Bayi yang dapat berbicara dalam buaian (Kisah Juraij ahli ibadah, Isa bin Maryam, dan bayi penggendong)

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ عِيسَى وَكَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ كَانَ يُصَلِّي جَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ وُجُوهَ الْمُومِسَاتِ وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ فَتَعَرَّضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى فَأَتَتْ رَاعِيًا فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ فَأَتَوْهُ فَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ وَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلَامَ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلَامُ قَالَ الرَّاعِي قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ لَا إِلَّا مِنْ طِينٍ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ تُرْضِعُ ابْنًا لَهَا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ رَاكِبٌ ذُو شَارَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهُ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا وَأَقْبَلَ عَلَى الرَّاكِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى ثَدْيِهَا يَمَصُّهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمَصُّ إِصْبَعَهُ ثُمَّ مُرَّ بِأَمَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَ هَذِهِ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا فَقَالَتْ لِمَ ذَاكَ فَقَالَ الرَّاكِبُ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ وَهَذِهِ الْأَمَةُ يَقُولُونَ سَرَقْتِ زَنَيْتِ وَلَمْ تَفْعَلْ

ti sọ fun wa [Muslim bin Ibrahim] pe [Jarir bin Hazim] lati ọdọ [Muhammad bin Sirin] lati ọdọ [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] lati ọdọ Anabi Sallallahu 'alaihi wasallam sọ pe: 'Ko si ọmọ ti o le sọrọ nigbati o wa ni ọmọ ikoko ayafi mẹta. -Ẹni akọkọ - Anabi Isa 'alaihis salam. -Ẹni keji -, ni igba kan ọkunrin kan ti o jẹ ọmọ Bani Isra'iil, ti a npè ni Juraij, nigbati o n gbadura, iya rẹ wa lati pe e, ṣugbọn ọkunrin naa ko fẹ lati dahun. O sọ fun ara rẹ pe: 'Ṣe mo mu ipe naa ṣẹ tabi ki n tẹsiwaju adura?'. Nikẹhin iya rẹ sọ pe: 'O Allah, maṣe pa a ayafi ti O ba fi obinrin panṣaga han u'. Ni ọjọ kan Juraij wa ni ile ijọsin rẹ ati obinrin kan wa o si fun u ni ibaraẹnisọrọ ṣugbọn Juraij kọ. Lẹhinna obinrin naa wa si ọdọ oluṣọ agutan kan o si le tan oluṣọ agutan naa jẹ titi ti o fi bi ọmọ kan. Obinrin naa lẹhinna sọ pe; 'Eyi ni ọmọ Juraij'. Àwọn ènìyàn náà wá sí Juraij, wọ́n sì pa ilé ìjọsìn rẹ̀ run, wọ́n sì lé e jáde, wọ́n sì fi í bú. Lẹ́yìn náà, Juraij ṣe ìwẹ̀, ó sì gbàdúrà. Lẹ́yìn náà, ó lọ sí ọ̀dọ̀ ọmọ náà, ó sì béèrè pé: ‘Ta ni baba rẹ, ọmọ mi?’. Ọmọ náà dáhùn pé: ‘Olùṣọ́ àgùntàn’. Àwọn ènìyàn náà sọ pé: ‘A ó kọ́ ilé ìjọsìn rẹ tí a fi wúrà ṣe’. Juraij sọ pé: ‘Rárá, láti ilẹ̀ nìkan’. Àti -ẹ̀kẹta -, obìnrin kan láti inú àwọn ọmọ Ísírẹ́lì wà, nígbà tí ó ń fún ọmọ rẹ̀ ní ọmú, ó rí ọkùnrin arẹwà kan tí ó ń gun ẹṣin rẹ̀ níwájú obìnrin náà. Obìnrin náà sọ pé: ‘Allah, jẹ́ kí ọmọ mi dàbí ọ̀dọ́mọkùnrin yẹn’. Ọmọ náà fi ara rẹ̀ sílẹ̀ ní ọmú ìyá rẹ̀, ó sì wo ọkùnrin arẹwà náà, ó sì wí pé: ‘Allah, má ṣe jẹ́ kí n dà bí i’. Lẹ́yìn náà, ó padà sí fífọ ọmú ìyá rẹ̀. Abu Huraira kí Allah yọ̀ sí i wí pé; ‘Ó dà bíi pé mo rí Ànábì sollalāhu ‘alaihi wasallam tí ó ń fa ìka rẹ̀’. Lẹ́yìn náà, ó kọjá lọ sí ọ̀dọ̀ ẹrúbìnrin kan, ìyá rẹ̀ wí pé; ‘Olúwa, má ṣe jẹ́ kí ọmọ mi dà bí i’. Ọmọ náà tún tú ọmú ìyá rẹ̀ jáde, ó sì wí pé; Olúwa, jẹ́ kí n dà bí i - ẹrúbìnrin yẹn -. Ìyá rẹ̀ béèrè pé: ‘Kí ló dé tí o fi sọ bẹ́ẹ̀?’ Ọmọ náà dáhùn pé: ‘Ní tòótọ́, ọ̀dọ́mọkùnrin tó ń gùn ún jẹ́ ọ̀kan lára àwọn ènìyàn burúkú - apàṣẹwàá - nígbà tí ẹrúbìnrin yìí, àwọn ènìyàn fi ẹ̀sùn kàn án pé; o jalè, o ṣe panṣágà’, bó tilẹ̀ jẹ́ pé kò ṣe bẹ́ẹ̀ rí.’