Kesaksian Abu sufyan tentang akhlak dan kenabian Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam di hadapan kaisar heraclius

Imam Bukhari : 6

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ

Povedal nám [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi'], povedal nám [Syu'aib] z [Az Zuhri], že mi [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] povedal, že mu [Abdullah bin 'Abbas] povedal, že mu [Abu Sufyan bin Harb] povedal; že Herakleius prijal kurajšovskú obchodnú skupinu, ktorá bola na obchodnej expedícii do Sýrie v čase, keď nadobudla platnosť dohoda medzi prorokom, sallallaahu 'alaihi wasallam, a Abu Sufyanom a kurajšovskými neveriacimi. Keď sa zastavili v Ilji, stretli sa s Herakleiom na Herakleiovo pozvanie, aby boli pozvaní na dialóg na jeho zhromaždení, v ktorom bol Herakleius spolu s rímskymi hodnostármi. Herakleius s nimi hovoril prostredníctvom tlmočníka. Herakleius sa opýtal: „Kto z vás má najbližší rodinný vzťah s osobou, ktorá sa tvrdí, že je prorok?“ Abu Sufyan povedal; tak som odpovedal; „Ja som ten, kto má k nemu najbližší rodinný vzťah.“ Herakleius povedal: „Priveďte ho bližšie ku mne a tiež jeho priateľov.“ Tak postavili Kurajšovcov za Abu Sufjana. Potom Herakleius povedal prostredníctvom svojho tlmočníka: „Povedz mu, že som sa ho pýtal na muža, ktorý tvrdil, že je prorok. Ak mi klame, potom musíš klamať aj ty jemu.“ Pri Alahovi, keby nebolo hanby spôsobenej obvineniami z klamstva, ktoré by ma obvinili z klamstva, klamal by som mu.“ Abu Sufjan povedal: „Takže prvá vec, na ktorú sa ma o ňom - prorokovi, sallallaahu 'alaihi wasallam - opýtal, bola: „Aké je postavenie jeho rodu medzi vami?“ Odpovedal som: „Je z dobrého - urodzeného - rodu.“ Znova sa opýtal: „Povedal to už niekto pred ním?“ Odpovedal som: „Nič.“ Znova sa opýtal: „Je jeho otec kráľ?“ Odpovedal som: „Nie.“ Sú tí, ktorí ho nasledujú, vysokopostavení ľudia alebo ľudia nízkeho postavenia?“ Odpovedal som: „Aj tí, ktorí ho nasledujú, sú ponížení ľudia.“ Znova sa spýtal: „Pribúda alebo ubúda počet nasledovníkov?“ Odpovedal som: „Pribúda.“ Znova sa spýtal: „Odpadol niekto od viery, pretože sa hneval na svoje náboženstvo?“ Odpovedal som: „Nič.“ Znova sa spýtal: „Pristihol si ho niekedy klamať predtým, ako povedal, čo povedal?“ Odpovedal som: „Nikdy.“ Znova sa spýtal: „Podvádzal niekedy?“ Odpovedal som: „Nikdy. Keď sme s ním trávili čas, nikdy to nerobil.“ Abu Sufjan povedal: „Neviem vyjadriť nič iné ako takéto slová.“ Znova sa spýtal: „Bojujete s ním?“ Odpovedal som: „Áno.“ Znova sa spýtal: „Ako sa skončila vojna?“ Odpovedal som: „Vojna medzi nami a ním je veľmi intenzívna. Niekedy nás bije on, niekedy my jeho.“ Znova sa spýtal: „Čo ti prikázal urobiť?“ Odpovedal som: „Prikázal nám; „Uctievajte Alaha bez toho, aby ste k Nemu čokoľvek priraďovali, a opustite to, čo povedali vaši predkovia.“ Prikázal nám tiež dodržiavať modlitbu, platiť zakat, hovoriť pravdu, odpúšťať si navzájom a udržiavať príbuzenské vzťahy.“ Herakleius potom povedal svojmu prekladateľovi: „Povedz mu, že som sa ťa pýtal na pôvod tohto muža a povedal si mi, že bol urodzeného pôvodu. Bol tiež vychovaný medzi potomkami svojho ľudu. Spýtal som sa ťa, či už niekto povedal to, čo povedal on, a povedal si nie. Keby to niekto povedal predtým, považoval by som ho za napodobňovateľa niekoho, kto už predtým povedal to isté. Spýtal som sa ťa tiež, či niektorí z jeho otcov boli kráľovského pôvodu, a povedal si nie. Povedal som, že ak by jeho otcovia boli kráľovského pôvodu, požadoval by kráľovstvo svojho otca. Spýtal som sa ťa tiež, či si ho niekedy našiel klamať predtým, ako povedal to, čo povedal, a povedal si nie. Chápem, že ak sa ani neodvážil klamať ľuďom, nieto ešte Alahovi. A tiež som sa ťa pýtal, sú tí, ktorí ho nasledujú, urodzení alebo ponížení?