Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)
Imom Muslim : 1744
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Menga [Ali ibn Hujr] bizga [Ismoil ibn Ibrohim]dan [Hishom, uning ukasi Dastavoiy]dan [Yahyo ibn Abu Katsir]dan [Hilol ibn Abu Maymuna]dan [Ato ibn Yasar]dan [Abu Sa'id al-Xudriy]dan u shunday dedi: Bir kuni Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam minbarga o'tirdilar, biz esa uning atrofida o'tirdik. Keyin u: "Men o'lganimdan keyin barchangiz uchun Allohning sizga dunyoviy taqinchoqlar shaklida bergan sovg'asi haqida qayg'uraman", dedi. Shunda bir kishi: "Yaxshi narsa yomonlikni keltirib chiqarishi mumkinmi, ey Allohning Rasuli?" deb so'radi. Bu savolni eshitib, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam jim bo'lib qoldilar. Keyin u so'ragan do'stiga: "Nima deb o'ylaysiz, siz Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan so'radingiz, lekin u sizning savolingizga javob bermadi?" deb so'radi. U kishi: "Menimcha, ehtimol unga vahiy tushayotgandir", deb javob berdi. U o'ziga kelgach, terini artib, dedi: "Darhaqiqat, bu savol beruvchi (aqlli savol beruvchi)" - u buni bir xil maqtov bilan aytdi. Keyin u dedi: "Darhaqiqat, yaxshilik yomonlik keltirmaydi. Lekin yomg'irli mavsumda o'sadigan narsa ba'zan o'ldirishi yoki zarar etkazishi mumkin. Faqat to'yguncha yeydigan, keyin quyoshga qaragan, keyin hojatga chiqadigan yoki siydik chiqaradigan sabzavot yeyuvchi bundan mustasno. Darhaqiqat, dunyo mollari yashil va shirin ko'rinadi. Lekin musulmonning eng yaxshi boyligi bu uning kambag'alga, yetimga yoki yo'lovchiga (ibnu sabil) sadaqa qilganidir." Yoki Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam aytganidek: "Kimki nohaq yo'l bilan boylik orttirsa, u xuddi yeydigan, lekin hech qachon to'ymagan (qoniqmagan) odamga o'xshaydi. Shu bilan birga, bu boylik qiyomat kunida uning ochko'zligiga guvoh bo'ladi".