Surat Rasulullah dan kesaksian Abu Sufyan di depan Heraclius

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ

Esan digu [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi'-k], esan digu, esan digu [Syu'aibek] [Az Zuhri-tik] eta esan dit [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud-ek] [Abdullah bin 'Abbas]-ek esan diola [Abu Sufyan bin Harb-ek] esan diola; Herakliok Quraish merkataritza-talde bat jaso zuela, Siriako Lurrera merkataritza-espedizio batean zegoena, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta Abu Sufyanen eta Quraish infidelen arteko akordioa indarrean sartu zenean. Iliya'-n gelditu zirenean, Herakliorekin topo egin zuten, Heraklioren gonbidapenez, bere batzarrean elkarrizketara gonbidatzeko, eta une horretan Heraklio erromatar dignatarioekin zegoen. Herakliok interprete baten bidez hitz egin zien. Herakliok esan zuen: 'Zuetako zeinek du familia-harreman estuena Profeta dela dioen pertsonarekin?'. Abu Sufyanek esan zuen; beraz, nik erantzun nuen; «Ni naiz berarekin familia-harreman estuena duena». Herakliok esan zuen: «Hurbildu niregana eta baita bere lagunengana ere». Beraz, Quraysh-ak Abu Sufyanen atzean jarri zituzten. Orduan, Herakliok bere interpretearen bidez esan zuen: «Esaiozu Profeta zela esaten zuen gizonari buruz galdetu niola. Gezurra esaten badit, zuk ere gezurra esan behar diozu». Alaren izenean, niri zuzenduko zizkidaten gezur-salaketa horiek eragindako lotsarik ez balitz, gezurra esango nioke». Abu Sufyanek esan zuen: «Beraz, berari buruz galdetu zidan lehenengo gauza - sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak - hau izan zen: «zein da bere leinuaren posizioa zuen artean?». Nik erantzun nion: «Leinu onekoa da». Berriro galdetu zidan: «Inork esan al du lehenago?». Nik erantzun nion: «Ezer ez». Berriro galdetu zidan: «Bere aita erregea al da?». Nik erantzun nion: «Ez». Berari jarraitzen diotenak goi-mailako pertsonak ala jende xumea dira?» Nik erantzun nion: «Jarraitzen diotenak ere jende xumea dira». Berriro galdetu zidan: «Jarraitzaileak handitzen edo gutxitzen ari dira?». Nik erantzun nion: «Handitzen». Berriro galdetu zidan: «Inork apostatatu al du bere erlijioarekin haserre zegoelako?». Nik erantzun nion: «Ezer ez». Berriro galdetu zidan: «Aurkitu al zenuen inoiz gezurra esaten esan zuena esan aurretik?». Nik erantzun nion: «Inoiz ez». Berriro galdetu zidan: «Inoiz iruzur egin al du?». Nik erantzun nion: «Inoiz ez. Harekin ibiltzen ginenean, ez zuen inoiz hori egiten». Abu Sufyanek esan zuen: «Ezin dut ezer adierazi horrelako hitzez gain». Berriro galdetu zidan: «Borrokatzen ari zarete?». Nik erantzun nion: «Bai». Berriro galdetu zidan: «Nola amaitu zen gerra?». Nik erantzun nion: «Gure eta beraren arteko gerra oso gogorra da. Batzuetan berak jotzen gaitu, batzuetan guk bera». Berriro galdetu zidan: «Zer agindu zizun egiteko?». Nik erantzun nion: «Berak agindu zigun; «Gurtatu Ala ezer lotu gabe, eta utzi zuen arbasoek esandakoa». Otoitza ezartzeko, zakat ordaintzeko, egia esateko, elkarri barkatzeko eta ahaidetasuna mantentzeko agindu zigun». Herakliok bere itzultzaileari esan zion orduan: «Esaiozu, gizonaren arbasoei buruz galdetu nizula, eta esan zenidan jatorri noblekoa zela. Bere herriaren ondorengoen artean ere hazi zen. Galdetu nizun ea inork esan zuen lehenago esandakoa, eta ezetz erantzun zenuen. Norbaitek lehenago esan izan balu, lehenago gauza bera esan zuen norbait imitatzen ari zela pentsatuko nuke. Galdetu nizun, halaber, ea bere aitaren bat errege-jatorrikoa zen, eta ezetz erantzun zenuen. Esan nizun bere aitak errege-jatorrikoak balira, bere aitaren erreinua eskatuko zuela. Galdetu nizun, halaber, ea inoiz aurkitu zenuen gezurra esan aurretik, eta ezetz erantzun zenuen. Ulertzen dut jendeari gezurra esateko ausardiarik ere ez bazuen, are gutxiago Ala-ri. Eta galdetu dizut, halaber, jarraitzen diotenak nobleak ala xumeak diren?». Jarraitu zioten xumeei erantzun zenien. Egia esan, Profetaren jarraitzaileak dira. Jarraitzaileen kopurua handitu edo txikitu zen ere galdetu nizun, eta zuk handitu egin zela erantzun zenuen. Eta horixe da fedearekin gertatzen dena, perfektua bihurtu arte. Galdetu dizut, halaber, ea inork apostatatu duen bere erlijioarekin haserre zegoelako. Ezetz erantzun zenuen. Eta horrela da fedea bihotzean hazten eta hazten denean. Galdetu dizut, halaber, ea inoiz iruzur egin duen, eta zuk inoiz ez erantzun zenuen. Eta horrela izan zen Apostoluek ezin zutela iruzur egin. Eta galdetu dizut, halaber, zer agindu zizun egiteko, eta erantzun