impyerno mula sa impyerno gamit ang Kanyang awa, saka Niya iuutos sa mga anghel na palayasin ang mga naninirahan sa impyerno sinumang hindi nagtambal kay Allah sa anumang bagay, lalo na yaong mga nais ni Allah Ta'ala na pagpalain Siya, mula sa mga nagsasabing; "Walang karapat-dapat na pagsamba maliban kay Allah." Makikilala ng mga anghel ang mga nasa impyerno mula sa mga marka ng pagpapatirapa, dahil lalamunin ng impyerno ang mga anak ni Adan maliban sa mga marka ng pagpapatirapa. Ipinagbawal ni Allah sa impyerno na lamunin ang mga marka ng pagpapatirapa, kaya't lumalabas sila mula sa impyerno na may mga sunog na katawan, pagkatapos ay dinidiligan sila ng nahrul hayyah (tubig ng buhay), hanggang sa lumaki sila na parang butil na tumutubo sa isang ilog. Matapos matapos ni Allah ang pagpapasya sa mga bagay-bagay sa pagitan ng Kanyang mga lingkod, at may isa sa kanila na natira na humarap sa impyerno, siya ang huling naninirahan sa langit na pumasok sa langit, nanalangin siya; "O Panginoon, ilayo Mo po ang aking mukha sa impyerno, sapagkat ang amoy nito ay nakagambala sa akin at ang mga apoy nito ay sinunog ako." Pagkatapos ay tinanong niya si Allah ayon sa kanyang nais, pagkatapos ay sinabi ni Allah; 'May hihingin ka pa ba kung tutuparin ko ang iyong kahilingan?," Sumagot Siya; "Hindi, para sa Iyong kaluwalhatian, wala na akong hihingin pa." At kinuha ng kanyang Rabb ang mga pangako at panata ayon sa Kanyang nais, pagkatapos ay inilayo Niya ang kanyang mukha mula sa impyerno. Nang humarap siya sa langit at makita ang kagandahan nito, sandaling natahimik siya at nagmakaawa; "O Allah, ilagay Mo po ako sa pintuan ng langit." Nagtanong si Allah; 'Hindi ba't tinalikuran mo ang Iyong pangako at ang iyong panata na hindi mo na Ako hihingi magpakailanman maliban sa aking ibinigay?, O Anak ni Adan, gaano kasaya kung ikaw ay magtaksil. Sinabi ng alipin; "Sinabi ng alipin; "Opo aking Panginoon...!" At patuloy pa rin siyang nagmamakaawa, hanggang sa tinanong siya ni Allah: 'May hihingin ka pa ba, kung ipagkakaloob Ko ang iyong kahilingan? Sumagot Siya; "Hindi, para sa Iyong kaluwalhatian, hindi na ako hihingi pa sa Iyo ng isa pang kahilingan." Pagkatapos ay binitawan ng tao ang kanyang pangako at panata kaya't inilagay ito ni Allah sa pintuan ng langit. Nang ang alipin ay nakatayo na sa pintuan ng langit, bumukas ang langit para sa kanya kaya't nakita niya ang mga kasiyahan ng buhay at kagalakan dito, pagkatapos ay tumahimik siya sandali, at nagmakaawa: 'O aking Panginoon, ipasok mo ako sa langit.' Sabi ni Allah; "Hindi mo ba binitawan ang iyong pangako na hindi hihingi ng anuman maliban sa ibinigay ko sa iyo? O Anak ni Adan, gaano kabilis mong pinagtaksilan ang iyong sarili." Sabi ng alipin; "O aking Rabb, huwag mo akong gawing isa sa Iyong pinakamalungkot na alipin." At hindi siya tumigil sa pagmamakaawa kay Allah hanggang sa tumawa si Allah Tabaraka wa Ta'ala dahil sa kanya. At kung tinawanan ni Allah ang isang alipin, sasabihin sana sa kanya ni Allah; 'Pumasok ka sa langit'. Kung ang isang alipin ay nakapasok na rito, sasabihin sa kanya ni Allah; "Managinip ka." Pagkatapos ay hihilingin ng isang alipin sa kanyang Panginoon at mananaginip, hanggang sa ipaalala sa kanya ni Allah sa pamamagitan ng pagsasabi ng ganito at ganito hanggang sa maabot ng isang alipin ang tugatog ng mga panaginip, sasabihin sa kanya ni Allah: 'Iyan ay para sa iyo at para sa iyo, kahit para sa iyo na ganoon muli." Sinabi ni ['Atha` bin Yazid]; [Abu Sa'id Al Khudri] at Abu Hurairah ay hindi tumanggi sa hadith kahit kaunti, hanggang sa nang iparating ni Abu Hurairah ang hadith na sinabi ni Allah sa isang alipin "At para sa iyo ang katulad niyan," pagkatapos ay sinabi ni Abu Sa'id; "At sampung beses na katulad niyan, O Abu Hurairah." Sinabi ni Abu Hurairah; "Hindi ako nagsasaulo maliban sa mga salitang katulad niyan, katulad ng "Para sa iyo ang katulad niyan," sabi ni Abu Sa'id; "Pinatototohanan ko na isinaulo ko ang pangungusap na iyon mula sa Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam, katulad ng kanyang mga salita; "At sampung beses na katulad niyan, O Abu Hurairah." Sinabi ni Abu Hurairah; "At ang aliping iyon ang huling papasok sa Paraiso sa mga tao ng Paraiso." Sinabi niya sa amin [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] ay sinabi niya sa amin [Abu Al Yaman] ay sinabi niya sa amin [Syu'aib] mula kay [Az Zuhri] sinabi niya; ay ipinaalam sa amin [Sa'id bin Al Musayyab] at ['Atha` bin Yazid Al Laitsi] na ipinaalam [ni Abu Hurairah] sa kanilang dalawa, na tinanong ng mga kasamahan ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam; "O Sugo ng Allah, makikita ba namin ang aming Rabb sa Araw ng Paghuhukom?" Pagkatapos ay ipinagpatuloy ng tagapagsalaysay ang hadith tulad ng sa hadith ni Ibrahim bin Sa'd.