“ Odpovedal si tým pokorným, ktorí ho nasledovali. Vskutku, sú to nasledovníci Proroka. Tiež som sa ťa pýtal, či počet nasledovníkov vzrástol alebo klesol, odpovedal si, že vzrástol. A tak je to s vierou, kým sa nestane dokonalou. Tiež som sa ťa pýtal, či niekto odpadol od viery, pretože sa hneval na svoje náboženstvo. Odpovedal si, že nie. A taká je viera, keď rastie a rastie v srdci. Tiež som sa ťa pýtal, či niekedy podvádzal, odpovedal si, že nikdy. A takto apoštoli nemohli podvádzať. A tiež som sa ťa pýtal, čo ti prikázal urobiť, odpovedal si, že ti prikázal uctievať Alaha tým, že k Nemu nič nepridružíš, a zakázal ti uctievať modly, tiež ti prikázal dodržiavať modlitbu, platiť zakat, hovoriť pravdu, odpúšťať si a udržiavať priateľstvo. Ak je všetko, čo hovoríš, pravda, určite bude vládnuť kráľovstvu pod mojimi nohami. Vskutku, tušil som, že teraz medzi vami nie je. Keby som vedel, ako sa s ním stretnúť, určite by som sa s ním snažil stretnúť, až kým by som mu, keď by som bol vedľa neho, určite neumyl nohy.“ Potom si Herakleios vypýtal list od Posla Alláha, sallallaahu 'alaihi wasallam, ktorý priniesol Dihja vládcom Basry. Dal ho Herakleiovi, prečítal si ho a stálo v ňom: „Bismillahir rahmanir rahim.“ Od Mohameda, služobníka Alaha a Jeho posla, Herakleiovi. Vládca Ríma, pokoj s tým, kto nasleduje vedenie. Preto vás pozývam výzvou islamu; prijmite islam, potom budete v bezpečí, Alah vám dá dvojitú odmenu. Ak sa však odvrátite, ponesiete hriech svojho ľudu a: Ľudia Knihy, držte sa slova, ktoré vynesie rozhodnutie medzi nami a vami, že neuctievame nikoho okrem Alaha a nepridružujeme k Nemu nič a že niektorí z nás nepovažujeme za Pánov okrem Alaha iných. Ak sa odvrátia, povedz im: „Dosvedčte, že sme tí, ktorí sa oddávajú Alahovi.“ Abu Sufjan povedal: „Keď Herakleios predniesol, čo povedal, a dočítal list, nastal rozruch a hlasné zvuky, takže nás vyhnali. Povedal som svojim priateľom, keď nás vyhnali: „Vskutku, bol pozvaný na záležitosť syna Abu Kabsyaha. Herakleios sa obával o Rímsku ríšu.“ V tom čase som sa tiež obával, že Mohamed zvíťazí, až kým nakoniec – tento pocit zmizol potom – Alah ma prinútil prijať islam. A bol tam Ibn An Nazhur, šľachtic z Ilije, a Herakleius bol kresťanský biskup. Povedal, že jedného dňa, keď Herakleius navštívil Ilije, bol veľmi úzkostlivý a niektorým zo svojich vojnových veliteľov povedal: „Naozaj popierame vašu situáciu.“ Ibn Nazhur potom povedal: „Herakleius bol astrológ, ktorý vždy venoval pozornosť pohybu hviezd. Raz odpovedal na otázky kňazov, ktorí sa ho pýtali: „Jednej noci, keď som pozoroval pohyb hviezd, som videl, že sa narodil kráľ Khitanov, kto z tohto ľudu bol obrezaný?“ Odpovedzte kňazom: „Jediní ľudia, ktorí praktizujú obriezku, sú Židia, nebojte sa kvôli Židom. Len nariaďte všetkým krajinám vo vašom kráľovstve, aby boli Židia v týchto krajinách zabití.“ V tom čase posol od kráľa Bani Ghassan priviedol Heraklea, aby mu povedal o Poslovi Alláha (mier a požehnanie Alaha s ním). Keď muž dorozprával príbeh, Herakleius nariadil, aby ho vyšetrili, či má obriezku alebo nie. Po kontrole sa ukázalo, že je v skutočnosti čierny. Potom to ľudia povedali Herakleovi. Herakleius sa muža opýtal na ostatných Arabov, či sú obrezaní alebo nie? Odpovedal: „Všetci Arabi sú obrezaní.“ Herakleius povedal: „Toto je kráľ Ummy, naozaj sa narodil.“ Potom Herakleius poslal list priateľovi do Ríma, ktorého vedomosti sa rovnali Herakleiovým – aby mu povedal o narodení proroka Mohameda, nech ho miluje. Medzitým pokračoval vo svojej ceste do krajiny Himša, ale predtým, ako dorazil do Himši, prišla odpoveď na list jeho priateľa. Jeho priateľ súhlasil s Herakleovým názorom, že Mohamed sa narodil a že je skutočne prorokom. Herakleius potom pozval rímskych úradníkov, aby prišli k nemu do Himši. Keď sa všetci stretli, Herakleius nariadil zamknúť všetky dvere. Potom povedal: „Ó, národ rumu, dosiahnete všetci slávne víťazstvo a pokrok, zatiaľ čo kráľovstvo zostane v našich rukách? Ak chcete, uznajte Mohameda za proroka!“ Počuli tieto slová a utiekli ako divé osly, hoci všetky dvere boli zamknuté. Keď Herakleius videl takúto situáciu, stratil nádej, že uveria v Mohamedovo proroctvo. Potom prikázal všetkým, aby sa vrátili na svoje miesta a povedal: „V skutočnosti som práve povedal len preto, aby som vyskúšal vašu neochvejnosť. Teraz som videl toto odhodlanie.“ Potom sa pred Herakleom poklonili a boli s ním spokojní. Takto končí Herakleiov príbeh. Rozprávali ho [Salih bin Kaisan], [Yunus] a [Ma'mar] od [Az Zuhri].