Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ فَرُبَّمَا قَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرَّجُلُ رُؤْيَا سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ بِهَا وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا قَدْ جِيءَ بِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا وَقَدْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَبْلَ ذَلِكَ قَالَتْ فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُمْ قَالَ فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهْرِ الْبَيْدَخِ أَوْ قَالَ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَجِ قَالَ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ ثُمَّ أَتَوْا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتِيَ بِصَحْفَةٍ أَوْ كَلِمَةٍ نَحْوِهَا فِيهَا بُسْرَةٌ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يُقَلِّبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا مِنْ فَاكِهَةٍ مَا أَرَادُوا وَأَكَلْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ الِاثْنَيْ عَشَرَ الَّذِينَ عَدَّتْهُمْ الْمَرْأَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ فَجَاءَتْ قَالَ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ قَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْمَعْنَى

আমাক কৈছে [বাহজে] কৈছে, আমাক কৈছে [চুলেমান ইবনুল মুগিৰাহ] [ছাবিত]ৰ পৰা [আনাছৰ পৰা] তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ভাল সপোন দেখি -তাজুব- অতি সন্তুষ্ট হৈছিল, আৰু প্ৰায়ে তেওঁ কৈছিল: ‘তোমালোকৰ কোনোবাই সপোন দেখেনে?’। গতিকে যদি কোনো মানুহৰ সপোন থাকে, তেন্তে তেওঁ সেই বিষয়ে সুধিব, যদি সপোনটো নেতিবাচক নহয়, তেন্তে তেওঁ সপোন দেখা সপোনটোক লৈ সুখী অনুভৱ কৰে। আনাছে ক’লে, তাৰ পাছত এগৰাকী মহিলা আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰাৰ দৰে সপোন দেখিলোঁ। আৰু তাতে সৰি পৰা বস্তুৰ শব্দ শুনিলোঁ যাৰ ফলত আকাশ কঁপি উঠিল। তাৰ পাছত মই তাৰ ভিতৰলৈ চালোঁ, দেখা গ’ল যে অমুক, অমুক অমুক ইত্যাদি উপস্থাপন কৰা হৈছে, যেতিয়ালৈকে তেওঁ বাৰজন মানুহৰ নাম নোলোৱালৈকে। আৰু তাৰ আগতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সামৰিক অভিযান পঠিয়াইছিল। বাৰজন মানুহক লেতেৰা কাপোৰ পিন্ধি অনা হৈছিল আৰু ডিঙিৰ শিৰাবোৰ বৈ গৈছিল।' আনাছে ক’লে, ‘তেতিয়া এটা গুঞ্জন শব্দ হ’ল; 'বৈদাখ নদীলৈ লৈ যোৱা -বা তেওঁ বাইদাজ নদী বুলি ক'লে-'। তাত সিহঁতক ডুবাই -ডুবাই, গা ধুই-। ইয়াৰ পিছত পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰৰ দৰে মুখখন সলনি হৈ ওলাই আহিল'। আনাছে ক’লে, ‘তেওঁলোকে তেতিয়া সোণৰ চকী আনি আসন হিচাপে বনাই আহিছিল। তাৰ পিছত তেওঁলোকক খেজুৰ থকা প্লেট এখন - বা ভাল শব্দ এটা - পৰিবেশন কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁলোকে সেইবোৰ খাইছিল। তেওঁ বিচৰা ফল খাব নোৱাৰিলে প্লেটখন ঘূৰাই নিদিলে। গতিকে মই তেওঁলোকৰ লগত খালোঁ'। আনাছে ক’লে, ‘তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলৰ অভিযানৰ হেৰাল্ড আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাৰ সমস্যাবোৰ অমুক আছিল, তাৰ পিছত অমুক অমুকক হত্যা কৰা হ’ল’। যেতিয়ালৈকে তেওঁ মহিলাগৰাকীয়ে গণনা কৰা মতে বাৰজন মানুহৰ নাম নিদিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘মহিলাগৰাকীক ইয়ালৈ মাতিব!’। মহিলাগৰাকীৰ মুখামুখি হ’ল। তেওঁ ক’লে: ‘এই ব্যক্তিজনক আপোনাৰ সপোনটো কওক’। মহিলাগৰাকীয়ে তেতিয়া তাইৰ সপোনটো ক’লে। আনাছে ক’লে, ‘মহিলাগৰাকীয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক কোৱাৰ দৰেই ঘটনাটো হৈছিল। আমাক কৈছে [আবু আন নাদলৰে] কৈছে, আমাক [চুলেমানক] অৰ্থপূৰ্ণভাৱে কৈছে।