zenuen Ala gurtzeko agindu zizula, harekin ezer lotu gabe, eta idoloak gurtzea debekatu zizula, otoitza mantentzeko, zakat ordaintzeko, egia esateko, elkarri barkatzeko eta adiskidetasuna mantentzeko ere agindu zizula. Esaten duzuen guztia egia bada, ziur aski nire oinen azpian dagoen erreinua gobernatuko du. Egia esan, susmatzen dut ez dagoela zuen artean orain, harekin topo egiteko bidea jakingo banu, ziur aski harekin topo egiten saiatuko nintzateke, harekin ondoan nengoenean, ziur aski bere oinak garbituko nizkion arte. Orduan, Herakliok Alaren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) gutuna eskatu zuen, Dihyahek Basrah-eko agintariei ekarria. Beraz, Herakliori eman zion, gero irakurri zuen eta honakoa zioen: 'Bismillahir rahmanir rahim. Muhammadengandik, Alaren zerbitzari eta bere Mezulariarengandik, Herakliori. Erromako agintaria, bakea izan bedi gidaritza jarraitzen duenarekin. Orduan, hortik aurrera, Islamaren deiarekin gonbidatzen zaituztet; besarkatu Islama, orduan seguru egongo zarete, Alak sari bikoitza emango dizue. Baina alde egiten baduzue, orduan zuen herriaren bekatua eramango duzue, eta: Liburuaren jendea, etorri - eutsi - hitz bati - dekretu bati - gure eta zuen artean ez dago alderik, Ala bakarrik gurtzen dugula eta ez dugula ezer lotzen Harekin eta ez ditugula - gainera - batzuek beste batzuk hartzen Alaz gain Jaun gisa'. Alde egiten badute, esan iezaiezu: 'Lekuko izan Ala-ri men egiten diogunak garela'. Abu Sufyanek esan zuen: «Herakliok esandakoa eman eta gutuna irakurri ondoren, iskanbila eta zarata handiak izan ziren, eta gu kanporatu gintuzten. Kanporatu ondoren, lagunei esan nien: 'Egia esan, Abu Kabsyahren semearen aferara gonbidatu dute. Heraklio kezkatuta zegoen Erromatar Inperioaz'. Garai hartan, ni ere kezkatuta nengoen Mahoma garaile aterako ote zen, azkenean - sentimendu hori desagertu ondoren - Alakek Islama besarkatu ninduen arte. Eta han zegoen Ibn An Nazhur, Iliyako noble bat, eta Heraklio kristau apezpikua zen, esan zuen egun batean Herakliok Iliya bisitatu zuenean oso kezkatuta zegoela, eta bere gerrako komandante batzuei esan ziela: 'Egia esan, zuen egoera ukatzen dugu'. Ibn Nazhurrek orduan esan zuen: «Heraklio astrologo bat zen, beti izarren bidaiari erreparatzen ziona. Behin apaizek galdetu zieten: 'Gau batean, izarren joan-etorria behatzen ari nintzela, ikusi nuen Khitan erregea jaio zela, nor zen jende honen artean zirkunzidatua?'». Erantzun apaizei; 'Zerbikuntza praktikatzen duten bakarrak juduak dira, ez kezkatu juduengatik. Agindu zure erreinuko herrialde guztiak, herrialde horietako juduak hil ditzaten'. Garai hartan, Bani Ghassango erregearen mezulari batek Heraklio aurkeztu zion Alaren Mezulariaren berri emateko (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela), gizonak istorioa kontatu ondoren, Herakliok agindu zuen aztertzeko zirkunzisioa zuen ala ez ikusteko. Egiaztatu ondoren, benetan beltza zela gertatu zen. Orduan jendeak Herakliori esan zion. Herakliok gizonari beste arabiarrei buruz galdetu zion, zirkunzisatuak al ziren ala ez?' Hark erantzun zuen: 'Arabiar guztiak zirkunzisatuak dira'. Herakliok esan zuen: 'Hau Ummahko erregea da, hain zuzen ere jaio da'. Orduan, Heraklisuk gutun bat bidali zion Erroman zegoen lagun bati, zeinaren ezagutza Heraklisuren parekoa zen - Muhammad Profetaren jaiotzaren berri emateko, sallallaahu 'alaihi wasallam -. Bitartean, Himsha herrialderako bidaia jarraitu zuen, baina Himshara iritsi aurretik, bere lagunaren gutunaren erantzuna iritsi zen lehenik. Bere lagunak Heraklioren iritziarekin bat egin zuen, Mahoma jaio zela eta benetan profeta zela. Orduan, Herakliok erromatar funtzionarioak gonbidatu zituen Himshan bere etxera etortzera, denak bileran egon ondoren, Herakliok ate guztiak ixteko agindu zuen. Orduan esan zuen: 'Oi rum nazioa, lortuko al duzue garaipen eta aurrerapen loriatsua, erreinua gure eskuetan osorik jarraitzen duen bitartean? Nahi baduzue, onartu Mahoma Profeta gisa!'. Hitz hauek entzunda, asto basatiak bezala ihes egin zuten, ate guztiak itxita egon arren. Egoera hori ikusita, Herakliok galdu zuen Mahomaren profetismoan sinetsiko zuten itxaropena. Orduan, guztiei beren lekura itzultzeko agindu zien eta esan zuen: 'Izan ere, orain esan dudana zuek guztion irmotasuna probatzeko besterik ez zen. Orain ikusi dut determinazio hori'. Orduan, Heraklioren aurrean makurtu ziren eta pozik geratu ziren harekin. Horrela amaitzen da Heraklioren istorioa. [Salih bin Kaisan], [Yunus] eta [Ma'marrek] [Az Zuhri]-tik kontatu dute.