Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

Imam Ahmad : 19512

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَعَنْ رَجُلٍ آخَرَ وَهُوَ فِي نَفْسِي أَفْضَلُ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ غَيْرُ أَبِي عَنْ يَحْيَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ أُفَضِّلُ فِي نَفْسِي حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ بِمِنًى فَقَالَ أَلَا تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ فَقَالَ أَلَيْسَ بِيَوْمِ النَّحْرِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَلَيْسَ بِالْبَلْدَةِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ وَأَبْشَارَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلِّغٍ يُبَلِّغُهُ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ فَكَانَ كَذَلِكَ وَقَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حَرْقِ ابْنِ الْحَضْرَمِيِّ حَرَّقَهُ جَارِيَةُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى أَبِي بَكْرَةَ فَقَالُوا هَذَا أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثَتْنِي أُمِّي أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ قَالَ لَوْ دَخَلُوا عَلَيَّ مَا بَهَشْتُ إِلَيْهِمْ بِقَصَبَةٍ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғит] һөйләне, беҙгә [Ҡөрьән] һөйләне, беҙгә [Мөхәммәт йәғни Ибн Сириндан] [Ғабдуррахман бин Әбү Бәкерҙән] икенсе [кеше]нән һөйләне, минеңсә, ул Абдуррахман бин Әбү Бәкерҙән өҫтөнөрәк, [Әбү Бәкерҙән] әйтте; Абдулла әйтте; - тип әйткән атайымдан башҡа кемдер, Яхъянан был хәҙискә бәйле, ә мин Хөмәйд бин Абдуррахманды өҫтөн күрәм - пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм Минала халыҡ алдында вәғәзләгән, ул: «Был ниндәй көн икәнен беләһегеҙме?» Барыбыҙ ҙа яуап бирҙек; «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә». Әбү Бәкрә дауам итте; — Шул саҡта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм өнһөҙ ҡалды, шуға күрә икенсе көнгә исем ҡушыр, тип уйланыҡ. Шунан: «Был ҡорбан көнө түгелме?» Беҙ яуап бирҙек; — Эйе, дөрөҫ. Ул тағы ла: «Был ниндәй ил?» Беҙ яуап бирҙек; «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә». Ул шулай уҡ: «Был хәрәм иле түгелме?» Беҙ яуап бирҙек; «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Ысынлап та, һинең ҡаның, байлығың, намыҫың һәм бәхетең – даның – һинең көнөңдә, айыңда һәм илеңдә харам булған кеүек, харам, иҫеңдә тот, мин һиңә шуны әйтмәнемме?» Беҙ яуап бирҙек; 'Эйе'. Ул әйтте: «Йә Аллаһ, шаһитлыҡ ит, унда булғандар ҙа унда булмағандарға еткерһен, сөнки еткергән кешенең, шулай тип әйтергә мөмкин, үҙенән дә яҡшыраҡ белгән кешегә еткереүе лә ихтимал». Минең үлемемдән һуң үҙ-ара һуғышып, кәферлеккә ҡайтмағыҙ». Ибн Хәҙрәми яндырылғанда һәм уны яндырған кеше Джәрия бин Ҡоҙама булғанда, ул әйткән; — Әбү Бәкерҙе данла, — тинеләр; — Бына Әбү Бәкрә килә. Шунан Абдуррахман әйтте; — Әсәйем миңә Әбү Бәкрәнең әйткәнен әйткән; — Әгәр ҙә улар миңә килһә, мин уларҙы ботаҡтар менән ҡаршы алмаҫ инем».