Hadith Representative
Bayi yang dapat berbicara dalam buaian (Kisah Juraij ahli ibadah, Isa bin Maryam, dan bayi penggendong)
Imam Bukhari : 3181حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ عِيسَى وَكَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ كَانَ يُصَلِّي جَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ وُجُوهَ الْمُومِسَاتِ وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ فَتَعَرَّضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى فَأَتَتْ رَاعِيًا فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ فَأَتَوْهُ فَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ وَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلَامَ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلَامُ قَالَ الرَّاعِي قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ لَا إِلَّا مِنْ طِينٍ وَكَانَتْ امْرَأَةٌ تُرْضِعُ ابْنًا لَهَا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ رَاكِبٌ ذُو شَارَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ابْنِي مِثْلَهُ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا وَأَقْبَلَ عَلَى الرَّاكِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى ثَدْيِهَا يَمَصُّهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمَصُّ إِصْبَعَهُ ثُمَّ مُرَّ بِأَمَةٍ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ابْنِي مِثْلَ هَذِهِ فَتَرَكَ ثَدْيَهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا فَقَالَتْ لِمَ ذَاكَ فَقَالَ الرَّاكِبُ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ وَهَذِهِ الْأَمَةُ يَقُولُونَ سَرَقْتِ زَنَيْتِ وَلَمْ تَفْعَلْ
Okkur [Muslim bin Ibrahim] hefur verið sagt að hann [Jarir bin Hazim] hafi sagt frá [Muhammad bin Sirin] frá [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] að spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam hafi sagt: „Það er ekkert barn sem getur talað í vöggu nema þrjú. - Sá fyrsti- Spámaðurinn 'Isa 'alaihis salam. - Í öðru lagi-, eitt sinn var Ísraelskur maður, sem hét Juraij, þegar hann var að biðja kom móðir hans til að kalla á hann, en maðurinn var tregur til að svara. Hann sagði við sjálfan sig: „Á ég að uppfylla kallið eða á ég að halda áfram að biðja?“. Að lokum sagði móðir hans: „Ó Allah, deyðu hann ekki nema þú sýnir honum hórkonu.“ Dag einn var Juraij í klaustrinu sínu og kona kom og bauð honum samtal en Juraij neitaði. Þá kom konan til fjárhirðis og þessi kona gat tælt fjárhirðiinn þar til hún fæddi barn. Konan sagði þá; „Þetta er sonur Juraijs.“ Fólkið kom til Juraij og eyðilagði klaustur hans, rak hann burt og formælti honum. Þá framkvæmdi Juraij þvott og baðst fyrir. Eftir það fór hann til barnsins og spurði: „Hver er faðir þinn, barn?“ Barnið svaraði: „Hirðir.“ Fólkið sagði: „Við munum byggja klaustur úr gulli.“ Juraij sagði: „Nei, aðeins úr jörðinni.“ Og í þriðja lagi var kona frá Ísrael sem, á meðan hún var að gefa barninu sínu brjóst, sá myndarlegan og glæsilegan mann ríða hesti sínum ganga fram hjá konunni. Konan sagði: „Ó Allah, geri son minn eins og þennan unga mann.“ Þá sleppti barnið geirvörtu móður sinnar sjálfkrafa og horfði á myndarlega manninn og sagði: „Ó Allah, geri mig ekki eins og hann.“ Þá fór hann aftur að sjúga geirvörtur móður sinnar. Abu Hurairah, megi Allah vera ánægður með hann, sagði: „Það var eins og ég sæi spámanninn, friður sé með honum, sjúga á fingri sér.“ Þá gekk móðir hans fram hjá ambátt og sagði: „Ó, Allah, láttu ekki barn mitt líka honum.“ Þá sleppti barnið geirvörtu móður sinnar aftur og sagði: „Ó, Allah, láttu mig líka henni – þessari ambátt.“ Móðir hans spurði: „Hvers vegna segir þú þetta?“ Barnið svaraði: „Reyndar var ungi knapinn einn af grimmdarfólkinu – einræðisherra – en þessa ambátt sakaði fólk hann um með því að segja: „Þú stelur, þú drýgir hór,“ jafnvel þótt hann hefði aldrei gert það.“