Nabi tak menahan emas segunung uhud lebih dari tiga malam, kecuali untuk membayar hutang

حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَسْتُ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ بْنُ الشِّخِّيرِ أَنَّ الْأَحْنَفَ بْنَ قَيْسٍ حَدَّثَهُمْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَلَإٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَاءَ رَجُلٌخَشِنُ الشَّعَرِ وَالثِّيَابِ وَالْهَيْئَةِ حَتَّى قَامَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ثُمَّ يُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفِهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيِهِ يَتَزَلْزَلُ ثُمَّ وَلَّى فَجَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ وَتَبِعْتُهُ وَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَأَنَا لَا أَدْرِي مَنْ هُوَ فَقُلْتُ لَهُ لَا أُرَى الْقَوْمَ إِلَّا قَدْ كَرِهُوا الَّذِي قُلْتَ قَالَ إِنَّهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ لِي خَلِيلِي قَالَ قُلْتُ مَنْ خَلِيلُكَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتُبْصِرُ أُحُدًا قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَى الشَّمْسِ مَا بَقِيَ مِنْ النَّهَارِ وَأَنَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرْسِلُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ وَإِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ إِنَّمَا يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا وَاللَّهِ لَا أَسْأَلُهُمْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ

اسان کي اياسي ٻڌايو آهي ته اسان کي عبدالعاليٰ ٻڌايو آهي ته اسان کي الجريري ٻڌايو آهي ته ابو العلاء کان احناف بن قيس چيو آهي ته مان مجلس ۾ ويٺو هوس. ۽ اهو پڻ روايت ڪيو ويو آهي ته مون کي اسحاق بن منصور ٻڌايو آهي ته اسان کي عبدالشماد چيو آهي ته مون کي منهنجي پيءُ ٻڌايو آهي ته اسان کي الجريري ٻڌايو آهي ته ابو العلاء بن عاص شيخر ٻڌايو ته احناف بن قيس انهن کي ٻڌايو، هن چيو ته مان قريش جي سردارن سان گڏ ويٺو هوس ته هڪ شخص آيو جنهن جا وار، ڪپڙا ۽ شڪل بگڙيل هئي جيستائين هو انهن جي وچ ۾ بيٺو پوءِ ان کي سلام ڪيو ۽ چيو ته؛ 'انهن کي خوشخبري ٻڌاءِ جيڪي پنهنجي دولت کي پٿرن سان گڏ ڪن ٿا جيڪي جهنم جي دوزخ ۾ انهن تي لوهه ڪيا ويا هئا، پوءِ انهن جي وچ ۾ سيني جي حصي ۾ رکيا ويا جيستائين اهو انهن جي ڪلهن جي بليڊن جي ڇيڙي مان ٻاهر نه آيو، پوءِ ان کي انهن جي ڪلهن جي هڏي جي چوٽي تي رکيو جيستائين اهو سيني جي حصي ۾ ٻاهر نه آيو جيستائين اهو لرزجي ويو. پوءِ اهو ماڻهو ويو ۽ هڪ ٿنڀ سان ٽيڪ ڏئي ويٺو. مان هن جي پٺيان ويس ۽ هن جي ڀرسان ويٺو، جيتوڻيڪ مون کي خبر نه هئي ته هو ڪير هو. پوءِ مون چيو؛ 'مان انهن ماڻهن کي نه ٿو ڏسان جيستائين اهي توهان جي چوڻ کان نفرت نه ڪن'. هن جواب ڏنو؛ 'حقيقت ۾، انهن کي ڪا به عقل ناهي، منهنجا لفظ بلڪل اهڙا هئا جيئن منهنجي عاشق چيو هو'. هن - احناف بن قيس - چيو؛ مون پڇيو؛ 'تنهنجو عاشق ڪير آهي؟'. هن جواب ڏنو؛ 'رسول الله ﷺ، هڪ ڀيرو مون کي چيو؛ 'اي ابو ذر، ڇا توهان احد کي ڏسو ٿا؟'. هن - احناف بن قيس - چيو؛ ؛ 'پوءِ مون سج ڏانهن ڏٺو، جيڪو اڃا ڏينهن جو هو، ۽ مون ڏٺو ته رسول الله ﷺ مون کي پنهنجي ضرورت پوري ڪرڻ لاءِ موڪلڻ چاهيو ٿا. تنهن ڪري مون جواب ڏنو، 'ها، مان تيار آهيان.' پوءِ هن چيو، 'مان اهو پسند نه ڪندس ته احد جبل جيترو سون هجي ۽ اهو سڀ خرچ ڪريان سواءِ ٽن دينار جي - جيڪو مان چاهيان ٿو.' ۽ حقيقت ۾، انهن وٽ ڪا به عقل ناهي، اهي صرف دنياوي شيون گڏ ڪن ٿا. نه، الله جو قسم، مان انهن کان دنياوي شيون نه گهرندس، ۽ مان انهن لاءِ مذهبي فتويٰ جاري نه ڪندس جيستائين مان الله سان نه ملندس.'