Beruntunglah seorang muslim yang dengan hartanya dia memberi orang orang miskin, anak yatim dan ibnu sabil (musafir yang kehabisan bekal)

Imam Muslim : 1744

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

علي بن حجر له موږ څخه [اسماعیل بن ابراهیم] له [هشام، د هغه ورور دستوی] له [یحیی بن ابو کثیر] له [هلال بن ابو میمونه] له [عطاء بن یسار] له [ابو سعید الخدری] له هغه څخه چې هغه وویل: یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم په منبر ناست و، پداسې حال کې چې موږ د هغه شاوخوا ناست وو. بیا یې وویل: 'زه ستاسو ټولو لپاره د خدای له خوا د دنیاوي ګاڼو په بڼه ډالۍ کوم.' بیا یو سړي پوښتنه وکړه، 'ایا ښه شی بد راوړي، ای د الله رسوله؟' د دې پوښتنې په اوریدو سره، رسول الله صلی الله علیه وسلم چوپ شو. بیا هغه ملګري ته وویل شو چې پوښتنه یې کوله، 'څه فکر کوې، تا له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه پوښتنه وکړه، مګر هغه ستا پوښتنې ته ځواب ورنه کړ؟' سړي ځواب ورکړ، 'ما فکر کاوه، شاید پر هغه باندې کومه وحی نازله شي'. کله چې هوش راغی، نو خوله یې پاکه کړه، بیا یې وویل: 'په حقیقت کې، دا پوښتنه کوونکی - یو هوښیار پوښتنه کوونکی دی -' - هغه دا په ستاینه سره وویل. بیا یې وویل: 'په حقیقت کې، ښه به بد نه راوړي. مګر هغه څه چې په باراني موسم کې وده کوي، ځینې وختونه وژني یا زیان رسولی شي. پرته له سبزیجاتو خوړلو څخه چې یوازې تر هغه وخته پورې خوري چې دوی مړه شي، بیا لمر ته مخ کوي، بیا پاخانه کوي یا پیشاب کوي، بیا بیا خوري. په حقیقت کې، د نړۍ خزانې شنه او خوږې ښکاري. مګر د مسلمان غوره شتمني هغه ده چې هغه غریبانو یا یتیمانو یا ابن سبیل ته - چې مسافر وي - ته خیرات ورکوي.' یا لکه څنګه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي، 'څوک چې په ناحقه شتمني ترلاسه کوي د هغه چا په څیر دی چې خوري مګر هیڅکله مړ نه کیږي - مطمئن نه کیږي. په عین حال کې، دا شتمني به د قیامت په ورځ د هغه د حرص شاهد وي.'