Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ خُزَاعَةَ قَتَلُوا رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ أَوْ الْفِيلَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَذَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الشَّكِّ الْفِيلَ أَوْ الْقَتْلَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُؤْمِنِينَ أَلَا وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي أَلَا وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ أَلَا وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ لَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي فُلَانٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ إِلَّا الْإِذْخِرَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ فَقِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ شَيْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ

Sinabi sa amin [Abu Nu'aim Al Fadll bin Dukain], sinabi sa amin [Syaiban] mula kay [Yahya] mula kay [Abu Salamah] mula kay [Abu Hurairah], na ang tribong Khaza'ah ay pumatay ng isang lalaki mula sa Banu Laits noong araw ng pagpapalaya sa Makkah, bilang paghihiganti sa pagpatay sa isang lalaki mula sa kanila (ang tribong Laits). Ang pangyayaring ito ay ipinaalam sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay sumakay siya sa kanyang sasakyan at nangaral: "Katotohanan, pinalaya ng Allah ang Mecca mula sa pagpatay, o mga hukbo ng mga elepante." Sinabi ni Abu Ubaidullah, "Tulad ng sinabi ni Abu Nu'aim, sila ay nag-atubili sa pagitan ng 'pagpatay' at 'elepante'. Habang ang iba ay nagsabi, "Elepante." Pagkatapos ay nanalo ang Allah sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at sa mga mananampalataya laban sa kanila. Aniya: "Alamin ninyo na ang lupain ng Mecca ay hindi halal para sa sinuman bago man ako o pagkatapos ko, alamin ninyo na sa katunayan ay halal ito para sa akin sa isang sandali isang araw. Alamin ninyo iyan, at sa panahong ito ay naging haram na ito; ang mga tinik nito ay hindi dapat putulin, ang mga puno nito ay hindi dapat putulin, ang mga natagpuan nito ay hindi dapat kunin maliban kung ipahayag ang mga ito at hanapin ang may-ari. Kaya't sinumang mapatay, makakatanggap siya ng isa sa dalawang mabubuting bagay: paghingi ng pantubos o paghingi ng ganti mula sa pamilya ng biktima." Pagkatapos ay dumating ang isang residente ng Yemen at nagsabi, "O Sugo ng Allah, isulat mo ito para sa akin?" Pagkatapos ay sinabi niya: "Isulat mo ito para kay Abu ganito at ganito." Pagkatapos ay sinabi ng isang lalaking Quraish, "Maliban sa puno ng Idzhir, O Sugo ng Allah, dahil ginagamit namin ang puno na iyon sa aming mga bahay at sa aming mga libingan." Kaya't sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Maliban sa puno ng Idzhir, maliban sa puno ng Idzhir." Pagkatapos ay sinabi kay Abu Abdullah, "Ano ang isinulat para sa kanya?" Sumagot siya, "Ang sermon na iyon."