Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)

Imam Muslim : 1744

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

ကျွန်တော့်ကို [အလီ ဘင် ဟုဂျ်ရ်] က [အစ်စမေးလ် ဘင် အီဘရာဟင်] မှ [ဟီရှမ်၊ သူ့ညီ ဒတ်စတာဝါအီ] မှ [ယာဟယာ ဘင် အဘူ ကတ်စီရ်] မှ [ဟီလာလ် ဘင် အဘူ မိုင်မူနာ] မှ [အသာ ဘင် ယာဆာ] မှ [အဘူ ဆာအိဒ် အယ်လ် ခူဒရီ] သို့ ပြောပြခဲ့သည်ဟု သူ မိန့်တော်မူသည်။ တစ်ခါက တမန်တော်မြတ် (ဆွ) သည် တရားဟောစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့က သူ့ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူက “ကျွန်ုပ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သင်တို့အားလုံးအတွက် ကျွန်ုပ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်မှာ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ လောကီရတနာများပုံစံဖြင့် သင်တို့အား ပေးသနားတော်မူသော လက်ဆောင်ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ လူတစ်ယောက်က “အို အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်မြတ်၊ ကောင်းသောအရာတစ်ခုခုက မကောင်းသောအရာကို ယူဆောင်လာနိုင်ပါသလား” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရစူလွလ္လာဟ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက သူငယ်ချင်းအား “သင် မည်သို့ထင်သနည်း၊ သင်သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တမန်တော်မြတ် (ဆွ) ကို မေးခဲ့သော်လည်း သူသည် သင့်မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့ပါ” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုသူက “ကျွန်ုပ်ထင်သည်မှာ သူ့ထံသို့ ဗျာဒိတ်တော်များ ပေးပို့ခြင်း ခံရခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ သူသတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ချွေးတွေကိုသုတ်ပြီး “တကယ်တော့ ဒီမေးခွန်းမေးသူဟာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ မေးခွန်းမေးသူပါ” လို့ ချီးကျူးစကားဆိုခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက “တကယ်တော့ ကောင်းမြတ်ခြင်းက မကောင်းမှုကို မဖြစ်စေပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မိုးရာသီမှာ ပေါက်ရောက်တဲ့အရာက တစ်ခါတစ်ရံမှာ သေစေနိုင်တယ်၊ ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားသူဟာ ဗိုက်ပြည့်တဲ့အထိပဲ စားပြီးမှ နေကိုမျက်နှာမူပြီး မစင်စွန့်တယ်၊ ပြီးရင် ပြန်စားတယ်။ အမှန်တော့ လောကီပစ္စည်းတွေက စိမ်းလန်းပြီး ချိုမြိန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မွတ်စလင်တစ်ယောက်ရဲ့ အကောင်းဆုံးပစ္စည်းဥစ္စာကတော့ ဆင်းရဲသားတွေ၊ မိဘမဲ့ကလေးတွေ၊ ခရီးသွားတွေ (အိဗ်နူဆာဘီလ်) ကို လှူဒါန်းမှုအနေနဲ့ ပေးကမ်းတာပါပဲ။” ဒါမှမဟုတ် တမန်တော်မြတ် (ဆွ) မိန့်ကြားခဲ့သလိုပဲ “တရားမဝင်နည်းနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာရရှိသူဟာ စားပေမယ့် ဘယ်တော့မှ ဗိုက်မပြည့်တဲ့သူနဲ့ တူပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲဒီပစ္စည်းဥစ္စာဟာ ကိယာမသ်နေ့မှာ သူ့ရဲ့လောဘကို သက်သေပြလိမ့်မယ်။”