Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

Imam Bukhari : 6551

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ وَعَنْ رَجُلٍ آخَرَ هُوَ أَفْضَلُ فِي نَفْسِي مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَلَا تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ فَقَالَ أَلَيْسَ بِيَوْمِ النَّحْرِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا أَلَيْسَتْ بِالْبَلْدَةِ الْحَرَامِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ وَأَبْشَارَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلِّغٍ يُبَلِّغُهُ لِمَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ فَكَانَ كَذَلِكَ قَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حُرِّقَ ابْنُ الْحَضْرَمِيِّ حِينَ حَرَّقَهُ جَارِيَةُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ أَشْرِفُوا عَلَى أَبِي بَكْرَةَ فَقَالُوا هَذَا أَبُو بَكْرَةَ يَرَاكَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثَتْنِي أُمِّي عَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّهُ قَالَ لَوْ دَخَلُوا عَلَيَّ مَا بَهَشْتُ بِقَصَبَةٍ

Һөйләне беҙгә [Мусаддад] беҙгә һөйләне [Яхъя] һөйләне беҙгә [Ҡөрьә бин Халид] һөйләне беҙгә [Ибн Сирин] [Ғабдуррахман бин Әби Бәкерҙән] [Әбү Бәкерҙән] һәм икенсе кешенән, ул минеңсә, Ғабдуррахман бин Әби Бәкерҙән өҫтөнөрәк, тип, Әбү Бәкерә Мәхиләһүллә мәһүрәттән. сәхәбәләр алдында сығыш яһай һәм: «Беләһегеҙме, ниндәй көн икәнен? ошо?' «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә», — тип яуап бирҙеләр. Әбү Бәкрә әйтте; Шуға тиклем беҙ уны Пәйғәмбәребеҙ икенсе исем менән атаған тип уйлай торғайныҡ. Шунан Пәйғәмбәребеҙ: «Хәҙер наһар -ҡорбан- көнө түгелме?» Беҙ яуап бирҙек; — Дөрөҫ, эй, Аллаһ илсеһе! Пәйғәмбәребеҙ: «Был ҡайһы ил, харам ил түгелме?» — Дөрөҫ, Рәсүлуллаһ, — тип яуап бирҙек. Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһиссәләм: «Ысынлап та, һинең ҡаның, байлығың, намыҫың, тирең көнөңдең, айыңдың һәм илеңдең намыҫы булған кеүек харам, мин һиңә әйтмәнемме?» — Дөрөҫ, — тип яуап бирҙек. Пәйғәмбәребеҙ артабан: «Йә Аллаһ, бына, был хәбәрҙе унда булғандар булмағандарға еткерһен, күпме кеше хәбәрҙе яҡшыраҡ аңлаған кешеләргә еткерә». Бынан тыш, ул үҙенең һүҙҙәрен дә еткергән: «Мин үлгәндән һуң кафыр булмағыҙ, ҡайһы берәүҙәрегеҙ икенселәрҙең муйынын ҡырҡты». Ибнул Хәҙрәмиҙе Ибн Ҡодаманың хеҙмәтсеһе яндырғас, Ғәбдүррәхмән әйтте: — Әбү Бәкрәгә бейек урындан ҡарағыҙ әле! — тинеләр: «Бына һиңә Әбү Бәкрә ҡарай, эй ҡол! — тине Абдуррахман; — Әсәйем миңә Әбү Бәкерҙән һөйләне, ул әйтте; — Әгәр ҙә осраһалар, таяғым менән дә һуҡмайым.