Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Esan dit [Ali bin Hujr-ek] esan digula [Isma'il bin Ibrahim] [Hisham, bere anaia Dastawa`ik] [Yahya bin Abu Katsir]-ek [Hilal bin Abu Maimunah]-ek [Atha` bin Yasar]-ek [Abu Sa'id Al Khudri]-k esan digula: Behin, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, pulpituan eseri zen, gu haren inguruan eseri ginen bitartean. Orduan esan zuen: 'Hil ondoren zuek guztioi kezkatzen nauena Alaren oparia da, munduko bitxien moduan'. Orduan, gizon batek galdetu zuen: 'Zerbait onak txarra ekar al dezake, Alaren Mezularia?'. Galdera hori entzunda, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, isildu egin zen. Gero, galdetu zion lagunari: 'Zer uste duzu, Alaren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zenion, baina ez zizun zure galderari erantzun?'. Gizonak erantzun zuen: 'Uste nuen, agian errebelazio bat errebelatzen ari zitzaiola'. Kontzientzia berreskuratu ondoren, izerdia garbitu eta esan zuen: «Egia esan, galdetzaile hau -galdetzaile adimentsua da-» -laudorioz esan zuen-. Gero esan zuen: «Egia esan, onak ez du txarra ekarriko. Baina euri-sasoian hazten denak, batzuetan hil edo mindu dezake. Barazkijaleen kasuan izan ezik, ase arte bakarrik jaten baitute, gero eguzkiari begira daude, gero gorotza edo pixa egiten dute, eta gero berriro jaten dute. Izan ere, munduko altxorrak berde eta gozo agertzen dira. Baina musulman baten aberastasunik onena pobreei, umezurtzei edo Ibn Sabili -bidaiatzen ari den pertsona bati- karitatean ematen diena da». Edo, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen bezala: «Legez kanpo aberastasuna lortzen duena jaten duen baina inoiz asetuta sentitzen ez den norbait bezalakoa da. Bitartean, aberastasun hori bere gutizia izango da Piztuerako Egunean».