Hadith Representative
Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
[Zuhair bin Harb] rakontis al ni [Ya'qub bin Ibrahim] rakontis al ni [mia patro] de [Ibn Shihab] de [Ata' bin Yazid al-Laytsi] ke [Abu Hurayrah] raportis al li, ke homoj diris: 'Ho Mesaĝisto de Alaho! Ĉu ni povos vidi nian Sinjoron en la Tago de Resurekto?' Li tiam demandis: 'Ĉu vi estos damaĝitaj rigardante la lunon en plena nokto sen nubo?' Ili diris: 'Ne, ho Mesaĝisto de Alaho.' Li demandis denove: 'Ĉu vi estos damaĝitaj rigardante la sunon dumtage, kiam ĝi estas klara sen nubo sub ĝi?' Ili diris: 'Ne, ho Mesaĝisto de Alaho.' Tiam li diris: 'Vere, vi povos vidi Lin ankaŭ tiamaniere. Alaho kolektos homojn en la Tago de Resurekto kaj diros; "Kiu ajn adoras ion, tiu sekvu tiun aferon; kiu ajn adoras la sunon, tiu sekvu la sunon; kiu ajn adoras la lunon, tiu sekvu la lunon; kaj kiu ajn adoras taghuton, tiu sekvu taghuton; kaj ĉi tiu umma restas, en kiu ankoraŭ ekzistas hipokrituloj." Tiam Alaho Tabaraka wa Ta'ala renkontis ilin en formo, kiun ili ne rekonis, tiam Li diris: "Mi estas via Rabb." Sed ili respondis: "Mi serĉas rifuĝon en Alaho de vi, ĉi tiu estas nia loko ĝis nia Rabb efektive renkontos nin, se nia Rabb renkontos nin, tiam ni rekonos lin." Post tio Alaho Ta'ala renkontis ilin kun formo, kiun ili rekonis, Alaho diris: "Mi estas via Rabb." Ili respondis: "Jes, vi estas nia Rabb." Do ili sekvis lin. Kaj ŝirat - pontoj - estis etenditaj ambaŭflanke de Jahannam, dum mi kaj mia umma estis la unuaj, kiuj transiris ĝin, neniu parolis krom la apostoloj, dum la preĝo de la apostoloj tiutempe estis "Ho Alaho, savu, savu." Kaj en infero estas feraj hokoj kiel la dornoj de la Sa'dan-arbo. Ĉu vi konis la Sa'dan-arbon? La amikoj respondis: 'Jes, ho Mesaĝisto de Alaho'. Li diris: 'Vere ĉi tiuj hokoj estas kiel la Sa'dan-arbo, sed neniu scias ĝian grandecon krom Alaho. Li kaptos ĉiun laŭ iliaj agoj, inter ili estas tiuj, kiuj estas kredantoj kaj savitaj pro siaj agoj, kaj inter ili estas tiuj, kiuj iras trans la limojn de siaj agoj, kiuj savos sin mem, tiel ke kiam Alaho finos decidi la sorton de Siaj servistoj kaj volos forigi la loĝantojn de infero el infero per Sia kompato, tiam Li ordonos al la anĝeloj forpeli la loĝantojn de infero, kiu ajn ne asocias partnerojn kun Alaho kun io, nome tiujn, kiujn Alaho Ta'ala volas kompati Lin, el tiuj, kiuj diras: 'Ne ekzistas inda diaĵo krom Alaho'. La anĝeloj rekonos tiujn en infero pro la markoj de subenirado, ĉar infero formanĝos la infanojn de Adamo krom la markoj de subenirado. Alaho malpermesis al infero formanĝi signojn de kuŝiĝo, tiel ke ili eliras el infero kun bruligitaj korpoj, poste ili estas akvumataj per nahrul hayyah - la akvo de vivo -, ĝis ili kreskas kiel greno kreskas en rivero. Post kiam Alaho finis decidi aferojn inter Siaj servistoj, kaj restis unu inter ili, kiu turnis sian vizaĝon al infero, li estis la lasta loĝanto de la ĉielo kiu eniris la ĉielon, li preĝis: "Ho Sinjoro, deturnu mian vizaĝon de infero, ĉar ĝia odoro ĝenis min kaj ĝiaj flamoj bruligis min". Li tiam petis Alaho-n pri tio, kion Li volis, tiam Alaho diris: "Ĉu vi demandos ion alian, se mi plenumos vian peton?" Li respondis: "Ne, je Via gloro, mi ne petos alian". Kaj lia Sinjoro akceptis la promesojn kaj ĵurojn laŭ Sia plaĉo, poste Li deturnis sian vizaĝon de infero. Kiam li turnis sin al la ĉielo kaj vidis ĝian belecon, li silentis por kelka tempo kaj petegis: "Ho Alaho, metu min ĉe la pordo de la ĉielo". Alaho petas; „Ĉu vi ne rezignis vian promeson kaj vian ĵuron ne peti de Mi eterne krom tion, kion Mi donis?, Ho Filo de Adamo, kiel feliĉe estus por vi perfidi.“ La servisto diris: „Ho mia Sinjoro...!“ Kaj li ankoraŭ petegis, ĝis Alaho demandis lin: „Ĉu vi petos ion alian, se mi plenumos vian peton?“ Li respondis: „Ne, pro Via gloro, mi ne plu petos Vin per alia peto.“ Tiam la persono rezignis siajn promesojn kaj ĵurojn, tiel ke Alaho metis ilin ĉe la pordo de la ĉielo. Kiam la servisto staris ĉe la pordo de la ĉielo, la ĉielo malfermiĝis al li, tiel ke li vidis la plezurojn de la vivo kaj ĝojon en ĝi, tiam li silentis por momento kaj petegis: „Ho mia Sinjoro, enigu min en la ĉielon.“ Alaho diras: „Ĉu vi ne rezignis vian promeson ne peti ion alian ol tion, kion Mi donis?, Ho Filo de Adamo, kiel rapide vi perfidis.“ La servisto diris: „Ho mia Sinjoro, ne faru min unu el Viaj plej mizeraj servistoj.“ Kaj li neniam ĉesis petegi Alaho-n ĝis Alaho Tabaraka wa Ta'ala ridis pro li. Kaj se Alaho ridus pri servisto, tiam Alaho dirus al li: 'Eniru en la ĉielon'. Se servisto eniris ĝin, Alaho diras al li: 'Imaga'. Do servisto demandos sian Sinjoron kaj sonĝos, ĝis Alaho memorigos lin per diro de tio kaj tio, ĝis la sonĝo de la servisto atingos sian kulminon, Alaho diras al li: 'Tio estas por vi kaj por vi kaj por vi similaj'. ['Ata` bin Yazid] diris; [Abu Sa'id Al Khudri] kaj Abu Hurairah tute ne malakceptis lian haditon, ĝis se Abu Hurairah transdonis la haditon, kiun Alaho diris al servisto: 'Kaj por vi similaj', tiam Abu Sa'id diris: 'Kaj dek fojojn similajn, ho Abu Hurairah.' Abu Hurairah diris: 'Mi ne parkerigis krom vortojn kiel tiun, nome: 'Por vi similajn,' Abu Sa'id diris: 'Mi atestas, ke mi parkerigis tiun frazon de la Mesaĝisto de Alaho, sallallahu 'alaihi wasallam, nome lian diraĵon: 'Kaj dek fojojn tiel, ho Abu Hurairah.' Abu Hurairah diris: 'Kaj tiu servisto estas la lasta el la homoj de Paradizo, kiu eniros Paradizon.' Li diris al ni [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] diris al ni [Abu Al Yaman] diris al ni [Syu'aib] de [Az Zuhri] li diris; informis nin [Sa'id bin Al Musayyab] kaj ['Atha` bin Yazid Al Laitsi] ke [Abu Hurairah] informis ambaŭ el ili, ke la kunuloj demandis la Profeton sallallahu 'alaihi wasallam; 'Ho Mesaĝisto de Alaho, ĉu ni vidos nian Rabb en la Tago de Resurekto?'. Tiam la rakontanto daŭrigas la haditon kiel en la hadito de Ibrahim bin Sa'd.