Hadith Representative
Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga
Imam Ahmad : 11937حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ فَرُبَّمَا قَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرَّجُلُ رُؤْيَا سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ بِهَا وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا قَدْ جِيءَ بِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا وَقَدْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَبْلَ ذَلِكَ قَالَتْ فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُمْ قَالَ فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهْرِ الْبَيْدَخِ أَوْ قَالَ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَجِ قَالَ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ ثُمَّ أَتَوْا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتِيَ بِصَحْفَةٍ أَوْ كَلِمَةٍ نَحْوِهَا فِيهَا بُسْرَةٌ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يُقَلِّبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا مِنْ فَاكِهَةٍ مَا أَرَادُوا وَأَكَلْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ الِاثْنَيْ عَشَرَ الَّذِينَ عَدَّتْهُمْ الْمَرْأَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ فَجَاءَتْ قَالَ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ قَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْمَعْنَى
[Bahz] rääkis meile, [Sulaiman Ibnul Mughirah] rääkis meile [Thabitist], et [Anasest] ütles ta: „Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) oli väga rahul – hämmastunud – heade unenägude üle ja ta küsis sageli: „Kas keegi teist nägi und?“ Seega, kui keegi mees nägi und, küsis ta selle kohta. Kui unenägu polnud negatiivne, tundis ta end unenäo üle õnnelikuna. Anas ütles: „Siis tuli üks naine ja ütles: „Oo, Allahi Sõnumitooja, ma nägin unes, nagu oleksin sisenenud Paradiisi. Ja ma kuulsin seal millegi kukkumise heli, mis pani Paradiisi värisema. Siis ma uurisin ja selgus, et see-ja-see, see-ja-see ja see-ja-see oli toodud,“ kuni ta mainis kahtteist inimest. Ja enne seda oli Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) saatnud sõjaväeekspeditsiooni. Kaksteist inimest toodi määrdunud riietes ja nende kaelaveenid voolasid.“ Anas ütles: „Siis kostis vali heli; „Viige nad Baidakhi jõe äärde – või ta ütles, et Baidaji jõkke –“. Seal nad uputati – kasteti, pesti –. Pärast seda tulid nad välja nägudega, mis olid muutunud nagu kuu täisööl.“ Anas ütles: „Seejärel tulid nad kuldsete toolidega ja tegid neist istmed. Seejärel anti neile taldrik – või sarnase sõnaga – datlitega ja nad sõid sellelt. Ta ei keeranud taldrikut enne, kui oli saanud süüa puuvilja, mida ta tahtis. Nii ma sõin koos nendega.“ Anas ütles: „Siis tuli Allahi Sõnumitooja ekspeditsioonilt sõnumitooja ja ütles: „Oo Allahi Sõnumitooja, meie asi oli see ja see ja see ja see ja see ja see tapeti.“ Kuni ta mainis kaksteist inimest, nagu naine oli lugenud. Allahi Sõnumitooja (sallallaahu 'alaihi wasallam) ütles siis: „Kutsuge naine siia!“ Naine toodi ette. Ta ütles: „Räägi sellele mehele oma unenägu.“ Seejärel jutustas naine oma unenäo. Anas ütles: „Juhtum oli just nii, nagu naine Allahi Sõnumitoojale (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) rääkis. Abu An-Nadlr jutustas meile, öeldes: „Sulaiman jutustas meile,“ see tähendab.