Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ فَرُبَّمَا قَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرَّجُلُ رُؤْيَا سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ بِهَا وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا قَدْ جِيءَ بِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا وَقَدْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَبْلَ ذَلِكَ قَالَتْ فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُمْ قَالَ فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهْرِ الْبَيْدَخِ أَوْ قَالَ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَجِ قَالَ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ ثُمَّ أَتَوْا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتِيَ بِصَحْفَةٍ أَوْ كَلِمَةٍ نَحْوِهَا فِيهَا بُسْرَةٌ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يُقَلِّبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا مِنْ فَاكِهَةٍ مَا أَرَادُوا وَأَكَلْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ الِاثْنَيْ عَشَرَ الَّذِينَ عَدَّتْهُمْ الْمَرْأَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ فَجَاءَتْ قَالَ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ قَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْمَعْنَى

[Բահզը] մեզ պատմեց, [Սուլեյման Իբնուլ Մուղիրան] մեզ պատմեց [Սաբիթից] [Անասից], որ նա ասաց. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) շատ գոհ էր՝ զարմացած՝ լավ երազներից, և նա հաճախ ասում էր. «Ձեզանից որևէ մեկը երազ տեսե՞լ է»։ Այսպիսով, երբ մի մարդ երազ էր տեսնում, նա հարցնում էր դրա մասին, եթե երազը բացասական չէր, նա ուրախանում էր իր տեսած երազից։ Անասն ասաց. «Հետո մի կին եկավ և ասաց. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, ես երազ տեսա, կարծես դրախտ մտա։ Եվ ես այնտեղ լսեցի ինչ-որ բանի ընկնելու ձայն, որը դողացրեց դրախտը։ Հետո ես ուսումնասիրեցի, և պարզվեց, որ այսինչը, այսինչը և այսինչը բերվել էին», մինչև նա նշեց տասներկու մարդ։ Եվ դրանից առաջ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ռազմական արշավախումբ էր ուղարկել։ Տասներկու մարդիկ բերվել էին կեղտոտ հագուստով, և նրանց պարանոցային երակները հոսում էին»։ Անասն ասաց. «Ապա լսվեց մի բարձր ձայն։ «Տար նրանց Բայդախ գետը, կամ նա ասաց՝ Բայդաջ գետը, տարան այնտեղ։ Այնտեղ նրանք խեղդվեցին՝ ընկղմվեցին, լողացան։ Դրանից հետո նրանք դուրս եկան դեմքերով, որոնք փոխվել էին ինչպես լի գիշերվա լուսինը»։ Անասն ասաց. «Այնուհետև նրանք եկան ոսկե աթոռներով և դրանք դարձրին նստատեղեր։ Այնուհետև նրանց մատուցվեց ափսե՝ կամ նմանատիպ բառերով, որի վրա արմավենի կար, և նրանք կերան դրանից։ Նա ափսեն չշրջեց, մինչև չկարողացավ ուտել իր ուզած միրգը։ Այսպիսով, ես կերա նրանց հետ»։ Անասն ասաց. «Այնուհետև Ալլահի առաքյալի արշավախմբից մի առաքյալ եկավ և ասաց. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, մեր գործը այսպիսին էր, և այսինչը և այսինչը սպանվեցին»։ Մինչև նա տասներկու մարդ նշեց, ինչպես կինը հաշվել էր։ Ալլահի առաքյալը, խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա, ասաց. «Կանչեք կնոջը այստեղ»։ Կնոջը բերեցին։ Նա ասաց. «Պատմեք այս մարդուն ձեր երազը»։ Այնուհետև կինը պատմեց իր երազը։ Անասն ասաց. «Դեպքը տեղի է ունեցել այնպես, ինչպես կինը պատմել է Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան): Աբու Ան-Նադլրը մեզ պատմել է. «Սուլեյմանը մեզ պատմել է», այսինքն՝