Turunnya ketentuan li'an atas pertanyaan seorang suami yang mendapati laki-laki lain bersama istrinya

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَسُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ فَقُمْتُ مِنْ مَكَانِي إِلَى مَنْزِلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَاسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَقِيلَ لِي إِنَّهُ قَائِلٌ فَسَمِعَ كَلَامِي فَقَالَ لِيَ ابْنَ جُبَيْرٍ ادْخُلْ مَا جَاءَ بِكَ إِلَّا حَاجَةٌ قَالَ فَدَخَلْتُ فَإِذَا هُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْدَعَةَ رَحْلٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ أَحَدَنَا رَأَى امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ تَكَلَّمَ تَكَلَّمَ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى أَمْرٍ عَظِيمٍ قَالَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدْ ابْتُلِيتُ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآيَاتِ فِي سُورَةِ النُّورِ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ }حَتَّى خَتَمَ الْآيَاتِ قَالَ فَدَعَا الرَّجُلَ فَتَلَاهُنَّ عَلَيْهِ وَوَعَظَهُ وَذَكَّرَهُ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ وَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَتْ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا صَدَقَ فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Al à contât [Hannad] al à contât [Abdah bin Sulaiman] di [Abdul Malik bin Abu Sulaiman] di [Sa’ad bin Jubair] al à dit: Mi àn domandât di om e femine che a àn jurât li’an intant de direzion di Mush’ab bin Az Zubair, se i doi di lôr a jerin separâts a miei. puest ae residence di [Abdullah bin Umar], o ai domandât il permès di jentrâ. Mi à dit: al jere daûr a fâ une pause di mieçdi. Ibnu Umar al sintû lis gnovis peraulis alore Ibnu Jubair al mi disè: Par plasê jentrâ, tu âs di jessi jentrât se al è dibisugn. Sa’ad al disè: O jentrà, e al è vignût fûr che al jere distirade su la sele di un animâl a cjaval. O ai dit: O Abu Abdurrahman, om e femine che a zurin, a son separâts? Al rispuindè: Subhanallaah, logjic che sì. La prime persone a domandâlu e jere cussì e cussì bin cussì e cussì. Al vignì al Profete sallallaahu alaihi wasallam e al disè: O Messazîr di Allah, ce pensis, se un di nô al viodè la sô femine adulteri, ce al varès di fâ? Cuant che al fevele, al esprim un câs grant, ma cuant che al tace, al tace ancje un câs grant. Il Profete al restà mut e nol rispuindè. Dopo di chel al vignì al Profete Sallam e al disè: il câs che o ai domandât al è sucedût a me. Po dopo Allah al à palesât i versets de Surah An Nuur: ‘E chei che a acusin lis lôr feminis di adulteri, ancje se a no àn testemonis altris che lôr stes’. -Un Nuur: 6- ae fin di chescj versets. Ibn Umar al à dit: Al à clamât la persone, i à let i versets, i à conseât, al à ricuardât e i à dit che il torment di chest mont al è plui lizer dal torment dal aldilà. L’om al disè: Par Chel che al à mandât cun la veretât, no lu ai minsonât. Dopo di chel il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al ripetè la stesse robe a sô femine, conseant, ricuardant e disint che il torment di chest mont al è plui lizer dal torment dal aldilà. La sô femine e disè: No, par Chel che lu à mandât cu la veretât, nol à reson. Po dopo al scomençà dal om e daspò al testemoneà cuatri voltis intal non di Allah che al jere vêr e la cuinte e jere la maledizion di Allah su di lui se al minsonave. Daspò di chê la sô femine e continuà, e testemoneà cuatri voltis intal non di Allah che e jere daûr a minsonâ e la cuinte volte e jere la punizion di Allah par jê se il so om al jere vêr. Dopo di chel, il Rasulullah al separà i doi. In chest câs al è un hadith simil di Sahal bin Said. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è autentic.